Մեկնաբանություն- Փաշինյանը կրկնել է Ալիևին ուղղված խաղաղության առաջարկը
Մոսկովյան հանդիպման նախօրեին, կրկնելով Ադրբեջանի հետ խաղաղության համաձայնագրի առաջարկը, Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը ևս մեկ անգամ կոչ արեց դադարեցնել երկկողմ տարածքային վեճերը։
Երկուշաբթի, մայիսի 22-ին կայացած մամուլի ասուլիսում, Հայաստանի վարչապետը բացատրելով իր դիրքորոշումը Ղարաբաղի վերաբերյալ՝ Երևանի և Բաքվի միջև Ղարաբաղում բնակվող հայերի իրավունքները երաշխավորելու պայմանով խաղաղության համաձայնագիր ստորագրելու նպատակով, պատրաստակամություն է հայտնել Ղարաբաղը պաշտոնապես ճանաչել Ադրբեջանի տարածքում:
Հայաստանի վարչապետի այս հայտարարություններն այն դեպքում, երբ Արցախի պաշտպանության նախարարությունը մայիսի 22-ին հայտարարեց ադրբեջանական ուժերը խախտել են հրադադարը: Շփման գծերում Ադրբեջանի ռազմական տեղաշարժերը ցույց են տալիս, որ Իլհամ Ալիևի կառավարության պաշտոնյաները օտարերկրացիների աջակցությամբ դեռ շահագրգռված են ղարաբաղյան երրորդ պատերազմով։ Մինչդեռ Ղարաբաղյան երրորդ պատերազմի դեպքում պարզ չէ, որ Ադրբեջանը կարող է հաղթել, ինչպես ղարաբաղյան երկրորդ պատերազմում։ Հատկապես, որ օտարերկրյա կուսակցությունները համագործակցում են Իլհամ Ալիևի կառավարության հետ՝ իրենց քաղաքական և տնտեսական շահերի երաշխավորման պայմանով։ Իրականում այդ համագործակցությունները սահմանափակ են ու պայմանական։
Միևնույն ժամանակ, պետք է ուշադրություն դարձնել այն հանգամանքին, որ Հայաստանի վարչապետն իր հայտարարություններով, տարբեր ձևերով Ադրբեջանի և Հայաստանի տարածքների չափը ներկայցնելով, փորձում է անուղղակիորեն պատասխանել հողերի հանձնման հետ կապված Ալիևի և Էրդողանի կառավարությունների պահանջին: Չնայած դրան, Բաքվի լրատվամիջոցները, որոնք վերջին ամիսներին տարբեր ոլորտներում լուրեր տարածելով և տարածաշրջանի երկրների քաղաքական գործիչներին ստեր վերագրելով, ավելի են մոտենում Հայաստանից հող ստանալուն։ Երկու շաբաթ առաջ Բաքվի լրատվամիջոցները փորձել են հետ մղել հայկական կողմին իր դիրքերից՝ կեղծ լուրերը վերագրելով Ադրբեջանում ՌԴ դեսպանի հարցազրույցին։
Անցյալ շաբաթ Հայաստանում Իրանի դեսպանին սուտ վերագրելով՝ այդ լրատվամիջոցները հերթական անգամ վարեցին նույն քաղաքականությունը՝ Երեւանի պաշտոնյաներին մոտ Իրանի ու Ռուսաստանի դիրքորոշումների վերաբերյալ կասկած առաջացնելու համար։
Ընդհանուր առմամբ, չպետք է անտեսել այն փաստը, որ ամեն անգամ, երբ Հայաստանի վարչապետն առաջարկում է Իլհամ Ալիևի կառավարությանը ստորագրել Ղարաբաղի խաղաղ համաձայնագիրը, ադրբեջանական կողմից տխուր լռություն է նկատվում։ Որովհետեւ ադրբեջանական կողմը պնդում է, որ օտարերկրացիների օգնությամբ ու աջակցությամբ ստանա Հայաստանի հարավային տարածքները: Սակայն հայկական կողմը չի ցանկանում Իրանի հետ սահմանը հանձնել ադրբեջանական և թուրքական կողմերին։
Իրանի հետ Հայաստանի սահմանը պահպանվելու դեպքում՝ հարավկովկասյան այս երկիրը միանալու է Հյուսիս-Հարավ մայրուղուն, որից կարող է միլիարդավոր դոլարների եկամուտ ստանալ՝ առանց թշնամի համարվող երկրների երթուղիների անհրաժեշտության։ Այս եկամուտը մշտական է լինելու, և առաջին փուլում դա լինելու է 30-ամյա ծրագիր՝ Հայաստանի երեք միլիոն բնակչությունը ներկայիս փոքր եկամուտներից դարձնելով մեծ և անհավանական եկամուտների տեր։ Ակնհայտ է, որ Հայաստանի մասնակցությունը «Հյուսիս-Հարավ» միջազգային միջանցքի նախագծին կիրականացնի այս երկրի տնտեսական զարգացման բոլոր նպատակները։