آیا ترامپ صلح میآورد یا فقط هیاهو میکند؟
-
دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا
پارستودی- یک مجله آمریکایی در مطلبی، ادعای ترامپ مبنی بر پایان دادن به چند مناقشه بینالمللی را مورد بررسی قرار داده است.
مجله آمریکایی «فارن پالیسی» foreignpolicy به تازگی در مطلبی نوشت: در سالهای اخیر، دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا بارها ادعا کرده که توانسته چندین مناقشه بینالمللی را پایان دهد و توافقهای صلحی را میانجیگری کند. به گزارش پارستودی، «دونالد ترامپ» در گفتوگو با «ولودیمیر زلنسکی» رئیسجمهور اوکراین گفت: «من شش جنگ را پایان دادم» و روز بعد در مصاحبهای تلویزیونی این عدد را به «هفت جنگ» افزایش داد. در این مطلب این ادعا بررسی میشود.
هند و پاکستان؛ رد شدن نقش ترامپ
ترامپ در ماه مه 2025 اعلام کرد که پس از مذاکرات طولانی با میانجیگری ایالات متحده، هند و پاکستان با «آتشبس کامل و فوری» موافقت کردهاند. پاکستان این خبر را تأیید کرد و حتی ترامپ را برای دریافت جایزه صلح نوبل نامزد کرد اما هند نقش ترامپ را رد کرده و تأکید دارد که توافق آتشبس از طریق مذاکره مستقیم با پاکستان حاصل شده است.
رواندا و جمهوری دموکراتیک کنگو؛ شکست خورد
ترامپ در دیدار با زلنسکی به درگیری میان رواندا و کنگو نیز اشاره و ادعا کرد، دولت او در توقف موقت درگیریها و تنظیم توافق اولیه صلح نقش داشت. این توافق در کاخ سفید امضا شد و سپس آتشبسی برقرار شد اما این آتشبس دوام نیاورد و مذاکرات برای توافق دائمی شکست خورد.
کامبوج و تایلند؛ آتشبس شکننده
درگیریهای مرزی میان کامبوج و تایلند ماه گذشته(ژوئیه) بیش از ۴۰ کشته و ۳۰۰ هزار آواره برجای گذاشت. آتشبس شکنندهای از ۲۸ ژوئیه آغاز شد که عمدتاً با میانجیگری مالزی حاصل شد. ترامپ پیش از اعلام آتشبس در شبکه Truth Social نوشت که ایالات متحده تنها در صورت توقف درگیریها با این کشورها وارد مذاکره تجاری خواهد شد. پس از توافق، او خود را عامل آن معرفی کرد.
ارمنستان و جمهوری آذربایجان؛ هیچ چیز مشخص نیست
الهام علیاف رئیس جمهوری کشور آذربایجان و نیکول پاشینیان نخست وزیر ارمنستان توافقی را در واشنگتن امضا کردند تا به مناقشه درباره یک مسیر ارتباطی پایان دهند. این مسیر اکنون «مسیر ترامپ برای صلح و شکوفایی بینالمللی» نامگذاری شده و یک شرکت آمریکایی حق توسعه آن را دریافت کرده است اما مشخص نیست که آیا این مناقشه واقعا حل شده است یا تا چه زمانی این توافق برقرار باشد.
اسرائیل و ایران؛ آیا جنگ در راه است؟
ترامپ در اواخر ژوئن اعلام کرد که اسرائیل و ایران جنگ را متوقف کردند؛ با این حال، دلایل اصلی این جنگ هنوز حل نشدهاند و مشخص نیست که چه زمانی از سر گرفته میشود. همچنین زمان از سرگیری مذاکرات غیرمستقیم متوقفشده میان ایران و آمریکا هم مشخص نشده است.
مصر و اتیوپی؛ بهطور کامل حلوفصل نشده است
ترامپ مدعی شده که میان مصر و اتیوپی صلح برقرار کرده است. این دو کشور در حال جنگ نبودند، اما بر سر سد برقآبی دچار اختلاف بودند. ترامپ گفت که این اختلاف حل شده و «فعلاً صلح برقرار است»، اما این مناقشه هنوز بهطور کامل حلوفصل نشده است.
صربستان و کوزوو؛ تنشهای دیرینه همچنان پابرجاست
کاخ سفید به توافق اقتصادی میان صربستان و کوزوو در دوره اول ریاستجمهوری ترامپ اشاره کرده و آن را نمونهای از حل مناقشه معرفی کرده است. با این حال، این دو کشور از دهه ۱۹۹۰ درگیر جنگ نبودهاند و تنشهای دیرینه همچنان پابرجاست.
تحولات مرتبط با اوکراین و روسیه؛ درگیری ادامه دارد
پس از دیدارهای دیپلماتیک ترامپ با پوتین، زلنسکی و رهبران اروپایی، رئیسجمهور اوکراین در بازگشت به کییف اعلام کرد که ایالات متحده متعهد شده در تضمینهای امنیتی پس از جنگ مشارکت کند. پوتین هم خواستار واگذاری کامل منطقه دونباس، عدم حضور نیروهای غربی در اوکراین و توقف تلاش برای پیوستن به ناتو شده است اما درگیری دو طرف همچنان ادامه دارد.
تنش با ونزوئلا؛ حمله به بهانه مقابله با کارتلهای مواد مخدر
دولت ترامپ در حال اعزام سه ناوشکن نیروی دریایی به آبهای ساحلی ونزوئلا به بهانه مقابله با کارتلهای مواد مخدر آمریکای لاتین است. این ناوها با ۴۰۰۰ نیروی نظامی همراه خواهند بود. همچنین، جایزه تعیینشده برای دستگیری نیکولاس مادورو به ۵۰ میلیون دلار افزایش یافته است. مادورو در پاسخ اعلام کرد که ۴.۵ میلیون نظامی را بسیج کرده تا با تهدید احتمالی مقابله کند.
نتیجهگیری
بررسی موارد مختلف نشان میدهد که بسیاری از ادعاهای ترامپ درباره میانجیگری صلح، یا اغراقآمیز هستند یا نقش ایالات متحده در آنها فرعی بوده است. در برخی موارد، توافقهایی واقعاً حاصل شدهاند، اما پایداری آنها زیر سؤال است. در موارد دیگر، ترامپ تلاش کرده اختلافات غیرنظامی یا اقتصادی را بهعنوان «جنگ» معرفی کند تا نقش خود را برجستهتر جلوه دهد. در نهایت، آنچه از روایتهای ترامپ برمیآید، ترکیبی از انگیزههای سیاسی و تمایل به ساختن تصویری قهرمانانه از خود در عرصه بینالمللی است. قضاوت درباره موفقیت یا شکست این رویکرد، نیازمند بررسی دقیقتر پیامدهای بلندمدت آن در روابط بینالملل است.
mrt
