Batı Şeria’da Filistinlilerin Göçü: Siyonist İşgalcilerin Yeni Politikası
Parstoday – Stratejik ve askeri konular uzmanı, Batı Şeria’da hedef gözetmeksizin yapılan öldürmeler ve zorunlu tahliye dalgalarının, işgalcilerin politikalarında değişimi ve nüfus yapısını değiştirme stratejisini gösterdiğini açıkladı.
Stratejik ve askeri konular uzmanı Nidal Abu Zid, İnsan Hakları İzleme Örgütü’nün (HRW) yeni raporuna göre, geçtiğimiz ay Batı Şeria’nın kuzeyindeki kamplardan yaklaşık 35 bin Filistinlinin göç etmek zorunda kaldığını belirtti; bu durum, işgalcilerin geçtiğimiz yıl içinde politikalarında köklü bir değişiklik yaptığını ortaya koyuyor.
Parstoday’in bildirdiğine göre, Filistinli analist, işgalci güçlerin geçmiş yıllarda Batı Şeria’nın coğrafi haritasını yeniden tanımlama sürecine yasa dışı yerleşim birimleri kurarak başladığını, ardından bu yerleşimlerin geniş çaplı bir şekilde yasallaştırılmasına ve yerleşim inşaat bütçelerinin artırılmasına yöneldiklerini ifade etti.
Abu Zid, işgalcilerin bugün Batı Şeria’yı dört coğrafi bölgeye ayırmak için stratejik yollar inşa ettiğini belirtti; en önemlileri Ürdün sınırları boyunca uzanan 90 numaralı yol ve Batı Şeria’nın kuzeyini ve güneyini ayıran 60 numaralı yoldur. Ayrıca 1 numaralı yol, Batı Şeria’nın doğusunu Kudüs üzerinden geçerek batıda Tel Aviv’e bağlayarak ayırmaktadır.
Uzman, bu yol ağı sayesinde Filistinlilerin hareketlerinin kontrol altına alındığını ve Batı Şeria’nın birbirinden kopuk yerleşim adalarına dönüştüğünü vurguladı. Amaç, cinayet, şiddet ve planlı kısıtlamalar gibi araçlarla yeni coğrafi gerçekleri dayatmak ve nüfus dağılımını yeniden şekillendirmektir.
Filistinli uzman, bu aşamadaki en tehlikeli durumun, Ürdün pasaportuna sahip Filistinlilerin yaşadığı bölgelere artan baskı olduğunu, hedefin ise onları sınır bölgelerine yönlendirmek olduğunu söyledi.
Rapor, mevcut koşulların 1948 ve 1967 yıllarında Filistinlilerin yaşadığı geleneksel göçlerden farklı olduğunu, bunun resmi bir ilan veya geniş çaplı operasyon olmadan gerçekleştirilen, sessiz ve zorunlu bir tahliye biçimi olduğunu ve politika olarak sakinleri kademeli bir şekilde Ürdün’e yönlendirmeye odaklandığını belirtiyor.