بررسی مطبوعات چاپ کابل 27 دلو 1395

" 26 دلو و نام مسعود "، "افعانستان و بنیان های سست نظام سیاسی " و "آیا ترامپ سودای جنگ با ایران را دارد؟"عناوین مهم سرمقاله های امروز روزنامه های چاپ کابل است که در ادامه میخوانید:

" 26 دلو و نام مسعود "عنوان سرمقاله ی روزنامه ماندگار است که در آن چنین آمده است : 

۲۶ دلو بیست‌ وهشتمین سالروز خروج قشون سرخ شوروی از افغانستان بود.

ارگ ریاست‌جمهوری و برخی نهادها در ولایاتِ مختلف از این روز تجلیل کردند.

سالروز خروج ارتش شوروی در تاریخ سیاسی افغانستان، از اهمیتِ فوق‌العاده‌ ای برخوردار است.

در این روز، آخرین قوت‌های شوروی از افغانستان، پس از ده سال اشغالِ این کشور بیرون شدند.

اگرچه برخی‌ها در داخل و خارج معتقدند که خروج نیروهای شوروی در نتیجۀ جنگِ مردم افغانستان با حمایتِ کشورهای خارجی رقم خورد و به‌ وسیلۀ کشورهای خارجی این پیـروزی محقق گشت، اما فراموش نباید کرد که کمک‌های بین‌المللی به جهاد افغانستان به هر دلیلی که صورت گرفته بود، هرگز عاملِ اصلیِ شکستِ شوروی نمی‌تواند باشد؛ بلکه دلیلِ اصلی مردمانِ برهنه‌ پا و بومیِ این سرزمین از هر قوم و گروه بودند که تابِ اشغالِ کشور را نیاوردند و در برابر رژیم کمونیستی که عکسِ ارزش‌های مردم و جامعه عمل می‌کرد، تا پای مرگ و پیـروزی رزمیـدند.

آنان با ایمان و اخلاصِ کامل در برابر اشغال ایستادند و ابرقدرتِ جهان را به شکست مواجه ساختند.

ماندگار می افزاید : 

ارتش سرخ پس از ده سال اشغال و جنگ و مجاهدتِ مردم، طبق معاهدۀ ژنو از افغانستان بیرون شد و کشور از آن تاریخ به بعد وارد مرحله‌های تازه‌تری از بی‌ثباتی و بحران گردید و به عنوان طعمۀ پاکستان در منطقه مطرح شد.

جنگ‌های نیابتی در برابرِ دولت مجاهدین آغاز گشت و در این مسیر، طالبان شکل گرفتند و مبارزه با تروریزمِ جهانی در افغانستان کلید خورد.

امروز هم جهان و مردمِ افغانستان و هم دولتِ ما در برابر کسانی می‌جنگند و نیز با کسانی قصد صلح دارند که دیروز احمدشاه مسعود با آنان می‌جنگید و در عین حال، به گونۀ اصولی و آزادمنشانه در پیِ صلحِ آنان بود.

این یعنی حقانیت جهاد و مقاومت مردم افغانستان.

 "افعانستان و بنیان های سست نظام سیاسی " سرمقاله ی روزنامه  افغانستان است که در آن چنین آمده است : 

دیروز به مناسبت 26 دلو سالروز خروج سربازان شوروی از افغانستان، تعطیل عمومی اعلان شد و از این روز در ارگ ریاست جمهوری تجلیل به عمل آمد.

تجلیل از این روز فرصتی را فراهم می سازد تا یک گفتمان ملی بر محور مسایل مهم کشور، آسیب ها و فرصت هایی که با آنها مواجه می باشیم، شکل بگیرد.

تجلیل و گرامیداشت از روزهای مهم ملی در صورتی که با عبرت گیری، پند آموزی، آسیب شناسی و همچنان ارایه راه حل های معقول و منطقی همراه نباشد و دستاورد ارزشمند و عملی را برای مردم افغانستان به همراه نداشته باشد، یک کار بیفایده و عبث خواهد بود.

ما با استفاده از فرصت هایی که این روزها برای ما فراهم می آورد، باید یک بار دیگر تاریخ این سرزمین را مورد واکاوی قرار دهیم و بیطرفانه در باره آن به قضاوت بنشینیم. 

نویسنده می افزاید : 

افغانستان همواره از استبداد داخلی و دخالت ها و تجاوزهای خارجی رنج برده است.

استبداد داخلی، ظلم، بی عدالتی باعث تبعیض و محو سیستماتیک هویت های گوناگون در افغانستان شده است و دخالت ها و تجاوزهای خارجی، ویرانی، کشتار، عقب ماندگی، جنگ های بیرحمانه و مهاجرت های جمعی را بر مردم افغانستان تحمیل کرده است. هردو موضوع مانند تیغه های یک قیچی کشور افغانستان را زخمی و پارچه پارچه کرده است.

و به سراغ روزنامه ی انصار می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان "آیا ترامپ سودای جنگ با ایران را دارد؟" چنین نوشته است :

آخرین واکنش ترامپ در قبال ایران، روز جمعه بود که رئیس‌جمهور امریکا در پاسخ به سوال خبرنگار (واشنگتن‌آگزماینر)، به سخنرانی حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران در راهپیمایی  ۲۲ بهمن /دلو واکنش نشان داد.

خبرنگار این پایگاه خبری در حساب کاربری‌اش در توئیتر نوشته ترامپ در پاسخ به این سوال که روحانی گفته کشورهای تهدیدکننده ایران پشیمان خواهند شد، گفت: (بهتر است او مراقب باشد.)

 این سخنان مبهم و ظاهرا تهدید آمیز ترامپ در قبال ایران در حالی است که وقتی وی به مساله کوریای شمالی میرسد، کشوری که با انبوه تحریم هـای شورای امنیت سازمان ملل متحد و تحدید‌هـای مکرر امریکا همچنان با جسارت بیشتری برنامه هسته‌ای و موشکی خودش را توسعه میدهد، چیزی برای گفتن ندارد و تهدید را کنار میگذارد.

درپایان انصار می افزاید: 

آنهایی که سخنان‌هـای ترامپ را مهم میدانند و یا یک جنگ ناخواسته با امریکا در دوره ترامپ را متصور میشوند، منطق روشنی برای ادعای خود ندارند.

ترامپ مثل هر تاجری اگر علاقه زائد الوصفی برای ابراز نارضایتی از وضع موجود دارد، به این معنی نیست که او یک جنگ طلب یا فاشیست است.

جنگ نیاز به ایدئولوژی دارد و ایدئولوژی آمیزه‌ای است از تفکر فلسفی و احساس رسالت اخلاقی است؛ چیزی که ترامپ میانه خوبی با هیچ کدام از آنها ندارد.

هدف ترامپ، این سیاستمدار تجارت پیشه، فرار از زیر بار صدقه است؛ صدقه‌ای که متحدان عرب امریکا به عنوان کمک از امریکا، بویژه در حیطه امنیت، انتظار دارند.

با این شرایط ترامپ فقط میخواهد زمینه را برای قیمت فروشی کالاهایی که امریکا در سطح جهانی تولید میکند، فراهم کند.