بررسی مطبوعات کابل 3 قوس
حوادث تروریستی علیه شیعیان افغانستان از سوی گروه تروریستی داعش موضوعی است که تقریبا" اکثر روزنامه های کابل امروز به آن پرداخته اند.
"جنگ مذهبی ، سلاحی برای تباهی "عنوان سرمقاله ی روزنامه ی چراغ است که در آن چنین نوشته است :
فاجعه روز دوشنبه در مکان مقدس و تجمع مذهبی با کشته و زخمی شدن نزدیک به صد شهروند بی گناه بار دیگر زنگ خطری را به هولناکی جنگ های داخلی دهه هفتاد به صدا درآورد.
حامیان ترور چه در خارج از خاک افغانستان و چه در داخل که از هر روشی برای نابودی افغانستان استفاده می کنند باری دیگر به دنبال شعله ورکردن جنگ مذهبی، اعتقادات مردمی را برای رویاروی ملت در مقابل هم نشانه گرفته است.
چراغ می افزاید :
حملات پی در پی مذهبی در دورانی که کشور در ناامنی ها و جنگ گسترده به سر می برد و گستاخی پاکستان در حمایت های آشکار تروریست پروری در کشور، موجی از تهدید را به وجود آورده است که باید هر فرد و هر مقامی درگیر جریان فریب و اختلاف نشود و هوشیارانه به همبستگی رسند که این بار مذهب، هدفی برای کشتار و جنگ نباشد.
روزنامه ی انصار نیز در سرمقاله ای تحت عنوان " داعش ، مامور اختلاف افکنی میان شیعه و سنی " چنین نوشته است :
انجام و وقوع حملات انتحاری در مساجد، خیلی وقت است که جزو شگرد و ترفند حامیان تروریستهای نادان و منحط قرار گرفته است و هدف از این گونه شگردهای سخیف و اهریمنی نیز کاملاً روشن و هویدا است و آن اختلاف افکنی میان پیروان مذاهب مختلف اسلامی به خصوص میان شیعیان و برادران اهل سنت و جماعت است.
هر کسی هر چیزی بگوید و تجزیه و تحیل کند؛ اما یک واقعیت محرز و مسلم است و آن اینکه در پشت پرده حملات شبیه حمله به مسجد باقرالعلوم در کابل که روز دوشنبه رخ داد دست اهریمنی و نه چندان پنهانی حامیان داعش قرار دارد و هدف آنان نیز اختلاف افکنی میان شیعه و سنی در افغانستان و شعله ور کردن جنگهای مذهبی در افغانستان است؛ یعنی در کشوری که قرنهای متمادی است که شیعه و سنی برادروار در کنار یکدیگر زندگی معقول و مسالمت آمیزی داشته اند
انصار می افزاید :
دشمن همین اتحاد و برادری را نمی پذیرد؛ چرا که این وحدت و اخوت خداپسندانه و معقول را مانع بزرگی در برابر اهداف استعماری اش در افغانستان میداند و به هر شکل ممکن با آن مبارزه خواهد کرد؛ تا بلکه بتواند دژ استوار و محکم اخوت و برادری در میان شیعه و سنی افغانستان را منهدم کرده و از هم بپاشاند.
اما زهی خیال باطل که این حامیان منطقهای و خارجی داعش در مخیله علیل و بیمار ذهن و فکر شان خطور میدهند؛ چرا که مردم افغانستان اعم از شیعه و سنی، دشمنان دین و اخوت و برادری و نیز دشمن رفاه و آرامش خود و کشور خود را خوب شناخته اند و اگر از شیعه و سنی افغانستان این توقع را دارند که مساجد و تکایا و زیارتگاههـای یکدیگر را مورد حملات وحشیانه و غیر انسانی قرار دهند و هموطنان خویش را که عمری در کنار همدیگر برادروار زندگی کرده اند، بخاک و خون بکشند، باید گفت که این یک آروزی محال است و خیال است و جنون و مردم فهیم و متدین افغانستان ابداً مقهور و مسحور خواستههای اهریمنی آنان قرار نخواهند گرفت و هرگز راضی نمی شوند تا افغانستان را به عراق و سوریه دیگری تبدیل کنند.
روزنامه ی عدالت و توسعه نیز در سرمقاله ای تحت عنوان " حملات پی هم داعش ، و محکومیت بی فایده حکومت " چنین نوشته است :
حمله بر اماکن مذهبی، موضوعی نیست که تازگی داشته باشد. حکومت افغانستان و حامیانش، بارها شاهد چنین حملات ویرانگر بوده و بارها از این سوراخ گزیده شده اند.
از سویی هم، اغلب گروههای مخالف دولت و تروریستی، موضوع گیری شان نسبت به چنین حوادث را اعلام کرده اند. اما پرسش این جاست که چرا با وجود مشخص بودن عاملان چنین حوادث، حکومت و سردمداران قدرت در افغانستان، فقط با تقبیح و موضوع گیریهای لفظی از کنار آن رد میشوند؟ پیامد چنین کنشها و واکنشها چیست؟
تقبیح کردن و صادر کردن اعلامیههای مطبوعاتی از سوی دولت، در برابر چنین حملات، امر معمول و از سنتهای دوره حاکمیت حامد کرزی است. موضعگیریهای لفظی، از دیرزمان به اینسو نه تنها کارساز نبوده است؛ بلکه نشانگر ضعف دولت در برابر حرکتهای دهشت افکنان و دشمنان مردم افغانستان است.
عدم موضعگیری مشخص و نبود یک استراتیژی درازمدت و عملی برای مقابله با تروریسم درافغانستان باعث شده است که مردم این کشور، بارها مورد اصابت برنامههای هراسافکنانه گروههای تروریستی قرار بگیرند.
عدالت و توسعه می افزاید :
بر حکومت افغانستان است که با ایجاد پلان مشخص و عملی و بکارگیری افراد متخصص و متعهد، بر حفظ امنیت مردم افغانستان کوشا باشد؛ در غیر آن پیامدهای چنین اعمال مرگبار میتواند بحرانهای کلانتری را در برابر سردمداران قدرت در افغانستان ایجاد کند؛ بحرانهایی که به رسوایی حاکمان افغانستان و شرکای بینالمللیاش انجام شود.