Ислам діні бейбітшілікті талап ететін дін болғанымен, әрқашан халықты дұшпандар мен шапқыншыларға қарсы тұруға, еш уақытта немқұрайдылық танытпай, соғыс жағдайында өздерін қорғауға дайын болуға шақырады.

Исламдағы жиһадтың мақсаттары мен іс-әрекеттері басқа соғыстардың мақсаттары мен іс-әрекеттерінен өзгеше.

Ислам шын мәнінде бейбітшілік пен тату өмір сүру негіздеріне сүйеніп, адамзат қоғамының дағдарыстарын тоқтату үшін бейбітшілік талап ету адамдардың болмысынан шығып, олардың Ұлы Аллаға иман келтіруінен тамырлануы керек деп санайды. Алайда, әлемде үстемшіл мемлекеттер билік етіп отырған жағдайда адамзат бейбітшілік пен қауіпсіздіктің тәтті дәмін татпайды.

Пайғамбарлардың қозғалыстарының тарихы олардың тауһидтік шақыруларын бастап, адамдарды надандық пен адасудан құтқаруды мақсат еткенде сал мен мүлік иелері өз мүдделеріне қатер төнгенін түсініп, пайғамбарларға қарсы әртүрлі жолдармен күрескенін көрсетеді. Олар психикалық соғыс, жеке адамдарды өлтіріп, пайғамбарлардың илаһи шақыруларын теріске шығарып, илаһи діндерді жоюды ойлап, сол жолда кез келген мүмкіндіктерін пайдаланды.

Исламның ұлық пайғамбары Құраннан үлгі алып, өсімқорлықпен шынайы күресіп, өсімқорларды айыптады. Хазіреттің көзқарасы бойынша барлық мәдени, саяси, экономиклық және әлеуметтік қиындықтардың негізгі факторы тек күнәһар ғана емес, сонымен қатар олармен тікелей немесе жанама түрде байланысты барлық адамдар Алланың алдында жауапты.

Исламдық экономикалық стратегиялар мен негізгі саясаттардың бірі байлықтың жиналуының алдын алу саналады.

Илаһи пайғамбарлардың ерекшеліктеріне олардың мақұрым таптан шыққандары жатты. Cондықтан олар мақұрым, аш және зұлымдық көргендердің қиындықтары мен дерттерін жақсы түсінетін.

Исламның ұлық пайғамбарының экономикалық жолының негізгі төрт ерекшелігі, атап айтқанда барлық істерде ортаны ұстану, барлық экономикалық жұмыстарда Аллаға иман келтіру, қияметке иман келтіру және экономикалық әділет орнатуды көздеумен бірге кемсітушіліктің әр түрі мен таптық айырмашылықпен күресу болып табылады.

Исламның ұлық пайғамбары өзінің пайғамбарлық міндетін бастаған кезде барлық істерінде ортаны ұстады. Бір жақтан қоғамды өнім шығару, сауда, ауылшаруашылығы және материалдық мүмкіндіктер мен заңды ләззаттарды пайдалану саласында еңбек етіп, талпынуға шақырып, дүниеқорлық және байлыққа деген құмарлықпен күресті. Басқа жақтан, жоғары ахлақи және адамгершілік құндылықтарды жандандырып, рухани өмір мен қияметті ұмытпауға жігерлендірді.

Дүниежүзінің барлық діни және саяси мектептері өз жақтастарының үмітін нығайту үшін айқын келешек ұсынып, әртүрлі жоба, саясат және тактикаларымен өз мақсаттары мен армандарына жетуге талпынады.