Ehli Beyt Resulullah Saa'nın seçkin meddah'ı Selim Muezzenzade Erdebili

Ehli Beyt Resulullah Saa'nın seçkin meddahların dua törenlerinde ve taziye merasimi ve mevludi meclislerindeki varlığı manevi boyutludur.

Meddahların bazısı yüksek maneviyat ve ilahi ruha sahip olup yapıcı bir şekilde halkın dini bilinç ve duygularını pekiştirmektedirler. Selim Muezzenzade Erdebili de bu biçim meddahların safında yer alıyorlar.

Nitekim Allah Şura Suresinin 23. Ayetinde buyuruyor ki:

 "Allah, o cenneti, iman edip, doğru ve yararlı işler yapan kullarına bir müjde olarak vermektedir. De ki ey Muhammed: “Ben sizden, peygamberlik görevime karşılık bir ücret istemiyorum. İstediğim ancak Ehlibeytime ve akrabalık sevgisidir. Kim güzel bir iş yaparsa, biz onun bu husustaki sevabını kat kat artırırız. Şüphesiz ki Allah, suçları bağışlayan ve şükrün karşılığını verendir.”

 Allah Ehlibeyt peygambere bağlı kalmadan onların öğretilerini bir bütün olarak yerine getirmeden İnsanların hidayete eremeyeceğini belirtip Furkan Suresinin 57 ayetinde buyuruyor ki:

`De ki: Ben, Kur'ân'ı tebliğ ettiğimden dolayı sizden bir ücret istemiyorum, ancak yolunu Rabbine doğrultan kimseler' istiyorum."

Bu iki ayeti kerime, Ehli beyt Resulullah'ın yolunun tekbir kurtuluş ve felah yolu olduğunu gözler önüne seriyor.

Peygambere efendimiz hz. Muhammed Saa ve ehlibeytine sevgi ve muhabbet duymanın en iyi yollarından biri dini toplantılar ve merasimlerde onları medh etmek, vefat ve şahadetlerinde Noha ve mersiye okumak, doğum günlerinde mevludi okumaktır. Meddahlık dinsel bir sanat eseridir. Meddahlar güzel sesleriyle Dini değerleri canlandırır, dini bilinç ve bilgilerle halkın duygularına okşar, onların bilinçli bir şekilde dini ve insani değerlerle bütünleşmelerini, duygusal bağlarının pekiştirilmesini sağlarlar. Meddahlar ve mersiye okuyan kimseler, Halkın manevi, dini ve duygusal açıdan Ehlibeyti Resllullah saa'ye bağlanmalarını, Masum İmamların fazilet ve menkıbeleri ve öğretileriyle bütünleşmelerine sebep olurlar.

Selim Muezzenzade Erdebili Davudi sesiyle Ehlibeyti Resllullah'ın faziletlerini ve yüce değerlerini ve menkıbelerini halka anlatırdı. Ömür boyu kendini Ehlibeyti Resllullah'ın değerler ve kültürünü yaymaya vakfetti. Nihayet 22 kasım 2016 günü 80 yaşındayken vefat etti.   

Selim Muezzenzade Erdebili, 1936 yılında Erdebil şehrinde doğdu. Büyük Babası Şeyh Ferec de en meşhur Müzezzinlerden biriydi. Babası Şeyh Abdulkerim de ünlü müezzinlerdendi ve ilk defa oalrak İran radyosundan okuduğu Ezan sesi yayınlandı.

Rahmetli üstad Selim diyor ki; babam şeyh Abdulkerim 1942 yılında İmam Rıza As'nin kutlu türbesini ziyaret etmek amacıyla erdebil'den yola çıktı. Tahran Yakınında bir arkadaş evine uğrayıp geceleyin konakladı. Sabah erkenden dama çıkıp Ezan okudu. Sultani Camisinin İmam'ı onun ezan sesini duyup etkilendi ve konakladığı evi bulup konuşarak kendisinin Cami'de Müezzin olarak çalışmasını istedi. Şeyh Abdul-Kerim öğlen vakti "اشهدان لااله‌الاالله" nidasıyla Ezan okudu. Ardından  Meşhed'e gidip, İmam Rıza As'nin pak türbesini ziyaret ettikten sonra Tahran'a geri dönüp, Sultani camisinde müezzin olarak görev aldı. Abdulkerimin güzel sesli ezani Sultani camisiyle de sınırlı kalmadı. Tahran radyosunda da Ezan okumaya başladı. Müezzin Şeyh Abdul-Kerim 1950 yılında vefat etti. Ancak okuduğu Ezan sesi Tahran Radyosundan yayınlanıyordu.

Şeyh Abdul-Kerim'in oğulları Naim, Selim, Rehim, Mahmud ve Davut da güzel sesli İran ve İslam dünyasının müezzinleri ve Ehli Beyt Resullullah'ın meddahlarındandı.

Selim Muezzenzade Erdebili, Ehli Beyt Resullullah'ın hizmetkarı olduğunu bildiriyor ve güzel sesiyle 14 Masum'un faziletleri ve menkıbeleri ve öğretilerini halka anlatıyordu. Muharrem ayında da taziye ve Nohalar okuyup, İmam Hüzeyin As ve sevgili yarenlerinin Hürriyetçi ve ilahi kıyamlarını anlatıyordu. Selim mütevazi bir insandı. Kendi sesinin ilahi bir mevhibe olduğunu, mümin insanların gönlüne okşadığını, bütün bunların İmam Hüseyin As dahil EhliBeyt Resulullah Saa'ya borçlu olduğunu vurguluyordu.

Selim herkesin meddahlık ve mersiye okuyamayacağını, gerekli eğitimden geçirilmeleri, İslami ve tarihi bilgi ve birikime sahip olmaları, hakikati idrak etmeleri gerektiğini, İmam Hüseyin as'nin kutlu kıyamını anlatmak için pak kalpli, İhlaslı ve sadakatli olunması gerektiğini belirtiyordu.

Meddah olmak ve Noha okumak büyük yetenek ister. Çünkü bir meddahın başarılı olması için ses ve müzik bilgisine sahip olması gerekir. Şiirsel anlatımla Hitap ettiği toplulukların şivelerine, düş gücüne, kültürel ve dini yapısına, İslam bilgisi ve tarihinin ana temalarına, güzel ve gür ses ile aktörlük yeteneğine sahip olması, halkla gönül bağı kurup, onların duygularına okşaması gerekir.

Selim Muezzenzade Erdebili diyor ki; aile içi herkes Allah vergisi güzel sese sahiptir. Babam Abdulkerim'in daha güzel sesi vardı ve Noha okurdu. Musiki notları ve makamlarına tam olarak vakıf biriydi. Bizlere de musiki eğitimi verirdi. Musiki eğitimini Mirza Aziz'den öğreniyorduk. Hac muhammed Temeddün ve Hac Rehim Muzezzin gibi Meddah ve Noha Okuyanlarda onun ders halkasına katılırlardı. Buna İlaveten Aşura Kıyamını anlatan Megatil'i okurduk. Selim ayrıca diyor ki; Benim sesim babamın sesiyle kıyasla bir damlanın deniz ile kıyaslanması gibiydi.

Selim her gün Meddahlık ve Noha ses kasetlerini doldururdu. Nitekim iki bini aşkın Azeri, Farsça, Arapça ve İngilizce ses kaseti yayınlamıştır.

Selim Muezzenzade Erdebili genç yaşlardan itibaren meddahlık, Noha ve taziye şiirleri okuma, Mevlud okuma, Müezzinlik yapma, Kuran'ı keri kıraati gibi alanlarda usta biriydi. Bu branşta esn seçkin ve dünyaca ünlü bir kimseydi. Onun okuduğu Nohalar ve ağıtların çoğu Azericedir. Ancak Farsça ve Arapça eserleri de vardır. Selim 2012 yılında Erdebil'deki Hüseyni Noha okuyan ustaların kongresinde Azeri, Fars, Arap ve İngilizce Noha okudu. Selim'in Medh ve Noha sesi peygamber efendim ile ehlibeyt aşkıyla bütünleşmiş ve zirveye ulaşmıştır. Onun Kadın hürriyeti, şerefi ve insanlığı yüce abidesi Hz. İmam Hüseyin'in kız kardeşi Hz. Zeyneb ile ilgili " Zeyneb- Zeybe" Medhi ve Nohası onun en ihlaslı meddah ve noha okuyan bir olduğunu ve bu eserinin kalıcılaştığını gözler önüne seriyor.