کتاب، مونس و غمخوار اوقات حزن و خستگی است که غم و اندوه را به سرور و شادمانی تبدیل می‌کند؛ رنج و غم را از آینه‌ی خاطر زدوده و گنجینه‌ی ذهن را پر از گوهرهای گرانبها می‌کند.

کتاب معلمی است که بدون عصا و تازیانه ما را تربیت می کند.

بعضي کتاب ها- با اينکه خاموش هستند - يک دنيا حرف براي گفتن دارند؛ به آنها بايد نزديک شد.

بدون حکومت، می شود زندگی کرد، ولی بدون کتاب و مطبوعات نمی شود.

مي گشايمت؛ چون پنجره اي که رو به آفتاب گشوده مي شود. با تو، در نور آگاهي و معرفت، تار و پود جانم را شست و شو مي دهم

مي گشايمت؛ چون پنجره اي که رو به آفتاب گشوده مي شود. با تو، در نور آگاهي و معرفت، تار و پود جانم را شست و شو مي دهم

انسان ها، کتاب دارند و آفرينش، کتاب خانه بي کرانه معناست.

انسان ها، کتاب دارند و آفرينش، کتاب خانه بي کرانه معناست.

حرف به حرف، سخن مي گويي؛ زير هر سنگ کلمه هايت، دنيايي است که تاريخي را در پي خويش مي کشد. جمله هايت، دنيايي است که خاک و آبي ديگر دارد

اطاقِ بدون کتاب مانند جسم بی روح است.