کاراکاس، تازه‌ترین قربانی سیاست تکراری آمریکا

پارس تودی - اعلام آمادگی مادورو برای مذاکره با آمریکا کمتر از ۲۴ ساعت بعد با حمله نظامی به کاراکاس پاسخ داده شد، الگویی تکراری از واشنگتن.

به گزارش پارس‌تودی، کمتر از 24 ساعت بعد از اینکه مادورو اعلام کرد درِ چاه‌های نفتش به روی آمریکایی‌ها باز است و خواستار گفتگو با آمریکا شد، کاراکاس بمباران شد. پنجشنبه شب بسیاری از خبرگزاری‌های جهان پیام ویدویی مادورو را رسانه‌ای کردند. پیامی که در آن مادورو خواستار گفتگو با آمریکا شده بود.

او پنجشنبه شب در مصاحبه با تلویزیون دولتی ونزوئلا، گفت که آماده گفت‌وگو با آمریکا «در هر زمان و هر مکانی که بخواهند»است. اما این نرمش مادورو نه تنها باعث نشد آمریکایی‌ها پای مذاکره بنشینند بلکه کمتر از 24 ساعت بعد از اعلام مادورو آمریکا کاراکاس را بمباران کرد.

گویا در این رویه آمریکا هیچ تغییری وجود ندارد. هرکسی که با آمریکا قصد مذاکره داشته باشد بمباران می‌شود. در طول دو دهه اخیر، آمریکا بارها «حمله نظامی یا بمباران را بعد از نرم شدن طرف مقابل برای مذاکره و حتی در میانه مذاکرات با کشورهای هدف انجام داده است».

لیبی، ۲۰۱۱: در حالی که مذاکرات بین‌المللی برای پایان دادن به بحران داخلی و انتقال قدرت در جریان بود، آمریکا و ناتو حملات هوایی گسترده‌ای به پایگاه‌های دولتی و زیرساخت‌های نظامی انجام دادند، که در نهایت به سقوط حکومت قذافی منجر شد.

عراق، ۲۰۰۳: مذاکرات دیپلماتیک سازمان ملل برای بازرسی تسلیحات و حل و فصل تنش‌ها با صدام حسین جریان داشت، اما آمریکا حمله نظامی را آغاز کرد و جنگ عراق را کلید زد.

افغانستان، ۲۰۰۱: پس از حملات ۱۱ سپتامبر، آمریکا مذاکرات محرمانه‌ای با برخی گروه‌ها و کشورهای منطقه برای همکاری در مبارزه با القاعده داشت، اما همزمان **حملات هوایی گسترده** علیه پایگاه‌های طالبان و القاعده انجام شد.

سوریه، ۲۰۱۸: آمریکا و متحدانش پیش از مذاکرات رسمی درباره کاهش تنش‌ها، به حملات هوایی علیه دولت سوریه دست زدند، حتی در زمانی که سازمان ملل و دیگر طرف‌ها در حال میانجی‌گری بودند.

ایران 2025: حمله آمریکا و اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران در ۲۱–۲۲ ژوئن ۲۰۲۵ در زمانی رخ داد که مذاکرات هسته‌ای بین ایران و آمریکا پنج دور برگزار شده بود و طرفین در آستانه دور ششم بودند.

و امروز در نخستین روزهای سال 2026 آمریکا برای خالی نماندن این فرم سیاست خود در روابط بین‌الملل، کاراکاس را به آتش کشید! این تجربیات نشان می‌دهد که عملا مذاکره با آمریکا بی‌نتیجه و حتی برای کشورهای هدف مضر است. بررسی نمونه‌های تاریخی گویای آن است که مطرح شدن کلید واژه «مذاکره» به نوعی معادل «آمادگی برای حمله» است.

این روند، درسی تاریخی برای همه جهانیان است: رفتن به سوی مذاکره با آمریکا، به معنی پذیرش بی‌چون و چرای آمریکاست. پس دو راه بیشتر پیش روی جهانیان در مقابل زورگویی‌های آمریکا وجود ندارد: تسلیم محض یا مقاومت محض!

NH2