بررسی مطبوعات چاپ کابل 7 جدی 1395
“ دولت قیام کنندگان را حمایت کند” و "گذر از شخصی سازی به برنامه محوری" عناوین دو سرمقاله روزنامه های مهم امروز افغانستان است که در ادامه میخوانید:
روزنامه آرمان ملی در سرمقاله ای تحت عنوان "دولت قیام کنندگان را حمایت کند” چنین نوشته است :
در تازه ترین رویداد، بیش از پنجصد تن از باشند گان ولسوالی های مختلف ولایت هلمند دست به قیام زده و از دولت خواستند تا آنان را برای جنگ با طالبان مسلح و تجهیز کند.
این قیام شاید آغاز گر یک روند تازه باشد تا مردم سرانجام بیدار شده و دل به حال کشور شان بسوزانند.
در حالی که نیرو های دفاعی و امنیتی کشور در سراسر افغانستان کار زار جنگ بر ضد طالبان و داعشیان را به پیش می برند، قیام گسترده مردم
می تواند یک اقدام انقلابی و سازنده باشد تا گلیم طالبان و داعشیان ازسراسر کشور برچیده شود.
آرمان ملی می افزاید :
نیرو های امنیتی و دفاعی ما به حمایت از مردم خویش نیاز دارند و تا این حمایت به شکل
متبارزی وجود نداشته باشد، کارزار مبارزه با طالبان و تروریست ها به درازا
می کشد و معلوم است که حاصل جنگ جز تباهی و ویرانی، چیز دیگری نیست.
بیداری مردم و واکنش آنان در برابر طالبان و گروه های دیگر تروریستی، کمر نیرو های دفاعی و امنیتی کشور را می بندد و موجب تقویت آنان می شود.
"گذر از شخصی سازی به برنامه محوری" عنوان سرمقاله ی روزنامه ماندگار است که درآن چنین آمده است :
شخصیسازیِ بازیهایِ سیاسی به حدی زننده شده است که حالا آقای رییسجمهوری در ارگ سعی میکند که منافعِ کشور را در گرو منافعِ خویش سبک و سنگین کند و حواریونِ او نیز عینِ نیت را در سیاست دارند.
در جانبِ ریاست اجرایی هم، سیاست امری شخصی و فردی شده است. سیاستمدارانِ بیرونِ دولت نیز بر بنیاد منافعِ شخصیِ خودشان عمل میکنند
خیر و صلاح در ذهنِ سیاستمدارانِ امروز ما، فقط شخصِ خودشان تلقی شده و رویاروییهایِ سیاستمدارانِ همسو در هر دو تیمِ رقیب که تشکیلدهندۀ دولت وحدت ملی اند و نیز رویاروییهایِ سیاستمدارانی که از این دو تیم بیرون اند، فقط در مدار شخصِ سیاستمدار تعریف میشود.
بنابراین کُل کشور به دلیلِ شخصینگریهای همین سیاستمداران که قانون را به قد و قامتِ خویش میخواهند، به وضعیتی دچار شده که شدیداً برای مردم و کشور نگرانکننده است.
ماندگار می افزاید :
اگر وضعیتِ سیاست در کشور همچنان ادامه یابد و سیاستمداران همه چیز را در محور منافع شخصیِ خود سبک و سنگین کنند و خیر و برکتِ همه را در وجود خود بخواهند، کشور در مشکلاتی عیمقتر فرو میرود.
سیاستمداران کشور باید بدانند که سیاستهای فردی و عقدهمندانه، برای این کشور سـم است و برای خود آنان هم کارآیی ندارد و در کُل، به زیان همۀ طیفها و جریانهای همسو تمام میشود.
حالا وقتِ آن رسیده است که همگان و به خصوص سیاستمداران همسو و شریک تعاملات، بهجای سیاستهای فردی و تیمی، در محور یک برنامۀ عمومی و ملی گرد هم بیایند و توش و توان و ظرفیتشان را در هیأتِ یک نهاد و آجندای ملی به کار بندند.
و "ریشه های عمیق فساد در ادارات" عنوان سرمقاله ی روزنامه افغانستان است که درآن چنین آمده است :
فساد دیگر نه به عنوان یک عمل مجرمانه که به صورت یک فرهنگ و یک اصل در ادارات افغانستان شناخته می شود و کارمندان دولتی بدون همکاری با باندهای فساد و مافیای ثروت و قدرت قادر نیستند، کار خود را به درستی انجام دهند.
امروزه عنکبوت فساد در تمام ادارات دولتی لانه کرده و اغلب کارمندان را در جال خود گرفتار ساخته است.
متأسفانه مردم نیز این امر را پذیرفته و با دادن رشوه در تقویت و گسترش فساد کمک می کنند.
ماندگار می افزاید :
در سال های گذشته علاوه بر این که ملیاردها دالر از کمک های جامعه جهانی در چرخه فساد نابود گردیده، سالانه بیشتر از سه ملیارد دالر از جیب مردم به مقامات و کارمندان دولتی به عناوین مختلف رشوه داده شده است.
این نشان می دهد که دامنه و عمق فساد در افغانستان تا کجاها رسیده است.
حکومت پیشین ، مبارزه با فساد را جزء اولویت های کاری اش برشمرد و برای مبارزه با فساد حدود ده کمیسیون، شورا و کمیته را تأسیس کرد.
اما با تأسیس هر سازمان،مشکلات مردم در ادارات چند برابر افزایش پیدا می کرد و سطح رشوه خواری نیز تا چند برابر بالا می باشد.