سال ۲۰۲۵، رکورد خودکشی در ارتش اسرائیل شکسته شد

پارس تودی-  منابع اسرائیلی اعلام کردند: سال گذشته میلادی (۲۰۲۵) بدترین سال برای ارتش این رژیم از نظر تعداد نظامیانی بود که دست به خودکشی زده‌اند.

به گزارش مرکز اطلاع‌رسانی فلسطین، آمارها نشان می‌دهد در سال ۲۰۲۵ در مجموع ۲۲ نظامی صهیونیست خودکشی کرده‌اند؛ آماری که بیشترین میزان از سال ۲۰۱۵ تاکنون محسوب می‌شود، زیرا در آن سال ۲۸ نظامی صهیونیست خودکشی کرده بودند.

به گزارش پارس تودی، این آمارها نشان می‌دهد در دهه پیش از جنگ غزه، سالانه حدود ۱۲ نظامی ارتش رژیم اشغالگر دست به خودکشی می‌زدند. در سال ۲۰۲۵ یک نیروی رسمی، ۹ نیروی ذخیره و ۱۲ سرباز خودکشی کرده‌اند که از این تعداد ۱۲ نفر از یگان‌های رزمی، پنج نفر از یگان‌های پشتیبانی و پنج نفر از یگان‌های غیررزمی بوده‌اند.

همچنین ۱۴ مورد از این خودکشی‌ها خارج از پایگاه‌های نظامی و هشت مورد در داخل پایگاه‌ها رخ داده است. پنج نفر از این افراد پرونده در بخش‌های مراقبت روانی ارتش داشته‌اند.

آمارها نشان‌دهنده افزایش روند خودکشی در ارتش رژیم اشغالگر اسرائیل است. در سه دهه گذشته سالانه بین ۵۰ تا ۷۰ نظامی این رژیم خودکشی کرده‌اند. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ سالانه بین ۲۶ تا ۲۸ نظامی خودکشی کردند. این تعداد در سال ۲۰۱۷ به ۱۶ نفر رسید و در سال ۲۰۱۸ به ۹ نفر کاهش یافت.

از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تا پایان همان سال، هفت نظامی صهیونیست خودکشی کردند. این رقم در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ به ترتیب ۲۱ و ۲۲ نفر بوده است.

براساس این گزارش، ارتش رژیم صهیونیستی همواره تلفات خود را با هدف کنترل افکار عمومی سانسور می‌کند اما نتوانسته افزایش مرگ‌ومیر ناشی از خودکشی در میان سربازانش را انکار کند.

«واصف عریقات» کارشناس امور نظامی و راهبردی گفت: موارد خودکشی در میان نظامیان اشغالگر از زمان حملات این رژیم به ملت‌های منطقه متوقف نشده، بلکه پس از تجاوز اخیر به غزه آمار خودکشی نظامیان اسرائیلی به بالاترین میزان خود در پانزده سال گذشته رسیده است که نشانه‌ای آشکار از فرسایش روانی و اخلاقی در درون تشکیلات نظامی اسرائیل است.

عریقات تصریح کرد: افزایش موارد خودکشی به عوامل متعددی مربوط می‌شود که در راس آنها شکست روند آماده سازی نظامی است، به این معنی که نظامیان اسرائیلی به ویژه نیروهای ذخیره برای جنگ‌های متعارف میان ارتش‌های منظم و با تکیه بر موازنه قدرت و برتری تکنولوژیکی آموزش دیده‌اند. وی افزود: رویارویی در غزه و جنگ چریکی شیوه متفاوت از نبرد را بر نظامیان اشغالگر تحمیل کرد، به این معنی که آنان در بسیاری موارد ناچار بودند از خودروهای نظامی پیاده شوند و به طور مستقیم رو در روی رزمندگان فلسطینی قرار گیرند بدون اینکه از پشتیبانی نزدیک یا مستقیم برخوردار باشند.

عریقات گفت: محیط جغرافیایی ویران‌شده‌ی غزه، پس از آنکه محله‌ها و ساختمان‌های آن تخریب و به تلی از خاک تبدیل شدند، تأثیر منفی بر روحیه و توانایی‌های جسمی نظامیان اشغالگر گذاشت و حرکت آنها را محدود کرد. در مقابل، مبارزان فلسطینی توانستند با این محیط سازگار شوند و از آن برای پنهان شدن، پوشش، رصد و حملات غافلگیرانه استفاده کنند.

MS