Je, wimbi la kuuzuliwa makamanda wakuu jeshini nchini Marekani linaweza kuwa ushindi mwingine wa kistratijia kwa Iran?
Wimbi la kutimuliwa makamanda wa ngazi za juu katika jeshi la Marekani kufuatia kushindwa kimkakati kwa nchi hiyo dhidi ya Iran limeibua mgogoro mkubwa zaidi wa kamandi katika Wizara ya Vita ya nchi hiyo, Pentagon.
Siku ya Ijumaa, idara hiyo ya vita ya Marekani ilishuhudia mojawapo ya matukio makubwa zaidi ya kufukuzwa kazi makamanda wa ngazi za juu katika historia ya nchi hiyo. Pete Hegseth, Waziri wa Vita wa Marekani alitoa agizo la haraka la kufukuzwa kazi Jenerali Randy George, Mkuu wa Majeshi ya Marekani. Hatua hiyo ni sehemu moja tu ya msukosuko mkubwa unaojumuisha majenerali zaidi ya 12, wakiwemo makamanda wakuu wa Jeshi la Wanamaji na Wanaanga. Ufukuzaji huu wa umati wa makamanda wa Marekani uliofanywa kwa maagizo ya moja kwa moja ya Hegseth ulifanyika kwa uratibu na ushirikiano kamili na Rais Donald Trump.
Miongoni mwa waliofukuzwa kazi ni pamoja na William Green Jr., Kamanda Mkuu wa kitengo cha Kidini cha Jeshi, na David Howden, Kamanda wa Kitengo cha Mafunzo na Mabadiliko ya Jeshi la Marekani. Wakati huo huo, Jenerali Christopher Lane, ambaye ana historia ya kufanya kazi kwa karibu na Hegseth, ameteuliwa kujaza nafasi hiyo kwa muda. Wataalamu wanasema hatua hizo ni jaribio la haraka haraka la kuleta nidhamu katika jeshi la Marekani katika kipindi hiki ambapo nchi hiyo inakabiliwa na mkanganyiko wa kimkakati mkabala wa nguvu ya kieneo ya Iran.
Kwa mtazamo wa wajuzi wa mambo, chanzo cha tetemeko hili la ardhi la ghafla katika Pentagon linapaswa kutafutwa katika pengo kubwa lililopo kati ya uhalisia wa kijeshi na ndoto za hujuma za White House. Jenerali Randy George, ambaye anajulikana kwa rekodi yake nzuri katika kuongoza operesheni na mbinu ya kulinda maisha ya askari, alikuwa kikwazo kikubwa kwa Pete Hegseth kutokana na sisitizo lake la kufanyika mahesabu sahihi kuhusu vita. Kufukuzwa kwake ghafla kumeonyesha kwamba katika maelekezo mapya ya Pentagon, rekodi za kitaaluma za makamanda hazina thamani yoyote mbele ya matakwa ya kutekelezwa amri bila kuhoji malengo ya sera za kichokozi dhidi ya Iran, na kwamba sasa Washington inaondoa sauti yoyote ambayo inajaribu kuzuia chokochoko mpya za Marekani katika eneo.
Ufichuzi wa kushtua kutoka ndani ya jeshi la Marekani unaonyesha kwamba hatua ya mwisho ya mvutano kuhusu suala hilo ilihusu upinzani wa moja kwa moja wa makamanda wa ngazi za juu waliofutwa kazi dhidi ya mpango wa kutekelezwa uvamizi wa nchi kavu wa vikosi maalum vinavyojulikana kama Delta Force vya jeshi la Marekani katika ardhi ya Iran. Majenerali wakongwe, ikiwa ni pamoja na Randy George, wakitegemea habari na makadirio ya kiintelijensia kuhusu ulinzi usiopenyeka wa Iran, walipinga waziwazi operesheni hiyo, wakiitaja kuwa "kinamasi cha maafa" kwa jeshi la Marekani.
Matukio haya yamepanda mbegu ya kutoaminiana kukubwa katika safu za kati za jeshi la Marekani. Kufukuzwa kwa majenerali mashuhuri kama Randy George kumeibua hali ya kukatishwa tamaa maafisa na wanajeshi wa kivita. Kimataifa, kufutana na kukomoana huku jeshini kunatuma ujumbe wa udhaifu na kulegalega jeshi la Washington kwa washirika wake. Washirika wa kikanda wa Marekani sasa wana shaka kubwa na kujiuliza swali zito kwamba je, jeshi ambalo linawafuta makamanda wake kutokana na msimamo wao wa busara kuhusu hali halisi ya kijeshi uwanjani linaweza kweli kuwa tegemeo na kimbilio salama kwao?
Katika upande wa pili wa hali hii, yaani Iran, kuna uthibitisho wa kutosha kuhusu ukomavu na uthabiti wa nguvu za kuzuia hujuma ya adui. Uwezo wa kiulinzi wa Iran umefikia kiwango cha juu cha kutoweza kupenyeka hivi kwamba maafisa wa juu zaidi wa jeshi la Marekani wameutathmini kuwa nje ya uwezo wao wa operesheni za kijeshi katika uwanja wa vita. Hivyo, mgogoro wa sasa katika Pentagon ni ushindi mwingine wa kistratijia kwa Tehran katika vita vya irada, kwani adui tayari amekumbwa na mporomoko wa kimuundo katika vyumba vyake vya mikakati ya vita hata kabla ya kuchukuliwa hatua yoyote katika medani ya mapigano.