Amerika troket në derën e Asadit!

Ne e mbajmë mend shumë mirë sloganin amerikan që James Jeffery dhe çifti e tij nuk u ndalën së përsërituri se Asad duhet të largohet. Por në këtë kontekst, i njëjti Jeffery papritmas del nga retorika e tij e zakonshme për të pohuar se "Siria e ardhshme nuk mund të bënte pa Asadin"!!.

Çfarë e detyroi atë të bënte këtë pohim? Fitorja gati e përfunduar ushtarake në Siri, e cila ka krijuar një qetësi relative në të gjithë vendin, ka filluar të tërheqë investitorë: iranianët, rusët dhe kinezët trokasin në portë, edhe pse media zyrtare nuk flet për këtë. Po amerikanët? asgjë! Ligji i famshëm i Cezarit që Trump kishte votuar dhe nënshkruar në vitin 2019 me qëllimin e rreptë për të bërë të pamundur rindërtimin e Sirisë, duket se do të kthehet kundër Uashingtonit, duke privuar amerikanët nga tregu sirian. Sepse nëse mbron sanksionet kundër Damaskut ose ndaj kompanive që bashkëpunojnë me të, si ato nga Irani dhe Rusia, ky ligj, i cili hyn në fuqi në mes të qershorit, do të dëbonte edhe kompanitë amerikane nga Siria. Sipas gazetës siriane "Siria Times", zyrtarët e administratës amerikane kanë pranuar që masat e njëanshme shtrënguese ekonomike të imponuara ndaj Sirisë kanë për qëllim rrezikimin dhe ushtrimin e presionit mbi jetesën e popullit sirian. I dërguari i qeverisë amerikane për çështjet e Sirisë, James Jeffery madje pranoi të dielën në 7 qershor se "çmimet e larta për nevojat themelore të qytetarëve sirianë" dhe "kursi i ulët i këmbimit për lirën në Siri" janë "për shkak të sanksioneve amerikane", të cilat jo vetëm që shkelin të drejtat më themelore të njeriut, por edhe ligjin ndërkombëtar: "Rënia e monedhës siriane është për shkak të procedurave tona," tha ai. E megjithatë, kjo është pranim i pafuqisë kur Jeffery thotë se masat e paligjshme të Shtëpisë së Bardhë kishin për qëllim arritjen e një "procesi politik". Të mposhtur ushtarakisht, të çarmatosur ekonomikisht edhe shkoi aq larg sa të përpiqej të ndërpriste lidhjet ekonomike midis Libanit dhe Sirisë, SHBA po trokasin në derën e Asadit. Sepse do të ishte jashtëzakonisht zhgënjyese të shikonin kinezët, rusët, iranianët dhe vendet e tjera cilët flasin pak për investimet e tyre në sektorin e gazit, minierat, naftën siriane, ndërsa Presidenti i SHBA, siç e pohon International Business Times, ka rënë aq poshtë, sa që ka urdhëruar djegien e fushave bujqësore në Siri dhe kjo, e shoqëruar me plaçkitjen sistematike të naftës siriane nga SDF ose ISIS. Pasi dështoi në planin e tij për të rrëzuar Asadin, për të cilin nuk flitet më, Uashingtoni shpresonte më kot të paktën të pengonte procesin e rindërtimit të Sirisë. Me një Jeffery që troket në derën e Sirisë, asgjë nuk dëshmon se ligji i Cezarit mund t'i sjellë Amerikës atë që nuk mund t'ia sillte lufta.