Avrupa Troykasının Amerika'nın İran'a Karşı Yaptırımları Önerisine İtinasızlığı

Amerika'nın İran'a yönelik silah yaptırımlarını uzatmaktaki başarısızlığının ardından, Washington şimdi de BERCAM anlaşması gereği kaldırılan uluslararası yaptırımları tetik mekanizması aracılığı ile geri getirmeye odaklanmıştır. Buna rağmen 4+1 grubu üyeleri Amerika'nın bu girişiminin geçersiz olduğunu vurguluyorlar.

Bu doğrultuda Almanya dışişleri bakanı Heiko Maas, Britanya dışişleri bakanı Dominik Raab ve Fransa dışişleri bakanı Jean Yves Le Drian, BERCAM nükleer anlaşması doğrultusunda Perşembe günü bir araya gelerek,  Amerika'nın tetik mekanizmasını çalıştırma doğrultusundaki çabaları ile mücadeleye vurgu yaptılar. 
Avrupa Troykası İran'ın da acilen BERCAM anlaşmasındaki taahhütlerine tekrar geri dönmesi gerektiğini vurguladılar.
Avrupa Birliği dış siyaset sorumlusu Josep Borrel ise   Amerika'nın nükleer anlaşmadan çekilerek İran'a karşı tetik mekanizmasını çalıştırmak hakkını kaybettiğini belirtti. Daha önce ise Trump tetik mekanizması üzerinden İran'a yönelik BM Güvenlik Konseyi yaptırımlarını geri getirmek istiyordu. 
Amerika dışişleri bakanı Pompeo 27 Ağustos'ta nükleer anlaşma gereği kaldırılan veya askıya alınan İran'a karşı uluslararası yaptırımların 20 Eylül günü itibarı ile tekrar hayata geçirileceğini bildirdi. 
Amerika 20 Ağustos'ta Güvenlik Konseyi başkanına bir mektup göndererek İran'ı BERCAM anlaşmasını ihlal etmekle suçlayarak   bu konseyden İran'a karşı yaptırımları geri getirmesi için talepte bulundu. 
 Amerika BERCAM  anlaşmasını terk etmeseydi bu mektuptaki talepler doğrultusunda 30 günlük bir süreç başlayacaktı. Bu süreç ise tetik mekanizmasının çalıştırılıp çalıştırılamayacağını belirleyecekti. 
 Avrupa Troykasının Amerika dışişleri bakanı Pompeo'nun açıklamalarından bir gün sonra Washington'a tepki göstermesi  Trump hükümetinin İran'a karşı başarısız yaklaşımının göstergesidir. 
 Pompeo İran'ın BERCAM anlaşmasındaki taahhütlerini yerine getirmediğini ve uranyum rezervini belirlenen düzeyin 10 katına çıkardığını iddia ederek uluslararası camiadan Amerika'nın İran'a karşı yaptırımlarına katılmalarını istedi.  Buna rağmen Avrupalıların son tutumu Washington'un bu talebine açıkça karşı olduğunu gösteriyor. 
Özellikle de Fransa dışişleri bakanı yayımladığı bildiride Amerika'nın İran'a yönelik BM yaptırımlarını geri getirmesini itibarsız olarak değerlendirdi. 
New York Times muhabiri Lara Jackson ve analist  Davide Sanger  ise "Amerika Nükleer Anlaşma ile İran'ı tecride sürüklemek yerine kendisi kapalı kapılar arkasında kaldı " başlıklı analiz yazılarında, Amerika'nın Güvenlik Konseyinde İran'a karşı başarısız çabaları ile ilgili  şöyle yazdılar: "İran'a karşı uluslararası yaptırımlarda diplomatik bir karşılaşma,  Amerika'nın İran'ı tecride sürüklemek yerine bizzat kendisinin büyük oranda tecride sürüklediğini gösteren en somut örnekti. "
Aslında bu konu bir kaç noktanın göstergesidir. 
İlk olarak eskide Avrupa ve Amerika'nın İran'a karşı ortak ve benzer tutumlar içerisinde olmasına rağmen Amerika'nın İran ile yapılan BERCAM nükleer anlaşmasından çekilmesinin ardından iki taraf İran'a karşı farklı tutumlar içerisine girmiş ve Avrupa kendi çıkarları doğrultusunda BERCAM nükleer anlaşmasına vurgu yapmaktadır. 
 Buna ilaveten Avrupalılar zaten BERCAM anlaşmasının sağlanmasında önemli rol oynayarak anlaşmayı Avrupa'nın diplomatik bir başarısı olarak addediyor; bu yüzden son üç yıldaki tüm engebeli gidişata ve İran'a yönelik üstlendiği sorumlulukları ve verdiği vaatleri yerine getirmemesine rağmen yine de Tahran'dan bu anlaşmaya bağlı kalmasını istiyor ve Amerika'ya da karşı çıkıyor. 
Bir başka önemli husus ise Trump hükümetinin BM'in yaptırımlarını İran'a karşı çalıştırmak için kendisini haklı görmesidir. Bu iddia Washington ortaklarınca bile reddedilecek kadar ironik ve temelsizdir.
Tabii Avrupa'nın Amerika'ya karşı tutumunun  Washington'u kızdıracağı kesindir. 
Guardian gazetesi Avrupalı diplomatların  Londra'nın  tetik mekanizmasına karşı çıkmasının Trump'ın öfkelenmesine neden olabileceğini düşündüklerini belirtmiştir. 
Bu meselenin Britanya ile kısıtlı kalmayarak Washington'un  diğer Avrupalı ortaklarına da baskı uygulayacağı kesindir./