زاده‌ی استعمار؛ اسرائیل فرزند واقعی تمدن و نظام ارزشی غرب

کاخ سفید دائما می گوید باید به اسرائیل زمان بدهیم و قضاوت زود است و اگر اتفاق بدی پیش آمده باید خود اسرائیل تحقیق کند و پاسخ دهد. یک شگرد وحشتناک در زمان دادن به یک قاتل.

پارس تودی- جسد سوخته‌ی یک پسر یا دختر از میان خرابه‌ها بیرون کشیده شد و هنوز در حال سوختن بود. واقعه‌ای که بارها و بارها در غزه و فلسطین تکرار شده است. شاید این همان هولوکاست بزرگتر است که «ماتان ویلنی»،Matan Vilnai معاون وزیر جنگ اسرائیل، در سال 2008 به غزه وعده داده بود.

در صحنه‌ای دیگر، الاغی لاغر و نحیف در شن‌ها می‌لنگید و تلاش می‌کرد تا چرخ‌دستی یک خانواده اهل غزه را بکشد. او به اندازه‌ی کودکان نحیف و تشنه‌، گرسنه و تشنه به نظر می‌رسید.

به هر روی، الاغ‌های غزه حافظه بهتری از مکان‌ها نسبت به بسیاری از رهبران غربی دارند.

این بار، البته بار الاغ سبک‌تر بود، شاید به خاطر از دست دادن همسر یا فرزند صاحبش. همان خانواده دوباره از یک منطقه "امن" به منطقه "امن" دیگری که اسرائیل تعیین کرده بود، جابه‌جا می‌شدند. مناطق امنی که صرفا وعده بوده و هستند، اما در عمل یک قتلگاه‌اند.

موجود چهارپا با اکراه قدم برمی‌داشت. حتی الاغ چیزی که جو بایدن هنوز به آن پی نبرده بود؛ فهمیده بود: در غزه هیچ جای امنی وجود ندارد.

البته الاغ گرسنه احساسات بیشتری نسبت به «جو بایدن»، «امانوئل مکرون»، «ریشی سوناک»، «جاستین ترودو» و «اولاف شولتز» داشت.

چرا که الاغ تربیت شده توسط "ارزش‌های" تمدن غربی نیست. او بمب 2000 پوندی نمی‌سازد و آن را بر پرجمعیت‌ترین منطقه کره زمین، مانند اردوگاه جبالیا، نمی‌اندازد، و نیز ظرفیت ذهنی برای بهره‌برداری از هوش مصنوعی جهت ایجاد کارخانه قتل‌عام برای اسرائیل ندارد.

مهم‌تر از همه، الاغ به دنبال نژادپرستی عمیق غربی نسبت به فرهنگ‌های غیر سفید نیست.مقامات آمریکایی معمولاً در محکومیت کشتن یک اسرائیلی تعلل نمی‌کنند، اما برای نمونه و در پاسخ به سوالی درباره کشتار اسرائیلی‌ها در رفح، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، «متیو میلر»، سوزاندن کودکان را توجیه می کند.

در کاخ سفید، «جان کربی» از سوال خبرنگاری که پرسید، "چند جسد سوخته دیگر باید ببیند؟" ناراحت شد. کاخ سفید دائما می گوید باید به اسرائیل زمان بدهیم و قضاوت زود است و اگر اتفاق بدی پیش آمده باید خود اسرائیل تحقیق کند و پاسخ دهد. یک شگرد وحشتناک در زمان دادن به یک قاتل.

بایدن و سران غرب درباره رفح همچنین می گویند که اسرائیل هنوز خط قرمزها را رد نکرده است. درست زمانیکه تانک‌های اسرائیلی به مرکز رفح رسیده‌اند و آنروا و آشپزخانه مرکزی جهان (WKC) را مجبور کردند که عملیات کمک غذایی خود را متوقف کنند و نیز اجساد سوخته غیرنظامیان فلسطینی در حال انباشته شدن است.

با این حال، اسرائیل هنوز خط قرمز بایدن را رد نکرده است.البته اسرائیل قتل‌های قبلی را بررسی کرده است، مانند قتل کارکنان کمک‌رسان WCK، و ادعا کرده است که قتل عمدی نبوده است.

رئیس ستاد کل ارتش اسرائیل، «هرزی هالوی»، آن را "اشتباهی بزرگ" توصیف کرد. نتانیاهو نیز، آخرین قتل‌عام در رفح را با زبان مشابهی توصیف کرد و آن را صرفا "حادثه‌ای تراژیک" نامید.

در توضیح تعداد زیاد خبرنگاران کشته شده، حدود 140 نفر، سخنگوی ارتش اسرائیل بیان کرد که "هرگز به طور عمدی خبرنگاران را هدف قرار نمی‌دهند." در مورد قتل و جراحت بیش از صدهزار غیرنظامی فلسطینی، اسرائیل ادعا می‌کند که اینها تلفات غیرعمدی بودند زیرا "همه تدابیر عملیاتی ممکن را برای کاهش آسیب به غیرنظامیان اتخاذ می‌کند."

در هفت ماه گذشته، اسرائیل به گفته خودش "به اشتباه" بیش از 225 کارگر امداد و نجات را به قتل رسانده است. علاوه بر این، بیش از 700 نفر از کارکنان بهداشتی به قتل رسیده و صدها نفر از افراد گرسنه در حال انتظار برای کامیون‌های کمک غذایی در میدان‌های غزه کشته شده‌اند.

در همه این موارد، اسرائیل مسئولیتش را انکار کرده و قربانیان را مقصر مرگ خود دانسته است. غرب همزمان که بمب‌های کشنده به اسرائیل برای کشتار می دهد، از آن سو و برای کم کردن فشار جهانی، کمک غذایی به اهالی غزه می کند. همینقدر مکارانه و جنایت آمیز.

نتیجتا باید دانست که غزه نه تنها به مزار کودکان گرسنه تبدیل شده، بلکه به گورستان ارزش‌های تمدن غربی هم تبدیل شده است.

برگرفته از:

Kanj, Jamal. 2024. Gaza: The Donkey and the Fate of Western Civilization. Counterpunch.

عبارات کلیدی: غزه کجاست، اسرائیل چگونه است، دلیل حمایت غرب از اسرائیل، جنگهای اسرائیل

X/MMA