Аңыздар мен әңгімелер ауыз әдебиетінің ең танымал әрі ең маңызды көрсеткіштері болып саналады.

Өткен бөлімдерде халық ауыз әдебиеті туындыларының ерекшеліктерін, соның ішінде, таңғажайып оқиғалардың болуы, жалықтыратын техникалық қателердің қайталануы, тағдырға сүйену сияқты ерекшеліктерді қарастырдық.

Бағдарламамыздың өткен бөлімдерінде халықтық аңыз-әңгімелердегі ертегішінің рөлі, қалыптан тыс таңғажайып оқиғалардың болуы, тағдырдың рөлі сияқты кейбір ерекшеліктер жайлы сөз қозғадық.

Бағдарламамыздың өткен бөлімдерінде халық ауыз әдебиетінің бірнеше ерекшелігін қарастырып, онда ертегішінің рөлі, қалыптан тыс таңғажайып оқиғалардың болуы, абсолютизм және заман мен мекеннің болмауы сияқты ерекшеліктерге тоқталдық.

Халықтық аңыз-әңгімелердің тағы бір ерекшелігі – олардың қалыптан тыс таңғажайып оқиғаларға толы болуы, яғни ертегілерде жануарлар мен жансыз заттар адаммен сөйлеседі; кішкентай құмырадан үлкен дәу шығады; адам тасқа, ағашқа немесе хайуанға айналады; тіпті жансыз заттар мен жануарлар адамға айналады.

Халықтық аңыз-ертегілердің тағы бір ерекшелігі – қаһарманның болуы.

Халықтық аңыз-ертегілердің мазмұны әдетте қарапайым адамдардың зұлымдар немесе сиқыршылар сияқты тылсым күшіне ие дұшпандармен қақтығыстарын қамтиды.

Халық әдебиетін әдебиет пен қоғамның байланысы нәтижесінде саяси тұрғыдан қарастыруға болады.

Ирандық эпосты ресми және халықтық әдебиеттен жеке алып зерттеудің нәтижесі осы эпостық туындылардың қайнар көзі мен бастауының бір екенін көрсетті.

Иран халық әдебиетінің көп бөлігі, қарапайым адамдарың бірі-біріне, әсіресе, апалар мен әжелердің кішкентай балаларға айтатын қысқа қисса, ертегілерден тұрады.