Taktik Fatih Füzesi ve Düşman Mevzilerine Etkili Darbeler

Parstoday – ABD ve Siyonist rejimin İran’a yönelik son saldırısının ardından, İslam Devrimi Muhafızları Ordusu’nun Hava-Uzay Kuvvetleri karşılık olarak düşman mevzilerine karşı “Sadık Vaat 4” operasyonunu başlattı.

Parstoday’in haberine göre, ABD ve Siyonist rejimin 28 Şubat 2026’dan itibaren İran’a yönelik saldırılarının ardından, İslam Devrimi Muhafızları Ordusu Hava-Uzay Kuvvetleri karşılık olarak “Sadık Vaat 4” operasyonunu başlatmış olup şimdiye kadar balistik ve seyir füzeleri ile insansız hava araçları kullanılarak 78 aşama gerçekleştirilmiştir. İran’ın düşmanlara karşı saldırılarında kullanılan silahlardan biri de taktik Fatih füzesidir.

Bu çerçevede Sadık Vaat 4 operasyonunun 58. dalgası, işgal altındaki toprakların kuzeyi ve merkezindeki hedeflere karşı gerçekleştirilmiştir. Bu hedefler arasında Nahariya, Beit Shemesh, Tel Aviv, Batı Kudüs ile ABD’nin Victoria, Ali Al‑Salem, Al‑Kharj üsleri ve Beşinci Deniz Filosu yer almaktadır. Operasyon; yüksek hassasiyetli ve ağır sistemler olan 2 ton savaş başlığına sahip Hürremşehr, çoklu savaş başlıklı Kadir, Fettah ve Hayberşiken, ayrıca orta menzilli Fatih ve Kıyam sistemleri ile imha amaçlı insansız hava araçları kullanılarak etki odaklı bir operasyon şeklinde icra edilmiştir.

Yenilik

2002 yılında (1381), İran yeni bir füze test ederek fiilen katı yakıtlı füzelere sahip ülkeler kulübüne girdi. “Fatih 110” adı verilen bu füze, Savunma Bakanlığı ve Silahlı Kuvvetler Lojistik Bakanlığı’nın havacılık ve uzay sanayileri tarafından üretildi ve İran’ı füze üretiminde yeni bir aşamaya taşıdı.

Bu tür bir füzenin farklı versiyonlarda seri üretimi birçok füze uzmanını şaşırttı. Balistik füzelerde katı yakıt kullanımı bazı önemli özellikler sağlar. Bir balistik füzenin ya da herhangi bir füzenin uçabilmesi için yakıtın ateşlenmesi gerekir. Yakıtın yanması ve oluşan gazların füzenin arka kısmındaki motordan dışarı çıkmasıyla füze ileri doğru hareket eder.

Genel olarak füze ne kadar hafif olursa hızı o kadar yüksek olur. Ancak ağır ve genellikle uzun menzilli füzelerde daha yüksek ivme sağlamak için daha modern motorlar kullanılır.

Ayrıca eski sıvı yakıtlar yerine katı yakıt kullanılması, yakıtın yanma süresini artırır. Yanma süresinin artmasıyla füzenin menzili ve sabit menzillerde dahi hızı önemli ölçüde artar. Günümüzde füze ve askeri sanayilerde çoğunlukla bu tür füzeleri hareket ettirmek için katı yakıt kullanılmaktadır. Ancak uydu taşıyıcı roketler ve uzay araçlarında genellikle sıvı yakıt tercih edilir.

Özellikler

Fatih 110 füzesi, Zelzal‑2 roketi temel alınarak geliştirilmiş olup aslında onun güdümlü ve kontrol sistemine sahip bir versiyonudur. Fatih 110, Zelzal roketlerine çok benzer; ancak hedefe isabet doğruluğu açısından çok daha hassastır.

Fatih 110, 10 metrenin altında hata payına sahip nokta atışı bir füzedir ve bu, onun en önemli özelliklerinden biridir. Füzenin uzunluğu 8850 mm, çapı 661 mm, ağırlığı 3325 kg ve 450 kg savaş başlığı bulunmaktadır.

Bu füze, güdümlü İran balistik füzeleri arasında yer alır ve bu özellik onu Zelzal roketlerinden ayırır. Fatih 110 ataletsel (inertial) güdüm sistemi kullanır ve yönlendirme için yardımcı teknolojilerden de yararlanır. Tek kademeli bir motora sahip olan bu füze yerden yere görev yapar ve sabit kara ve deniz hedeflerini, düşman birliklerinin toplanma noktalarını, komuta merkezlerini, füze sahalarını, mühimmat depolarını, radarları ve diğer hedefleri nokta atışıyla vurup imha edebilir.

Fatih 110’un arka kısmında sabit üçgen kanatçıklar ve ön kısmında yönlendirme için kullanılan dört hareketli kanatçık bulunur. Bu kanatçıklar füzenin yönünü değiştirerek onu hedefe yönlendirir. Fatih 110’un bir diğer özelliği de, kullanılan yerli teknoloji sayesinde fırlatma sırasında füzenin tespit edilmesinin son derece zor olması* ve füzenin çarpma anına kadar operatörler tarafından kontrol edilebilmesidir.

Farklı Türleri

2000’li yılların başında (1380’ler) *Fatih 110’un ilk nesli tanıtıldı. Bu versiyonun menzili yaklaşık 200 kilometre olarak açıklanmıştı. Birkaç yıl sonra 250 kilometre menzile sahip ikinci nesil operasyonel olarak test edildi. Bu nesilde menzil artışı ve kontrol ile navigasyon sistemlerinde iyileştirmeler yapılmıştı.

Fatih 110’un üçüncü nesli, 2000’li yılların sonlarında tanıtıldı ve ikinci nesle göre yaklaşık 50 kilometre daha fazla menzile sahipti.

2012 yılında (1391) kompozit katı yakıtlı dördüncü nesil Fatih 110 balistik füzesi tanıtıldı. Bu versiyon önceki türlere göre daha uzun menzile sahiptir. Menzilin 300 kilometrenin üzerine çıkarılması ve her türlü hava koşulunda nokta atışı yapabilme kabiliyeti, dördüncü nesil Fatih 110’un iki önemli özelliğidir.

Yüksek hız ve nokta atışı kabiliyeti sayesinde bu füze her türlü hedefi imha edebilme kapasitesine sahiptir. Fırlatma sahasını destekleyen sistemlerin azaltılması sayesinde operasyonel hızın artması, füzenin hizmet ömrünün uzaması, silahlı füzenin fırlatma rampasında daha uzun süre hazır bekleyebilmesi, fırlatma öncesi ve fırlatma sırasındaki test sürelerinin azaltılması, fırlatma mevzisinin daha kısa sürede terk edilmesi ve kısa aralıklarla bakım kontrollerine ihtiyaç duyulmaması bu neslin diğer önemli yetenekleri arasında yer almaktadır.

Fatih 110 balistik füzesinin geliştirilmesiyle birlikte bu füze; kara ve deniz hedeflerini, düşman birliklerinin toplanma noktalarını, komuta merkezlerini, füze sahalarını, mühimmat depolarını, radarları ve diğer hedefleri yüksek hassasiyetle vurup imha edebilmektedir. Günümüzde Fatih füzeleri sabit fırlatıcılar ve mobil fırlatıcılar (araç üzerine monte edilmiş) olmak üzere iki farklı platformdan ateşlenebilmektedir.

Fatih 313 Füzesi

Fatih 313, Fatih füze ailesinin yeni bir üyesidir ve 2016 yılında (1395), 21 Ağustos’ta (Savunma Sanayi Günü) tanıtılmıştır. Fatih füze ailesi içinde en uzun menzile sahip olan bu füze, hedeflerini 440 kilometreden daha uzak mesafelerde nokta atışıyla vurabilmektedir.

Teknik özellikleri:

- Ağırlık: 3245 kg

- Uzunluk: 8756 mm

- Çap: 612 mm

- Savaş başlığı ağırlığı: 380 kg

Bu füze, önceki dört modelin kullandığı klasik katı yakıt yerine kompozit katı yakıt kullanmaktadır. Bu yakıt türünde, füzenin arka kısmındaki yanma odasında yakıt oksitleyici bir maddeyle birleşir. Yakıt ve oksitleyicinin oluşturduğu küçük kristaller ateşlenerek yanma başlatılır ve bu süreç füzenin hareket etmesini sağlar.

Bu tür yakıtın en önemli avantajlarından biri, uçuş sırasında daha yüksek stabilite sağlamasıdır. Klasik katı yakıtlı füzelerde yanma sürecindeki bazı faktörler uçuş sırasında kararsızlıklara neden olabilmektedir.

İran Savunma Bakanlığı kompozit katı yakıtlı motorların gövdesinde kullanılan özel teknoloji hakkında ayrıntı açıklamamıştır. Ancak İran, endüstriyel ve askeri ölçekte karbon fiber üreten dünyadaki 10 ülkeden biridir. Karbon fiberin önemli kullanım alanlarından biri, kompozit katı yakıtlı füze motorlarında hafif ve dayanıklı gövde tasarımıdır. Bu teknolojinin Fatih 313’te de kullanılmış olması muhtemeldir.

İran’ın balistik ve nokta atışı kabiliyetine sahip, 440 kilometreden daha uzak hedefleri yüksek doğrulukla vurabilen bir füzeye sahip olması, ülkenin füze alanındaki gücünü önemli ölçüde artırmıştır. Bunun yanında Fatih 110 temel alınarak farklı menzil ve görevler için geliştirilmiş başka hassas balistik füze türleri de bulunmaktadır; ancak bu makalede bunlara değinilmemiştir.

Fatih 110 Füzesinin Farklı Versiyonlarının Özellikleri

- İlk hız (namlu çıkış): 3 Mach

- Motor: Katı yakıt (tek aşamalı)

- Güç / ağırlık oranı: 2:1

- Azami irtifa: 150 km

- Hız: 4.5 Mach

- Güdüm sistemi: Jiroskop + optik

- İsabet oranı: Nokta atışı

Menzil:

- Fatih 110 – 1. nesil: 200 km

- Fatih 110 – 2. nesil: 250 km

- Fatih 110 – 3. nesil: 300 km ve yüksek hassasiyet

- Fatih 110 – 4. nesil: 300 km’den fazla menzil ve nokta atışı kabiliyeti

- Fatih 313:* 440 km’den fazla menzil ve nokta atışı kabiliyeti