افشای پنهانکاری آمریکا نسبت به عامل آبی/ چه جنایات دیگری در ویتنام انجام شده است؟

پارس‌تودی- کهنه‌سربازان جنگ ویتنام، تاریخ‌دانان و محققان اطلاعاتی را درباره اسپری عامل آبی بر مزارع و جنگل‌های حرا در دلتای مکونگ و ارتفاعات مرکزی توسط ارتش جمهوری ویتنام با حمایت ارتش، نیروی دریایی و سازمان سیا آمریکا جمع‌آوری کرده‌اند.

به گزارش پارس‌تودی، Ken Olson – Bryan R. Higgins در مطلبی پژوهشی به بررسی استفاده آمریکا از سلاح‌هایی با بهره از عامل سمی آبی در دوران جنگ ویتنام پرداختند که در اینجا گزیده‌ای از آن را می‌خوانید:

بیش از ۵۰ سال است که اخبار آمریکا درباره استفاده از سلاح شیمیایی در جنگ ویتنام عمدتاً به داستان عامل نارنجی و تأثیرات مخرب آن اختصاص داشته است. با این حال، در دوره جنگ ویتنام، ترکیب شیمیایی شیطانی دیگری به نام عامل آبی نیز به طور گسترده در ویتنام استفاده شد. این ماده سمی بر پایه آرسنیک به کار گرفته شد و عموم مردم اطلاعات کمی درباره آن داشتند. در حقیقت، اولین اشاره به این سلاح شیمیایی در قالب یک نامه به سردبیر توسط آرتور اچ. وستینگ در سال ۱۹۷۱ به نیویورک تایمز ارسال و تحت عنوان «عامل آبی در ویتنام» منتشر شد.

این توجه محدود به عامل آبی تا ۴۴ سال بعد پیگیری نشد، تا اینکه لوآنا هوئلمان در سال ۲۰۱۴ مقاله‌ای به نام «آرسنیک آبی امروز در محیط زیست» در مجله کهنه‌سربازان منتشر کرد، که توسط «کهنه‌سربازان جنگ ویتنام آمریکا» چاپ می‌شد.

در نهایت، در سال ۲۰۲۰، «کنث آر. اولسون» (یکی از نویسندگان این مقاله) و «لری سیهاچک» نخستین مقاله در یک مجله معتبر علمی با عنوان «سرنوشت عامل آبی، استفاده شده در جنگ ویتنام» را در مجله علمی آزاد علوم خاک منتشر کردند.

این مقاله با استفاده از داده‌های منابع اولیه جدید، اسناد این سلاح‌های شیمیایی «ساخت آمریکا» را بازسازی و چارچوبی بروز شده برای تحقیقات شیمیایی ارائه کرد. رسانه‌های خبری بین‌المللی توجه نشان دادند. «مایک تارپ»، یکی از اعضای گروه «باند بازنشستگان خوشحال» (گروهی از کهنه‌سربازان نظامی که بر روی این موضوع کار می‌کنند)، مقاله‌هایی نوشت که توسط تایمز آسیا منتشر شد. مایک سال گذشته احتمالاً به دلیل قرار گرفتن در معرض دیوکسین TCDD و/یا آرسنیک در پایگاه هوایی "بین هوا" در ویتنام درگذشت.

سوالی که باقی می‌ماند: چگونه استفاده پنهانی از عامل آبی برای نابودی منابع غذایی (برنج) و مراکز تولید کشاورزی غیرنظامیان می‌تواند به مدت ۵۰ سال توسط سازمان‌های خبری آمریکایی نادیده گرفته شود؟ این یک سوال مهم است. بیایید این جنگ شیمیایی پنهان و تأثیرات فعلی آن را مرور کنیم.

کهنه‌سربازان جنگ ویتنام، تاریخ‌دانان و محققان اطلاعاتی را درباره اسپری عامل آبی بر مزارع و جنگل‌های حرا در دلتای مکونگ و ارتفاعات مرکزی توسط ارتش جمهوری ویتنام با حمایت ارتش، نیروی دریایی و سازمان سیا آمریکا جمع‌آوری کرده‌اند.

مؤسسه پزشکی تخمین زد که ۳.۲ میلیون لیتر (حاوی ۴۶۸,۰۰۰ کیلوگرم آرسنیک) در طول برنامه «خای کوانگ» (محرومیت غذایی) جمهوری ویتنام اسپری شد.

این به‌علاوه عملیات «رانچ هند» نیروی هوایی آمریکا بود که عامل آبی را عمدتاً از هواپیماهای C-123 اسپری می‌کرد. مأموریت‌های رانچ هند محل و مقدار علف‌کش‌های اسپری شده (بیش از ۴.۷۱۲ میلیون لیتر حاوی ۶۶۴,۳۹۲ کیلوگرم آرسنیک) را از ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۱ ثبت کردند.

مؤسسه پزشکی تخمین زده که در مجموع ۷.۸ میلیون لیتر (۱,۱۳۲,۴۰۰ کیلوگرم آرسنیک) عامل آبی در چشم‌انداز جنوب ویتنام از ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۱ اسپری شد. این مجموع شامل برنامه خای کوانگ جمهوری ویتنام از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵ و بخش مربوط به عملیات رانچ هند نیروی هوایی آمریکا از ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۱ است.

این حجم عظیمی از مواد شیمیایی بسیار سمی است که در طول یک دهه بر مزارع دلتای مکونگ که منطقه‌ای اصلی برای کشت در ویتنام بود، اسپری شد. بنابراین، چه اتفاقی برای این عامل جنگ شیمیایی در طول ۶۰ سال گذشته افتاده است؟

از زمان آغاز این جنگ شیمیایی در محیط جنوب ویتنام، ویتنامی‌های ساکن در دلتای مکونگ از طریق آب آشامیدنی (آب زیرزمینی از چاه‌های لوله‌ای) و منابع غذایی خود این ماده سمی را وارد بدن کرده‌اند که خطر مسمومیت مزمن آنها را در طول زمان افزایش داده است. این سم در آب محلول است و نیمه عمر ندارد. به عبارت دیگر، این سم همچنان به مسمومیت ادامه می‌دهد.

مقاله تحقیقاتی، «میراث‌های سمی پنهان جنگ شیمیایی: استفاده از عامل آبی در طول جنگ دوم هند و چین و جنگ ویتنام (۱۹۶۱-۱۹۷۱)» که در شماره نوامبر مجله آزاد علوم خاک منتشر خواهد شد نقش‌های دولت جنوب ویتنام و ارتش آمریکا در این زمینه را مستند کرده است.

این مطلب بطور کامل‌تر در آسیا تایمز منتشر شده است.

عبارات کلیدی: عامل آبی چیست، جنگ ویتنام، خطر تسلیحات شیمیایی، آمریکا و ویتنام

X/MMA