عوامل خرابکار و تروریست در اغتشاشات ایران چه نقشی دارند؟

پارس تودی- هم‌زمان با بروز اعتراض‌ها اقتصادی در ایران، شواهد متعددی از نقش‌آفرینی عوامل خرابکار و گروه‌های تروریستی خارجی در هدایت اعتراضات به سمت خشونت و ناامنی منتشر شده است؛ نقشی که ماهیت این حوادث را از اعتراض اجتماعی به اغتشاش سازمان‌یافته تغییر داده است.

از چند روز پیش در پی افزایش قیمت‌ها در بازار، برخی تجمعات و اعتراضات در برخی نقاط ایران برگزارشد؛ اعتراضات به‌حقی که مردم ایران از وضعیت اقتصادی و معیشتی داشتند و تلاش داشتند صدای خود را به گوش مسئولان برسانند. پس از آن در گوشه و کنار کشور شاهد تجمعاتی بودیم و اغتشاشگران تلاش می‌کردند با اقدامات ساختارشکنانه، امنیت مردم را به مخاطره بیندازند.

کارشناسان و ناظران امنیتی به سرهت هشدار دادند که این اقدامات بخشی از یک پروژه چندبعدی و سازمان‌یافته خارجی و احتمالا فاز دوم جنگ رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایرانیان می‌باشد که با هدف تضعیف امنیت ملی، انسجام اجتماعی و اقتدار حاکمیتی طراحی و اجرا شده است. در این چارچوب، عوامل خرابکار و گروه‌های تروریستی خارجی نقش کلیدی در انحراف اعتراضات از مسیر طبیعی و قانونی خود ایفا می‌کنند.

ازاین رو اغتشاشات روزهای اخیر، به نوعی «جنگ ترکیبی» علیه ایران ارزیابی می‌شود که این جنگ شامل مجموعه‌ای از ابزارهای سخت و نرم است که به‌صورت هم‌زمان و هماهنگ به کار گرفته می‌شوند. تحریم‌های اقتصادی و فشار معیشتی، جنگ رسانه‌ای و شناختی، عملیات سایبری و اطلاعاتی، تحریک گسل‌های اجتماعی و هویتی و ناامن‌سازی میدانی با استفاده از عوامل تروریستی از جمله اهداف  این«جنگ ترکیبی» است.  هدف اصلی این اقدامات، نیز فرسایش ظرفیت حکمرانی، افزایش شکاف میان مردم و نظام، و بی‌ثبات‌سازی تدریجی کشور است.

گروه‌های تروریستی، تجزیه‌طلب و معاند که عمدتاً از حمایت اطلاعاتی و رسانه‌ای خارجی برخوردارند، در دوره‌های اغتشاش نقش فعال میدانی ایفا می‌کنند  که این نقش‌ها شامل نفوذ هدفمند در تجمعات اعتراضی، سوق دادن اعتراضات به خشونت و درگیری، حمله به نیروهای امنیتی و انتظامی، تخریب اموال عمومی و زیرساخت‌های حیاتی و اقدامات تروریستی علیه شهروندان ایرانی است.  این اقدامات هدایت شده علیه مردم و اماکن عمومی نشان‌دهنده ماهیت غیرخودجوش و سازمان‌یافته اغتشاشات است.

یکی از مؤلفه‌های مهم نقش عوامل خارجی، ایجاد و هدایت شبکه‌های خرابکار در داخل کشور است. این شبکه‌ها با بهره‌گیری از ساختارهای غیرمتمرکز و سلولی، اقدام به آموزش روش‌های مقابله با نیروهای امنیتی، انتقال تجربیات آشوب‌های مشابه در سایر کشورها، آموزش ساخت و استفاده از ابزارهای تخریبی، و هماهنگی عملیاتی از طریق بسترهای ارتباطی امن می‌کنند که این سطح از آمادگی بیانگر پشتیبانی مستقیم خارجی است.

رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی وابسته به جریان‌های معاند، نیز به‌عنوان بازوی رسانه‌ای اغتشاشات عمل می‌کنند. القای روایت بی‌ثباتی و فروپاشی، تحریف یا بزرگ‌نمایی حوادث میدانی، انتشار اخبار جعلی و تحریک‌آمیز و تشویق به تداوم ناآرامی‌ها و خشونت  کارکرد اصلی این رسانه‌ها است.

بی‌اعتنایی مردم ایران به رسانه‌های معاند و همراهی نکردن،  با پروژه‌های آشوب‌محور نتیجه یک آگاهی اجتماعی ریشه‌دار و تجربه تاریخی طولانی است. جامعه ایران به‌خوبی تشخیص می دهد که این رسانه‌ها با وابستگی سیاسی و مالی به دولت‌های خارجی، روایت‌هایی یکطرفه، اغراق آمیز و بحران محور تولید می کنند و هدف آنها نه اطلاع‌رسانی، بلکه ایجاد نارضایتی، شکاف اجتماعی و بی ثبات سازی کشور است.

جمهوری اسلامی ایران وجود مشکلات اقتصادی، معیشتی و اجتماعی را انکار نمی‌کند، اما تأکید دارد که عوامل خرابکار خارجی با سوءاستفاده از مطالبات واقعی مردم، تلاش می‌کنند اعتراضات را از مسیر قانونی خارج کرده و به تقابل امنیتی تبدیل کنند.

عوامل خربکار و تروریستی خارجی در اغتشاشات نقشی هدایت‌گر، تشدیدکننده و سازمان‌یافته دارند و بخشی از یک پروژه گسترده جنگ ترکیبی علیه کشور محسوب می‌شوند. این عوامل با پیوند دادن نارضایتی‌های اجتماعی به خشونت، ناامنی و جنگ روانی، در پی تضعیف امنیت ملی، انسجام اجتماعی و استقلال سیاسی ایران هستند. جمهوری اسلامی ایران بر تفکیک میان اعتراض مشروع مردمی و اغتشاش سازمان‌یافته و تروریستی تأکید می کند و مقابله با نوع دوم را ضرورتی امنیتی و حاکمیتی می‌داند.

esh