بررسی مطبوعات چاپ کابل 4 حوت 1395
https://parstoday.ir/dari/radio/afghanistan-i31756-بررسی_مطبوعات_چاپ_کابل_4_حوت_1395
"آشوب گران جدا مجازات شوند" ،" برخورد دوگانه با ملا تره خیل و جنرال دوستم" و "همه ی راه ها به قانون ختم می شود" عناوین سرمقاله روزنامه های مهم افغانستان است که در ادامه میخوانید:
(last modified 2023-09-27T10:49:12+00:00 )
حوت 04, 1395 09:25 Asia/Kabul
  • بررسی مطبوعات چاپ کابل 4 حوت 1395

"آشوب گران جدا مجازات شوند" ،" برخورد دوگانه با ملا تره خیل و جنرال دوستم" و "همه ی راه ها به قانون ختم می شود" عناوین سرمقاله روزنامه های مهم افغانستان است که در ادامه میخوانید:

"آشوب گران جدا مجازات شوند" عنوان سرمقاله روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین آمده است :

افراد مسلح وابسته به یکی از اعضای مجلس نمایندگان در شهر کابل دست به آشوبگری زدند که در نوع خود بی مانند بوده است.

آنان در حالی که به هشدارهای پولیس در حوالی دانشگاه کابل توجه نکردند، سبب شدند تا غائله خونینی بر پا شود و در نتیجه یک تن جان داد ه و چند نفر نیز جراحت بردارند.

نتیجه دیگری که از این آشوبگری حاصل شد حریق سه واسطه دولتی بود که در برابر چشم مردم به آنها آتش زده شد و این نشانه نافرمانی و تمکین نکردن به دارایی عامه و بیت المال است که نباید از کنار آن به آسانی رد شد.

بروز چنین حادثه ای در پایتخت کشور تا هنوز دیده نشده بود و در نوع خود این نخستین بار است که افراد مسلح دست به چنین جنایت نابخشودنی می زنند و به قانون و ضوابط امنیتی درکشور بی اعتنایی می  کنند.

آرمان ملی می افزاید ، وقتی افراد مسلحی که برای حفظ جان نمایندگان مردم گماشته می شوند دست به تخریب مال بیت المال می زنند، آنگاه نباید از عوام الناس و افراد دیگر جامعه توقع بالایی داشت .ما از نهاد های مسؤول درحکومت میخواهیم تا در این قضیه با دقت بنگرند و با توجه به این که در این رخداد سه عراده موتر دولتی به آتش کشیده شده است، نظم و آرامش شهر برهم زده شده و علیه نیرو های امنیتی کشور از سلاح استفاده شده است، موضوع را پیگیری جدی کنند و همه کسانی را که در آن مقصر شناخته می شوند به چنگ قانون بسپارند تا حق به حق دار برسد.

" برخورد دوگانه با ملا تره خیل و جنرال دوستم" عنوان سرمقاله ی روزنامه ماندگار است که در آن چنین آمده است : 

روز گذشته همۀ مسیرهای منتهی به منزل جنرال دوستم در کابل، به محاصرۀ نیروهای نظامی دولتی درآمده بود. وضعیتِ امنیتی به حدی شدید و احضارات فوق‌العاده شده بود که در همۀ کوچه‌های منتهی به خانۀ جنرال دوستم، واسطه‌های نظامی و نفراتِ نقاب‌پوشِ مسلح استقرار داشتند.

محاصرۀ اطرافِ خانۀ جنرال دوستم به هر دلیلی که باشد، فضا را بر مردمِ کابل پُر از رعب و وحشت ساخته است؛ زیرا آنانی که از دیروزِ کابل خاطراتِ تلخ دارند و جنگ‌های کوچه به کوچه را میانِ گروه‌های مختلف در برابر دولتِ وقت تجربه کرده اند و یکی از این طرف‌ها جنرال دوستم بوده است، بازگشت به گذشته کابوسِ شب‌های‌شان می‌باشد؛ و مسلماً ضربِ شصت نشان دادن به آقای دوستم، آن‌هم در ازدحام کابل، مشکلات و آسیب‌های کلانی را می‌تواند به دولت و مـردم وارد کند.

ماندگار می افزاید ، از طرف دیگر، یک روز قبل از این رویداد، کابل شاهدِ یک رویداد بسیار وحشتناکِ دیگر بود.

گروهی از افراد متعلق به ملاتره‌خیل، یکی از نماینده‌های کوچی‌ها در مجلس، پس از یک مشاجرۀ لفظی با پولیس، سه موتر رنجر پولیس را در نزدیکی دانشگاه کابل آتش زدند و خود به مکان‌های امن‌شان رفتند و کسی هم قضیه را پیگیری نکرد.

یقیناً ترساندنِ دیروز جنرال دوستم از طرفِ ارگ و بی‌توجهی به آتش زدنِ موترهای پولیس توسط افراد ملاتره‌خیل نشان داد که ارگ و نهادهای امنیتی در برابر اشخاص، سیاسی و گزینشی عمل می‌کنند و یک بام و دو هوا دارند.

این نوع برخورد در کنار سایر تأثیرات و تبعاتی که دارد، فرهنگِ نترسیدن از قانون و بی‌بندوباری را بیشتر ترویج می‌کند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان که در سرمقاله ای تحت عنوان "همه ی راه ها به قانون ختم می شود"  چنین نوشته است : 

حضور ده‌ها تن از سربازان امنیتی در اطراف خانه جنرال عبدالرشید دوستم معاون اول ریاست جمهوری افغانستان، موجی از نگرانی ها را در میان مردم به وجود آورد.

در شرایطی که افغانستان از ناامنی و اختلاف ها و تضادهای داخلی رنج می برد، تشدید اختلافات داخلی به نفع منافع ملی کشور نخواهد بود.

حکومت و نیروهای امنیتی باید تلاش کند تا از طریق مذاکره و فشارهای سیاسی، مسیر رسیدگی حقوقی به قضایای اشخاص را فراهم سازد. اگرچه تا هنوز دلیل اصلی حضور نیروهای امنیتی در اطراف خانه معاون اول ریاست جمهوری روشن نشده است؛ اما چنانچه این نیروها به منظور محاصره خانه جنرال دوستم به این منطقه اعزام شده باشد، ممکن است پیامدهای منفی آن به مراتب مخرب تر از دستاوردهای آن باشد.

در پایان نویسنده می افزاید : در کشورهای درحال جنگ در عین حالی که روی تطبیق قوانین تأکید صورت می گیرد، اما به دلیل ملاحظات و دشواری های موجود، هیچگاه قانون در همه حال و روی تمامی افراد بالسویه تطبیق نمی گردد.

در این کشورها حکومت ها به تدریج و به صورت نظام مند به سوی قانون گرایی حرکت می کند.

حکومت افغانستان هم باید تلاش کند میان برخورد قانونی و حفظ همبستگی اجتماعی جمع کند و از کنش های یک جانبه پرهیز نماید.