بازخوانی جنایات غرب | کشتار العامریه بغداد، آینه‌ تمام‌نمای قساوت آمریکایی + تصاویر

پارس تودی - کشتار العامریه بغداد یکی از نمونه‌های آشکار بی‌رحمی و سنگدلی نیروهای آمریکایی در عراق است.

به گزارش پارس تودی، کشتار العامریه بغداد نه‌تنها در حافظه‌ مردم عراق بلکه در وجدان جهانیان به‌عنوان سندی از خشونت بی‌پایه و غیرانسانی ثبت شده است. این رویداد، همچون بسیاری از فجایع دیگر در دوران اشغال عراق، نشان داد که سیاست‌های نظامی آمریکا در منطقه بیش از آن‌که به‌دنبال امنیت و ثبات باشد، به تخریب، کشتار غیرنظامیان و ایجاد رعب و وحشت منجر شده است. 

ساعت چهار و نیم بامداد ۱۳ فوریه ۱۹۹۱ پناهگاه العامریه در بغداد که میزبان صدها زن، کودک و غیرنظامی بی‌پناه بود، به جهنمی از آتش و فولاد بدل شد. در اوج جنگ خلیج فارس، دو بمب هدایت‌لیزری ۲۰۰۰ پوندی GBU-27 رهاشده از یک جنگنده اف-۱۱۷ آمریکایی، این پناهگاه زیرزمینی را هدف قرار داده و آن را نابود کرد. در این حمله اولین بمب به سقف پناهگاه اصابت کرده و موجب ایجاد حفره بزرگ در سقف می‌شود و بمب دوم نیز با ورود از این حفره به در ورودی طبقه اول که شش تن وزن و نیم متر قطر داشت اصابت می‌کند و در حالی که افراد داخل آن هنگام حمله در خواب بودند، درهای پناهگاه آتش گرفت و کسی نتوانست از آن خارج شود. همچنین امکان ورود به پناهگاه برای نجات نیز وجود نداشت.العامریه بغداد، محله‌ای پرجمعیت و عمدتاً مسکونی بود که مورد حمله‌ آمریکایی‌ها قرار گرفت. آنچه این کشتار را بیش‌ازپیش تکان‌دهنده می‌سازد، نبود هیچ‌گونه هدف نظامی مشخص در منطقه بود. به عبارت دیگر، قربانیان این حادثه صرفاً شهروندانی عادی بودند که زندگی روزمره‌ خود را می‌گذراندند و ناگهان در آتش حملات آمریکا سوختند. 

آنچه در دل این پناهگاه گذشت، فراتر از هر توصیفی است؛ گرمای سوزان و آتش که جان صدها انسان را در کسری از ثانیه گرفت؛ شدت حرارت به حدی بود که پوست از بدن کنده می‌شد و بر روی دیوارهای بتنی، رد دستان قربانیانی که برای فرار از این دوزخ تقلا می‌کردند، برای همیشه به یادگار ماند. 

برخی از اجساد به حدی سوخته و درهم‌آمیخته بودند که گویی در آب جوش غلتانده شده‌اند؛ صحنه‌ای که هر بیننده‌ای را تا پایان عمر می‌آزارد. وقتی دودها فرو نشست، تصاویری بیرون آمد که وجدان جهان را به لرزه درآورد؛ پیکرهای ذوب‌شده‌ مادرانی که کودکانشان را در آغوش گرفته بودند و اسباب‌بازی‌های سوخته در کنار اجساد بی‌جان کودکان. 

عمر محمود از آسیب‌دیدگان این واقعه درباره‌ قربانیان گفت: «احساس می‌کنم فراموش شده‌اند، هیچ‌کس آن‌ها را به یاد نمی‌آورد. هیچ‌کس نمی‌داند آن‌ها چه کسانی هستند.» 

این حمله که به مرگ دست‌کم ۴۰۸ غیرنظامی عراقی منجر شد، یک تراژدی انسانی بی‌رحمانه بود. ۲۶۱ نفر از آنها زن و ۶۲ نفرشان کودک و خردسال بودند. کوچکترین قربانی یک نوزاد هفت روزه بود و هیچ اثری از او بر جای نماند. مقامات ایالات متحده با ادعای این‌که تصور می‌کردند این مکان به‌عنوان یک مرکز فرماندهی استفاده شده، جنایت خود را توجیه کردند. اما عفو بین‌الملل و ناظران حقوق بشر این ادعا را به‌طور قاطعانه رد کرده و تأکید کردند که هیچ شواهد متقاعدکننده‌ای مبنی بر استفاده‌ نظامی از آن پناهگاه وجود ندارد. 

این کشتار را می‌توان در چارچوب سیاست کلی آمریکا در عراق تحلیل کرد. در کشتار محله‌ العامریه بغداد در سال ۱۹۹۱، آمریکایی‌ها حمله‌ای کورکورانه که هیچ دستاورد نظامی نداشت و تنها خون بی‌گناهان را بر زمین ریخت انجام دادند. پس از اشغال عراق در سال ۲۰۰۳ نیز نیروهای آمریکایی بارها و بارها به بهانه‌ مبارزه با تروریسم یا مقابله با شورشیان، مناطق مسکونی را بمباران کردند. اما واقعیت این است که چنین اقداماتی بیشتر به کشتار غیرنظامیان انجامید تا نابودی گروه‌های مسلح. 

از منظر حقوق بین‌الملل، کشتار العامریه بغداد نقض آشکار اصول انسانی و قوانین جنگی است. کنوانسیون‌های ژنو به‌صراحت بر ضرورت حفاظت از غیرنظامیان در زمان جنگ تأکید دارند. اما آمریکا با بی‌اعتنایی به این اصول، بارها مرتکب جنایات جنگی شد. العامریه بغداد یکی از مصادیق روشن این جنایات است که باید در دادگاه‌های بین‌المللی مورد بررسی و پیگرد قرار گیرد. سکوت یا بی‌عملی نهادهای جهانی در برابر چنین فجایعی، خود به معنای همدستی در این جنایات تلقی می‌شود. 

کشتار العامریه بغداد همچنین در رسانه‌های جهانی بازتاب یافت و بار دیگر چهره‌ واقعی سیاست‌های آمریکا در عراق را آشکار کرد. تصاویر و گزارش‌های منتشرشده از اجساد کودکان و زنان بی‌گناه، افکار عمومی جهان را تکان داد. بسیاری از تحلیلگران این حادثه را نمونه‌ای از شکست اخلاقی و انسانی آمریکا دانستند که نشان می‌دهد قدرت نظامی بدون پایبندی به اصول انسانی، چیزی جز ویرانی و نفرت به بار نمی‌آورد.

 از سوی دیگر، این کشتار پیامدهای اجتماعی و روانی گسترده‌ای برای مردم عراق داشت. چنین فجایعی به افزایش نفرت عمومی از آمریکا انجامید.کشتار العامریه بغداد، همچون زخم عمیقی بر پیکر عراق باقی مانده است. عراقی‌ها با گذشت ۳۵ سال از آن روز، هنوز جنایت جرج بوش پدر را فراموش نکرده‌اند. آن‌ها در شبکه‌های اجتماعی نوشته‌اند که هنوز قاتلان و عاملان این جنایت محاکمه نشده‌اند. این زخم تنها با عدالت و حقیقت التیام می‌یابد. تا زمانی که عاملان این جنایت پاسخگو نشوند، این حادثه همچنان به‌عنوان نماد بی‌رحمی و قساوت آمریکا در حافظه‌ تاریخی مردم عراق و جهان باقی خواهد ماند.

در نهایت، کشتار العامریه بغداد را باید سندی دیگر بر سنگدلی آمریکایی‌ها دانست. این حادثه نه‌تنها یادآور رنج‌های مردم عراق است، بلکه هشداری برای جهانیان است که بی‌تفاوتی در برابر چنین جنایاتی، راه را برای تکرار آن‌ها در آینده هموار می‌سازد. اگر جامعه‌ جهانی خواهان صلح و عدالت است، باید این جنایات را به رسمیت بشناسد، عاملان آن را محاکمه کند و از تکرار چنین فجایعی جلوگیری نماید.

srm