بررسی مطبوعات چاپ کابل 28 قوس 1395

"سکوت ستره محکمه و بن بست سرپرستی" ، "از مرد ننگرهاری تا زرداد تا دوستم "و "افغانستان خانه ی دیگر داعشیان در نظر گرفته شده است" عناوین مهمترین مقالات روزنامه ای مهم چاپ کابل است.

روزنامه ی افغانستان در سرمقاله ای تحت عنوان "سکوت ستره محکمه و بن بست سرپرستی" چنین نوشته است :

سلب صلاحیت چندین وزیر از سوی پارلمان در ماه گذشته، حکومت و پارلمان را در مقابل هم قرار داد. وزرای سلب صلاحیت هنوز به عنوان سرپرست به کارشان ادامه می دهند و حکومت نیز منتظر اظهار نظر ستره محکمه در قبال این موضوع می باشد. تا هنوز حکومت و پارلمان هیچ یک از موضع شان کوتاه نیامده اند و منتظر اظهار نظر ستره محکمه هستند.

به نظر می رسد ستره محکمه هنوز هم نتوانسته نظر خود را ابراز کند. 
 نویسنده می افزاید :  
ستره محکمه که اکنون توجه ها را به خود جلب کرده، باید نظر خود را در اسرع وقت اعلان نماید. در شرایط فعلی که افغانستان از بحران مشروعیت در موارد زیادی رنج می برد، ابراز نظر ستره محکمه شدیدا نیاز است.

نظر ستره محکمه هر چه که باشد، چه به نفع حکومت و چه به نفع پارلمان، اما یک موضوع جنجالی را که در تاریخ افغانستان بی سابقه نبوده را روشن می کند.

روشن شدن این موضوع برای مردم افغانستان شدیدا حساس است. در حقیقت سه قوه در یک آزمون بزرگ قرار گرفته اند.

اول اینکه قوه قضائیه رای و نظر خود را ابراز کند و دوم که قوه مقننه و اجرائیه که چگونه با نظر رای قوه قضائیه برخورد خواهند کرد. 
و "از مرد ننگرهاری تا زرداد تا دوستم "عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

دولت وحدت ملی در این روزها به‌ شدت در آزمون‌های سیاسی ـ اجتماعی قرار گرفته است. یکی از این آزمون‌ها این‌که مردی در ننگرهار با دو خواهر ازدواج کرده؛ دوم این‌که اتهاماتی تکان‌دهنده‌ و نامتعارف بر جنرال دوستم معاون اولِ ریاست‌جمهوری وارد شده است؛ سوم این‌که یک سارق و جنایت‌کارِ نامدار و در عینِ حال فرمانده یکی از پاسگاه‌های مربوط به حزب اسلامی از زندانی در بریتانیا به کابل انتقال یافته است .

ماندگار می افزاید :
هرچند در افغانستان هر روز قضایایِ فراوانی رخ می‌دهد، اما همۀ آن‌ها تحت‌الشعاعِ این چند موضوع و قضیۀ مهم قرار گرفته‌اند.

دادستانی کُلِ کشور می‌گوید که کار روی پروندۀ جنرال دوستم و احمد ایشجی شروع شده است. اما هنوز در مورد دو پروندۀ دیگر هیچ سخنی مبنی بر رسیده‌گی و توجه جدی شنیده نمی‌شود.

مسلماً دردی که به آن خانوادۀ مظلوم در ننگرهار رسیده و نیز دردی که از درکِ رهایی آن راهزنِ پیشین به مردمِ افغانستان می‌رسد، هرگز کمتر و بی‌مقدارتر از قضیۀ دوستم و ایشچی نبوده و نیست.
از طرف دیگر، به نظر می‌آید که یک سلسله بازی‌های سیاسی هم در پشتِ این پرونده وجود داشته و دارد و انگیزۀ ادامۀ این بازی‌ها نیز هم‌اکنون جاری و ساری است.

به رغم این‌همه، باید منتظر باشیم که نهادهای عدلی و قضایی در این مورد چه خواهند گفت و چه خواهند کرد.

و به سراغ روزنامه ی  آرمان ملی می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان "افغانستان خانه ی دیگر داعشیان در نظر گرفته شده است" چنین نوشته است :

شرق میانه جدا از کشمکش ها با اسرائیل از پنج سال به این سو در آتش جنگی می سوزد که قدرت های جهانی و شماری از کشورهای منطقه آن را مشتعل کرده اند.

در شعله های این آتش بزرگ، شهرهای تاریخی پالمیرا و حلب سوختند و امروز از آن ها جز ویرانه هایی باقی نمانده است.

این کشور ها که جنگ را در سوریه افروختند تا داعیه دار سقوط رژیمی باشندکه به باور آنها ، دیکتاتور است ولی غافل از این بودند که در این مسیر جوی های خون راه اندازی می کنند و ده ها هزار انسان بیگناه این سرزمین ها را به خاک و خون می کشانند و صد ها هزار تن دیگر را آواره و بی خانمان می سازند

در پایان نویسنده می افزاید :

با شکست هایی که متوجه داعشیان شده است، جنگجویان این گروه در  حال فرار از سوریه و عراق هستند و باور همه گان براین است که بوجود آورنده گان آن ها می کوشند که این تروریست های خطر ناک را به کمک پاکستانی ها به مناطق مرزی افغانستان و پاکستان بیاورند تا از آن جا به مناطقی همچون شمال کشور منتقل سازند.
این برنامه می تواند زنگ خطر جدی را برای مردم ما و مردم کشورهای آسیای میانه و حتی روسیه و چین به صدا در آورد که ما امیدواریم آنها بیشتر از هر زمان دیگر متوجه آن باشند.
اگر دولت افغانستان در امر جابجاسازی این گروه با مجریان اصلی آنان همنوا نیست باید به این نکته از همین اکنون دقت لازم داشته باشد..