Нақшаи чаҳормарҳалаии Натаняҳу барои балъидани Каронаи Бохтарӣ
-
Шаҳракҳои саҳюнистнишин дар Каронаи бохтарии руди Урдун
Порс Тудей - Мусаввабаи рӯзи якшанбеи кабинаи Натаняҳу дар хусӯси Каронаи Бохтарӣ, охирин мех бар тобути орзӯҳои касоне буд, ки гумон мекарданд дар сояи созиш бо ишғолгарони саҳюнист, имкони истифои ҳуқуқи фаластиниҳо вуҷӯд дорад.
Мусаввабаи рӯзи якшанбеи кабинаи амниятии режими саҳюнистӣ ба раёсати Бинямин Натаняҳу бо меҳварияти вазирони тундраве чун Bezalel Smotrich ва Israel Katz, аз сӯи нозирони сиёсӣ ва гуруҳҳои фаластинӣ, охирин мех бар тобути тавофуқи услӯи тавсиф шудааст.
Ба гузориши Порс Тудей, ин тасмимот, мустақимтарин иқдом барои иҷрои тавтеъаи Бинямин Натаняҳу ҷиҳати ишғоли густардаи сарзаминҳои ишғолӣ ва тасҳили илҳоқи амалии Каронаи Бохтарӣ маҳсӯб мешавад.
Ҷузъиёти як мусаввабаи таърихӣ барои тағйири воқеиятҳо
Мусаввабаи кабинаи режими саҳюнистӣ барои густариш бар чаҳор меҳвари аслӣ устувор аст, ки ҳар як ба шакле ҳадафи ниҳоии тасбити ҳузури саҳюнистҳо ва хотимаи иддеаи давлати фаластиниро пеш мебаранд. Нахуст, лағви қонӯни даврони ҳокимияти Урдун, ки барои даҳаҳо фуруши замин ба яҳудиён дар Каронаи Бохтариро мамнӯъ карда буд. Дувум, ҳазфи илзомоти печидаи идорӣ ва муҷаввизҳои вижа барои муомилоти замин, то хариди арозӣ тавассути шаҳракнишинон ба амре сода ва равон табдил шавад. Сеюм эҳёи “кумитаи хариди замини давлатӣ”, ки солҳо ғайрифаъол буд ва акнӯн ин имконро ба Исроил медиҳад то мустақиман барои густариши шаҳракҳо замин харидорӣ кунад. Ва чаҳорум густариши қобили таваҷҷуҳи ихтиёроти иҷрои ниҳодҳои исроилӣ дар манотиқи A ва B таҳти кантроли нисбии Ташкилоти худгардони Фаластин, дар ҳавзаҳое ҳассос монанди муҳити зист, мудирияти об, ҳифозат аз осори бостонӣ ва ҳатто назорат бар амокини мазҳабӣ.
Гуруҳҳои фаластинӣ: Исроил ба дунболи балъидани Каронаи Бохтарӣ аст
Ба гузориши Исроил Таймс, Ташкилоти худгардони Фаластин ба раёсати Маҳмуд Аббос дар баёнияе ин тасмимотро “хатарнок”, “ғайриқонӯнӣ” ва “талоши ошкор барои илҳоқи Каронаи Бохтарӣ ва тағйири бофти ҷамъиятӣ” тавсиф кард. Дафтари раёсати ташкилот низ онро “идомаи ҷанги ҷомеъ алайҳи миллати Фаластин” ва иҷрои амалии тарҳҳои илҳоқу оворагӣ номид. Ҳусайн Аш Шайх, муовини Маҳмуд Аббос низ сароҳатан изъон кард, ки мусаввабаи мазкӯр “амалан тамомии тавофуқоти пешинро нобуд кардааст”.
Аз сӯи дигар, ҷунбиши Ҳамос, ин иқдомро мисдоқи “поксозии нажодӣ” ва “таҳдиди вуҷӯдӣ” хонду Ҳозим Қосим, сухангӯи ин ҷунбиш бар зарурати ваҳдату ташдиди муқовимат таъкид кард.
Ҷунбиши “ибтикори миллии Фаластин” низ ин тасмимотро “хатарноктарин иқдомот аз соли 1967” ва таҳаққуқи ҳамон “охирин мех бар тобути тавофуқи услӯ” арзёбӣ намуд.
Гуруҳҳои муқовимати Фаластин дар баёнияе таъкид карданд, ки тасмимҳои ҷадиди кабинаи амниятии режими ишғолгар дар хусӯси тасвиби афзоиши тасаллут бар манотиқи A ва B Каронаи Бохтарӣ ба маънои илҳоқи амалии ин минтақа ва таҳмили воқеиятҳои майдонии ҷадиду поён додан ба вуҷӯди фаластиниён дар Каронаи Бохтарӣ аст.
Нақши дугонаи Вашингтон: Тақобули гуфтору амал
Замонбандии тасвиби ин мусавваба, дар остонаи сафари Натаняҳу ба Вашингтон, нишон медиҳад, ки нахуствазири режими саҳюнистӣ нигаронии чандоне аз вокуниши ҷиддии Амрико, муттаҳиди деринаи худ надорад. Ин итминон, реша дар собиқаи дугона ва ошкори иёлоти муттаҳида дорад. Дар сатҳи баёнияҳо ва эъломи мавозеъи расмӣ, мақомоти амрикоӣ, аз ҷумла руасои ҷумҳур ва вазирони хориҷа, ҳамвора шаҳраксозиро ғайриқонӯнӣ ва монеъи сулҳ хонда ва мухолифати худро бо ишғолу илҳоқ эълом кардаанд. Аммо дар амал, Вашингтон бо ироаи солона миллиардҳо доллар кумаки низомӣ, ки бахши умдаи он сарфи ҳифозат аз шаҳракҳо ва тақвияти ҳузури низомӣ дар Каронаи Бохтарӣ мешавад, ва ҳамчунин бо истифодаи мукаррар аз ҳақи вето дар Шӯрои амнияти Созмони милал барои ҷилавгирӣ аз ҳар гӯна қатъномаи маҳкӯмиятомез, амалан бузургтарин ҳомӣ ва тасҳилгари идомаи ишғолу таъмиқи он будааст. Ин дурӯии машҳӯд, фазоеро эҷод карда, ки Натаняҳуро дар пешбурди аҳдофи ишғолгаронаи худ, ҷасуртар мекунад.
Созмони сулҳ акнӯн: Ин мусавваба мунҷар ба оворагии фаластиниён мешавад
Пас аз ишғоли Каронаи Бохтарӣ ва Қудси Шарқӣ дар соли 1967, акнӯн беш аз 700 ҳазор шаҳракнишини саҳюнист дар миёни ҳудӯди се миллион фаластинӣ дар ин сарзаминҳо зиндагӣ мекунанд. Шаҳракҳое, ки бар асоси қавонини байналмилалӣ, ғайриқонӯнӣ маҳсӯб мешаванд ва аз диди Созмони Милали Муттаҳид, аслитарин монеъ дар роҳи таҳаққуқи роҳи ҳали ду давлатӣ ҳастанд, зеро ҳар гуна пайвастагии сарзаминиро барои як давлати фаластинӣ, ояндаи номумкин месозанд. Созмони исроилии “сулҳ акнӯн” низ ҳушдор дода, ки мусавваботи ахир ба ихроҷи бештари фаластиниён хоҳад анҷомид, чаро ки бархе шаҳракҳои ҷадид қарор аст рӯи заминҳои мусодира шуда ё дар манотиқи пурҷамъияти фаластинӣ ва ҳатто дар маҳали шаҳракҳои тахлия шудаи соли 2005 эҳдос шаванд.