آمریکای ترامپ؛ بازگشت به منطق زور در سیاست جهانی

پارس تودی - سیاست‌های دولت «دونالد ترامپ» در دوره دوم ریاست‌جمهوری، با تمرکز بر تسلیح‌گری، حمایت بی‌قیدوشرط از رژیم صهیونیستی و تشدید فشارهای داخلی، چهره‌ای نگران‌کننده از آمریکا  ترسیم کرده است؛ چهره‌ای که فاصله‌ای آشکار با چندجانبه‌گرایی و موازین حقوق بشر دارد.

در سال‌ گذشته و سال جاری میلادی (۲۰۲۵ و ۲۰۲۶) سیاست خارجی آمریکا بیش از هر زمان دیگری بر ابزار نظامی و منطق قدرت متکی شد. واشنگتن ضمن حفظ جایگاه خود به‌عنوان بزرگ‌ترین صادرکننده تسلیحات، دامنه نفوذ تسلیحاتی‌اش را از غرب آسیا تا شرق آسیا گسترش داد. قراردادهای کلان نظامی با امارات عربی متحده و عربستان، در بحبوحه بحران‌های یمن و دریای سرخ، به تشدید بی‌ثباتی منطقه‌ای دامن زد و توازن امنیتی را برهم زد.

این روند در شرق آسیا نیز تکرار شد؛ جایی که فروش جنگنده‌ها و سامانه‌های پدافندی به تایوان، تنش میان واشنگتن و پکن را وارد مرحله‌ای حساس‌تر کرد. در فلسطین اشغالی، آمریکا با تسریع ارسال مهمات و تسلیحات پیشرفته به رژیم صهیونیستی، عملاً از ادامه حملات گسترده به غزه حمایت کرد؛ حملاتی که بنا بر گزارش نهادهای حقوق بشری، بیشترین قربانیان آن غیرنظامیان بوده‌اند.

همزمان، تبعیت کامل کاخ سفید از سیاست‌های تل‌آویو به یکی از شاخصه‌های اصلی این دوره تبدیل شد. افزایش کمک‌های نظامی، وتوی قطعنامه‌های انتقادی در شورای امنیت و حمایت از شهرک‌سازی در کرانه باختری، نشان داد که واشنگتن نه‌تنها نقش میانجی را کنار گذاشته، بلکه به حامی بی‌چون‌وچرای اشغالگری بدل شده است. خروج آمریکا از شورای حقوق بشر سازمان ملل نیز در همین چارچوب قابل ارزیابی است.

در داخل، سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی و اخراج گسترده مهاجران، چهره‌ای امنیتی و بسته از جامعه آمریکا ترسیم کرد. مجموع این تحولات، تصویری از آمریکای امروز ارائه می‌دهد که برای متحدانش غیرقابل پیش‌بینی و برای نظام بین‌الملل، منبعی تازه از ناامنی و بی‌ثباتی است.

hm