مطبوعات کابل

اصلاحات انتخاباتی فدای وقت کشی های سیاسی

اصلاحات انتخاباتی فدای وقت کشی های سیاسی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

قرار بود دیروز کمیسیونِ مختلطی از مجلس نماینده‌گان و مجلس سنا تشکیل شود و روی برد قانونِ اصلاحاتِ انتخاباتی بحث کند و کار روی عملی شدنِ اصلاحات در نهادهای اتخاباتی را پی بگیرد. اما دیده شد که مجلس نماینده‌گان هنوز آمادۀ انتخابِ افراد به کمیتۀ مشترک نیست و هیچ گامی هم به این هدف برنداشته است. شاید به زودی این کمیسیون تشکیل شود و کارش را آغاز کند، اما مهم نتایجی‌ست که از کارِ این کمیسیونِ مشترک بیرون می‌شود.

اصلاحات بنیادین در نظام انتخاباتی افغانستان در توافق‌نامۀ سیاسی گنجانیده شده است، اما با گذشتِ نزدیک به دو سال از دولت وحدت ملی، فقط شعارِ اصلاحات مطرح است و هیچ اقدامِ عملی‌یی در مورد آن دیده نمی‌شود.

ماندگار می افزاید:

اکنون بحث اصلاح نهادهای انتخاباتی و قوانین آن، به یک شوخی در ذهنِ ریاست جمهوری می‌ماند و به عملی شدنِ توافق‌نامۀ سیاسی در این خصوص هیچ توجهی نمی‌شود. ریاست اجرایی هم فقط به اعتراض‌ها و یاددهانی بسنده کرده و این بسنده کردن، بیشتر باعث شده است که کارِ اصلاحات فدای وقت‌کشی‌های سیاسی گردد.

و پاکستان کوریای شمالی دوم می شود یا افغانستان سوریه ی دوم عنوان سرمقاله ی روزنامه ی چراغ است که در آن چنین امده است:

محمد اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان روز گذشته در یک کنفرانس خبری در کابل گفت که کابل از اسلام آباد صلح نمی‌خواهد بلکه خواهان اقدام بر ضد پناه گاهای افراد و حلقاتی است که صلح طلب نیستند. مقامات افغان همواره گفته اند که پاکستان در برابر افغانستان سیاست دوگانه را به پیش می‌برد و حملات در این کشور در خاک پاکستان پلان گذاری می‌گردد.

در همین حال؛ زلمی خلیلزاد؛ سفیر سابق امریکا در سازمان ملل، افغانستان و عراق می‌گوید که پاکستان حامی تروریزم در منطقه است و این کشور باید به دادگاه بین المللی کشانده شود. به گفته او، حالا نظام امریکا به ویژه مجلس نمایندگان کنگره آن کشور مطمئن شده است که مراکز گروه طالبان و شبکه حقانی در پاکستان است.

نویسنده می افزاید:

انتظار نمی رود اظهارنظرهای تند و انتقادی آقای خلیلزاد درباره پاکستان، عملا تغییری در سیاست های رسمی جاری امریکا در برابر پاکستان ایجاد کند، در حال حاضر و تا زمانی که امریکا عملا در همکاری های راهبردی اش با پاکستان، تجدید نظر نکرده و اسلام آباد را مجبور به پذیرش هزینه ها و تبعات ناشی از حمایت آن رژیم از تروریزم ننموده است، اظهار نظرهایی مانند آنچه از زبان آقای خلیلزاد نقل شده، صرفا مصرف سیاسی و تبلیغاتی دارد و هیچ پیامد عملی دیگری برای صلح و امنیت منطقه ای نخواهد داشت.

و به سراغ روزنامه ی انصار می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان تاملی در خصوص گزارش چیلکات چنین نوشته است:

سرانجام 13 سال پس از آغاز جنگ عراق، که همچنان عواقب و تبعات آن دامنگیر مردم مظلوم این کشور مسلمان است، کمیته بررسی جنگ عراق به ریاست چیلکات، قاضی بازنشسته انگلیسی، گزارشی مفصل را در خصوص قصور لندن و دولت تونی بلر در این جنگ منتشر کرد.

یکی از نکاتی که در گزارش چیلکات مغفول مانده، محاکمه تونی بلر است. اقدامات بلر و بوش در عراق منجر به کشته و زخمی و آواره شدن میلیون‌هـا عراقی گردیده است.

در پایان انصار می افزاید:

بسیاری از تحلیل گران مسائل منطقه بر این باورند که ریشه بحران امنیتی امروز در عراق، جنگ سال 2003 و حمله به این کشور توسط امریکا و انگلیس است. از این رو اشتباهات بلر در عراق محدود به سال 2003 میلـادی نبوده و دامنه این اشتباهات زمان حال و آینده را نیز در بر میگیرد.

نکته ی بعدی در خصوص گزارش چیلکات، به تاخیر در ارائه این گزارش باز میگردد. به راستی چرا چنین گزارشی 13 سال پس از جنگ عراق منتشر شده است؟! گزارش چیلکات در عین اقرار نسبت به اشتباه بودن جنگ عراق، بیانگر واقعیاتی اندک در خصوص این فاجعه عمیق بشری است. محاکمه عاملـان کشتار انسان‌هـای بیگناه، کمترین انتظار افکار عمومی دنیا محسوب میشود. در این خصوص لـازمـ است دادگاهی بیطرف و عادل تشکیل شود و ابعاد وسیع این جنگ مورد بررسی قرار گیرد. گزارش چیلکات نمی تواند به تنهایی افکار عمومی دنیا را در خصوص عملکرد بیپایان بوش و بلر در عراق اقناع کند.