تحلیل | واشنگتن در اندیشه خروج نظامی از خلیج فارس
-
نظامیان آمریکا در خلیج فارس
پارستودی- به گزارش «واشنگتن پست» و به نقل از مقامهای آمریکایی، وزارت جنگ آمریکا (پنتاگون) در حال بررسی کاهش چشمگیر حضور نظامی خود در خلیج فارس پس از پایان جنگ با ایران است.
به گزارش پارستودی، بررسی کاهش چشمگیر حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس پس از پایان جنگ با ایران که توسط دفتر سیاستگذاری پنتاگون، ستاد مشترک و فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) در حال انجام است، میتواند نشانهای اولیه از تحول بنیادین در استراتژی نظامی واشنگتن در غرب آسیا باشد. دریادار «برد کوپر» فرمانده سنتکام، نیز از بررسی احتمال انتقال نیروها به سمت غرب و دورتر از خلیج فارس حمایت میکند.
دلایل و علل چندی در این زمینه می توان برشمرد:
آسیبپذیری پایگاههای آمریکایی در جریان جنگ با ایران : مهمترین عامل این بازنگری، آسیبپذیری شدید پایگاههای بزرگ آمریکا در خلیج فارس در برابر حملات موشکی و پهپادی ایران بوده است. در جریان جنگ، پایگاههای متعددی ماهها هدف حملات ایران قرار گرفتند و حداقل ۱۶ کشته و صدها نظامی آمریکایی مجروح شدند. بر اساس این گزارش، پنتاگون بهصراحت اعلام کرده که ممکن است پایگاههای خود را به شکل پیشین بازسازی نکند.
تغییر در محاسبات تهدید: جنگ با ایران این واقعیت را برای نظامیان آمریکا آشکار ساخت که استقرار نیروها در پایگاههای متمرکز و بزرگ در همسایگی ایران، آنها را به هدفی آسان برای حملات تبدیل میکند. به گفته یک منبع آگاه، فرماندهان معتقدند که «ایران میداند ما در مکانهای سنتی هستیم» و این آگاهی، مزیت راهبردی را از آمریکا سلب کرده است. بنابراین، پراکندهسازی نیروها و دور شدن از خلیج فارس، پاسخی نظامی به تهدیدات موشک های بالستیک و پهپادی ایران محسوب میشود.
بازنگری در اولویتهای جهانی: هرچند این بررسی هنوز به دستور رسمی وزیر جنگ تبدیل نشده و به عنوان «برنامهریزی محتاطانه» توصیف میشود، اما نشاندهنده تغییر نگاه پنتاگون به هزینههای نگهداری حضور گسترده در غرب آسیا در برابر منافع آن است.
تحقق احتمالی کاهش حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس دارای ابعاد و پیامدهای مختلفی است:
واکنش متحدان منطقهای: هرگونه کاهش دائمی حضور نظامی آمریکا، نگرانی شدید متحدان واشنگتن در شورای همکاری خلیج فارس را برمیانگیزد. کشورهایی مانند بحرین (مقر ناوگان پنجم)، کویت، قطر و امارات که برای دههها زیر چتر امنیتی آمریکا قرار داشتهاند، اکنون خود را در معرض تهدیدات منطقهای و خلأ امنیتی خواهند دید.
گزینههای جایگزین: بر اساس گزارشها، انتقال نیروها به سمت غرب، شامل مکانهایی مانند اردن، فلسطین اشغالی یا سواحل دریای سرخ در عربستان سعودی است. این جابهجایی میتواند به زعم پنتاگون ضمن حفظ توانایی واکنش به بحرانها، نیروها را از برد مستقیم برخی از تسلیحات ایران خارج کند.
شکاف درونی در واشنگتن: انتظار میرود این موضوع باعث ایجاد شکاف میان جناحهای تندرو که خواهان مداخله بیشتر هستند و جناحهای غیرمداخلهگر در دولت آمریکا شود.
به نظر می رسد که جنگ با ایران، فارغ از نتیجه میدانی آن، معادلات امنیتی آمریکا را در سطحی راهبردی دگرگون کرده است. آسیبپذیری پایگاههای نظامی، هزینههای سرسامآور حفظ حضور در خلیج فارس و تغییر در ماهیت تهدیدات، پنتاگون را به سمت بازنگری در الگوی استقرار نیروهایش سوق داده است.
هرچند این بررسی در مراحل اولیه قرار دارد و سرنوشت نهایی آن نامشخص است، اما همین طرح مسئله، بیانگر پایان یک دوران و آغاز عصری جدید در معادلات نظامی-امنیتی غرب آسیا است. متحدان منطقهای آمریکا که سالها بر حمایت واشنگتن تکیه داشتهاند، اکنون ناچار به تغییر سیاست های امنیتی خود وشک ابندی های جدید امنیتی مانند ایجاد ائتلاف های منطقه ای و یا گسترش همکاری های امنیتی با دیگر قدرت ها خواهند بود.
srm
