حقوق بشر آمریکایی؛ گلوله در داخل، خطابه حقوق بشر در خارج؟

پارس‌تودی- در پی کشته‌شدن یک شهروند آمریکایی در تیراندازی مأموران اداره مهاجرت، تجمعات اعتراضی در بسیاری از ایالات آمریکا ادامه دارد.

به گزارش پارس‌تودی؛ در پی کشته‌شدن یک شهروند آمریکایی در تیراندازی مأموران اداره مهاجرت، خیابان‌های مینیاپولیس تا لس‌آنجلس بار دیگر به صحنه اعتراضاتی گسترده بدل شده‌اند؛ اعتراضاتی که نه فقط به یک شلیک مرگبار، بلکه به انباشت سال‌ها سیاست‌گذاری امنیتی، نژادی و ضدحقوق‌بشری در قبال مهاجران و حتی شهروندان آمریکایی معترض است.

ترامپ مدعی است مهاجران موقعیت‌های شغلی و شرایط اقتصادی را در این کشور تهدید کرده و بخش بزرگی از جرم و جنایت در جامعه آمریکا به این گروه تعلق دارد. از این‌رو، نهادهای فدرال، به‌ویژه اداره مهاجرت و گمرک آمریکا، را مسئول برخورد با مهاجران کرده است؛ برخوردهایی که در بسیاری موارد با رفتارهای خشونت‌آمیز علیه مهاجران و حتی شهروندان آمریکایی همراه بوده است. این موضوع واکنش‌های انتقادی شدیدی را در ایالات مختلف آمریکا از سوی مردم و مسئولان برانگیخته است؛ با این حال، این نیروها همچنان به رفتار خشونت‌آمیز خود ادامه می‌دهند. در واقع سیاست‌های مهاجرتی دولت ترامپ، مهاجرت را از یک پدیده انسانی و اجتماعی به یک «مسئله امنیتی» تقلیل داده است و در این راستا، مأموران اداره مهاجرت و گمرک آمریکا در عمل به بازویی شبه‌نظامی بدل شده‌اند. چنان‌که قتل «رنی نیکول گود»، زن ۳۷ ساله آمریکایی و مادر سه کودک، با شلیک گلوله از فاصله نزدیک توسط یک مأمور اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) صورت گرفته است؛ موضوعی که طی روزهای اخیر سبب اعتراض‌های گسترده مردمی شده و حتی برخی مقامات آمریکایی آن را محکوم کرده‌اند.

در این زمینه، «نکیمیا لوی آرمسترانگ»، وکیل حقوق بشر، در مراسم یادبود «رنی گود» گفت: این کشور نمی‌تواند مدعی آزادی باشد، وقتی مأمورانش به سوی شهروند بی‌دفاع شلیک می‌کنند.

با این حال، مقامات دولتی آمریکا مدعی هستند که شلیک به «نیکول گود» عمدی نبوده و ترامپ نیز در واکنش به قتل این زن به دست مأمور اداره مهاجرت آمریکا، او را یک آشوبگر حرفه‌ای خواند.

اعلام موضع ترامپ در حالی است که وی مدت‌هاست کشورهای مختلف را به دلایل گوناگون به نقض آشکار حقوق بشر محکوم کرده و از مجازات آن‌ها سخن به میان آورده است؛ چنان‌که اکنون در اغتشاشات ایران نیز ترامپ از آشوبگران دفاع کرده است. در واقع، وی به‌عنوان رئیس دولتی که در داخل مرزهای خود اعتراضات مدنی را با گلوله، بازداشت و ارعاب پاسخ می‌دهد، در خارج از مرزها در قامت مدعی اخلاق و حقوق بشر ظاهر می‌شود. اما این پرسش مطرح است که تفاوت برخورد با معترضان در آمریکا با آنچه از جانب دولت ترامپ در مورد ایران محکوم می‌شود، چیست؟

در واقع، ترامپ و جریان سیاسی همراه او سال‌هاست که با ادبیاتی آمرانه، دولت ایران را به «برخورد خشن با معترضان» متهم می‌کنند و از «حق اعتراض» و «آزادی تجمع» سخن می‌گویند؛ اما همین مفاهیم، هنگامی که به خیابان‌های مینیاپولیس، لس‌آنجلس یا دیگر شهرهای آمریکا می‌رسد، ناگهان معنای خود را از دست می‌دهد و جای آن را منطق گلوله، بازداشت و سرکوب می‌گیرد.

در روایت رسمی واشنگتن، اعتراض در ایران «نشانه بیداری مردم» است و برخورد با آن «جنایت» نامیده می‌شود، اما اعتراض در آمریکا «تهدید امنیت ملی» تلقی شده و پاسخ قهری به آن «اجرای قانون» معرفی می‌گردد.

ترامپ بارها در سخنان خود مدعی حمایت از مردم ایران شده و حتی تهدید به حمله نظامی برای کمک به معترضان کرده است؛ اما آیا همین معترضان در داخل آمریکا سزاوار برخورد خشونت‌آمیز و مرگبار هستند؟ در واقع، شلیک مأموران اداره مهاجرت به شهروندان، جلوگیری از نظارت نمایندگان مردم و نظامی‌سازی خیابان‌ها، همان چیزی است که واشنگتن آن را در دیگر کشورها محکوم می‌کند؛ موضوعی که به‌وضوح نشان می‌دهد دفاع از حقوق بشر در قاموس ترامپ، ابزاری سیاسی و نه اصلی جهان‌شمول است.

در واقع، آنچه امروز در خیابان‌های آمریکا جریان دارد، تنها یک بحران داخلی یا یک پرونده حقوقی نیست، بلکه رسوایی یک گفتمان است؛ گفتمانی که ترامپ می‌کوشد آن را هم‌زمان در دو قالب متضاد به جهان عرضه کند. ترامپ می‌خواهد هم فرمان‌دهنده گلوله در داخل باشد و هم واعظ آزادی در خارج؛ هم سرکوب‌گر اعتراض در آمریکا و هم حامی پرسر‌وصدا‌ی آشوب در ایران. اما واقعیت این است که جهان دیگر این دوگانگی را نمی‌پذیرد. خیابان‌های آمریکا اکنون به آینه‌ای بدل شده‌اند که این تناقض را بی‌پرده منعکس می‌کند؛ آینه‌ای که نشان می‌دهد آزادیِ مورد ادعای واشنگتن کالایی صادراتی است، نه حقی همگانی، و اعتراض تنها زمانی مشروع شمرده می‌شود که منافع قدرت حاکم را تهدید نکند.

در نهایت باید گفت کشوری که گلوله را پاسخ مطالبه در داخل می‌داند، صلاحیت خطابه‌خوانی درباره کرامت انسانی در خارج از مرزهایش را ندارد.

ad