Amerika'nın İran Diplomasisine Karşı Çaresizliği

Trump hükümeti İran'a yönelik maksimum baskı politikası çerçevesinde tek taraflı geniş çaplı yaptırımlar uygulamaya yönelmiştir. Buna rağmen Washington, İran aleyhindeki bu denli ağır yaptırımlarla da yetinmeyip siyasi şahsiyetlere yönelik kişisel yaptırımlar uygulamaktadır.

Bu doğrultuda Amerika Hazine Bakanlığı 1 Ağustos Perşembe sabahı İran İslam Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı Muhammed Cevad Zarif'i yaptırımlar listesine aldığını duyurdu. 
Amerika Hazine Bakanlığı Dış Sermayelerin Denetlenmesi Bürosunun yayımladığı bildiride İran Dışişleri Bakanına yaptırım sebebini, onun doğrudan veya dolaylı olarak İran İslam İnkılabı Rehberi'ni izlemesi olarak belirtilmiştir. 
Zarif ise Perşembe günü bu yaptırıma tepki olarak Twittter mesajında şöyle yazdı: " Beni planlarınız ve hedeflerinizin uygulanması yolunda büyük bir tehdit saydığınız için teşekkürler. Amerika beni İran'ın dünya çapındaki asıl sözcüsü olarak yaptırımlara tâbi tuttuğunu söylüyor. Gerçek bu kadar mı acı?"
Muhammed Cevad Zarif ayrıca kendisi ve ailesinin İran dışında hiçbir malvarlığı veya banka hesabının olmadığına değinerek tüm hayatının ve tek taahhüdünün İran olduğuna vurgu yaptı. İran İslam Cumhuriyeti Dışişleri Bakanına göre onun adının yaptırım listesine alınmasının tek hedefinin ilişki kurma yeteneğinin kısıtlanmak istenmesidir. 
Washington'un Zarif'i boykot etmesi uluslararası kurallar ve diplomatik ilkelere tamamen aykırıdır. Amerika hükümeti kendince Zarif'i boykot ederek onun uluslararası kurumlar ve ülkelerin liderleri ile görüşmeleri ve istişarelerini kısıtlamakla İran'ın hakkaniyetli görüşlerinin anlatılmasını ve Washington'un yasa dışı insanlık karşıtı girişimlerinin mahiyetinin anlatılmasını engellemek istiyor. 
Buna karşın Zarif'in boykotu uluslararası düzeyde de olumsuz tepkilere yol açmıştır. Eleştirenler açısından Trump hükümetinin bu girişimi Washington'un Tahran'ın sağlam tutumları karşısındaki çaresizliğinin doruğudur. İran, Trump'ın ve hükümet yetkililerinin tüm yalvarışları ve taleplerine rağmen Amerika ile müzakere masasına oturmayı kabul etmemiştir. 
İran İslam Cumhuriyeti Dışişleri Bakanına yaptırımın ardından Reuters, adını gizli tuttuğu bir Amerikan yetkilisinden naklen şöyle yazdı:" Trump İran ile müzakere etmek istiyor. Ancak Trump hükümeti, gerçek anlamda karar alma yetisi olan biri ile  müzakere etmek istiyor. Ama Zarif böyle biri değildir." 
Bu değerlendirme ise dünyada siyasi gözlemciler tarafından şaşkınlıkla karşılanmıştır. Amerika Dışişleri Bakanı eski Uluslararası İşleri Danışmanı Robert Hunter Amerikan yetkililerinin Zarif'in karar alan biri olmadığı ifadelerine tepki olarak şöyle bir açıklamada bulunmuştur: "Gerçekten Trump hükümeti açısından sayın Zarif, yetkili ve İran'ın asıl gücünün temsilcisi değilse o zaman onu neden boykot ediyor? Bu çok anlamsızdır. "
Gerçekte Zarif'in boykot edilmesi asıl Amerikalıların onun İran'ın hakkaniyet dolu tutumlarının uluslararası çevrelerde dillendirilmesi ve diğer ülkeler ile en iyi şekilde ilişki kurma yeteneğinin farkında olduğundan dolayı gerçekleşmiştir. Böylece Washington zannınca Zarif'in bu alandaki yeteneklerini sınırlandırmak istemiştir. 
Aynı zamanda kimi Amerikan siyasetçiler Zarif'in yaptırımlara tabi tutulmasının İran ile müzakere ve diplomasi yolunun zayıflatılmasına yol açacağını düşünüyor. 
Amerika Dışişleri Bakanı eski makamı Wendy Sherman paylaştığı Tweet'te Trump'ın koşulsuz müzakere iddiasına değinerek Trump hükümetinin İran İslam Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı Muhammed Cevad Zarifi boykot etmesinin diplomasiye yardımcı olmayacağını söyledi. 
Buna ilaveten kimi eski Amerikan yetkilileri de İran İslam Cumhuriyeti dışişleri bakanının boykot edilmesinin tehlikeli sonuçlar doğuracağına inanıyor. 
Amerika Dışişleri Bakanlığı Bercam Nükleer Anlaşmasının Uygulanması eski koordinatörü Jarett Blanc, Zarif'in Washington tarafından boykot edilmesini savunan kimi Trump hükümeti yetkilisini aptal, yalancı ve tehlikeli olarak nitelendirdi. 
Görünen o ki Trump hükümeti Zarif'i boykot ederek hesaplanmamış bir girişimde bulunmuştur. Bu girişim Amerika'nın İran'ın tarihi direnişi karşısındaki çaresizliğinin doruğunun göstergesidir./