بررسی مطبوعات چاپ کابل 11 عقرب 1398

"صلح و انتخابات در قفس تمامیت خواهی غنی " ، " چرا این قدر تعلل می کنید" و " اشتباه جبران ناپذیر " ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان صلح و انتخابات در قفس تمامیت خواهی غنی چنین نوشته است : 

به‌تازه‌گی آقای غنی در عالمِ نااُمیدی از نتیجۀ انتخابات، یک طرحِ هفت‌فقره‌یی برای تحققِ صلح در افغانستان ترتیب کرده و آن را بدیلِ طرحِ صلحِ خلیل‌زاد دانسته و می‌خواهد در مشورت با سیاسیون افغانستان و جامعۀ جهانی، آن را در دستور کارِ صلح قرار دهد. این نبوغ و اشتیاق در صلح‌سازی(!) درحالی است که آقای غنی پیش از برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری، صلح را به بعد از تعیینِ سرنوشتِ انتخابات موکول می‌کرد و می‌گفت: «حکومتِ فعلی در روزهای پایانیِ خود نمی‌تواند در مورد صلح تصمیم بگیرد. آیا یک حکومتِ ضعیف که در آخرین مرحلۀ قانونی‌اش باشد، تصامیمِ سخت را گرفته می‌تواند، آیا ارادۀ ملی را تمثیل کرده می‌تواند؟»

ماندگار می افزاید:مسلماً بنا به این اظهارات، آقای غنی همچنان می‌باید جوششِ استعدادش در زمینۀ صلح‌آفرینی را مهار کند و منتظر پایان سرنوشتِ انتخابات ششم میزان بماند؛ زیرا هر طرحی که پیش از آن تدوین و طراحی شود، نه‌تنها تمثیل ارادۀ ملی نمی‌تواند باشد، بل می‌تواند سبوتاژ انتخابات و آلوده ساختنِ مسیرِ صلح به اغراضِ شخصی و در نهایت قومی تعبیر شود.

و چرا این قدر تعلل می کنید عنوان سر مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

تأخیر در شمارش آرا و اعلام نتایج ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری، بیش‌تر از این قابل توجیه نیست. شمردن یک میلیون و هفت‌صد تا یک میلیون و نه‌صد هزار رأی و اعلام نتایج آن، زیاد وقت کار ندارد. کمپنی آلمانی درمالوگ هم که تکنولوژی بایومتریک را برای انتخابات ریاست جمهوری فراهم کرده  است،‌ به زمان زیاد نیاز ندارد تا انگشت‌ها،‌ عکس‌ها و رأی‌های تکراری را از هم جدا کند. یکی از کارکردهای مهم فناوری، افزایش سرعت کار است. کمپنی درمالوگ باید هرچه زودتر آرا را تصفیه می‌کرد. تأخیر بیش‌تر در شمارش، ‌تصفیه و اعلام نتایج ابتدایی، هیچ توجیهی ندارد.

هشت صبح می افزاید : 

به ابهام و سردرگمی هرچه زودتر باید نقطه‌ی پایان گذاشته شود و اگر کمیشنران کمیسیون مستقل انتخابات زیر فشار مراجع دیگر در کار‌شان تعلل می‌کنند، باید آن مراجع را افشا کنند. کمیشنران از طریق افشای مراجعی که بر آنان فشار وارد می‌کنند، هر نوع فشاری را خنثا کرده می‌توانند. کمیشنران کمیسیون مستقل انتخابات نباید رسالت تاریخی خود را فراموش کنند. سرنوشت دموکراسی جوان کشور به تلاش‌های آنان بستهگی دارد. اگر کمیشنران کمیسیون مستقل انتخابات بیش‌تر از این تأخیر و تعلل کنند، هیچ اعتباری به انتخابات در کشور باقی نمی‌ماند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی اطلاعات روز که در سرمقاله ای تحت عنوان اشتباه جبران ناپذیر چنین نوشته است:

جدای از این‌که کشتن غیرنظامیان از سوی نیروهای افغان قابل نکوهش و خلاف مقررات جنگی است، پیامدهای بسیار سنگینی نیز دارد. یکی از این پیامدها بی‌اعتمادی مردم به نیروهای امنیتی است. در حال حاضر اعتماد مردم به نیروهای امنیتی رو به بهبود است. به باور بسیاری از شهروندان افغانستان، پاسپانان واقعی مردم و کشور، نیروهای امنیتی و دفاعی‌اند و از همین‌رو شایسته‌ی تقدیر و حمایت‌اند. هرباری که نیروهای امنیتی خطای کوچک یا بزرگ مرتکب می‌شوند، یک گام از مردم دورتر می‌شود. به‌ویژه نیروهای امنیت ملی که چشم و گوش مردم‌اند.

در پایان اطلاعات روز می افزاید:

سود دوری مردم از دستگاه امنیتی به‌صورت مستقیم به جیب طالبان می‌رود. این گروه با متوسل‌شدن به این دست از خطاها از نظر ذهنی مردم را بر علیه دولت و نیروهای امنیتی بدبین می‌کند. با کاهش همکاری مردم به نیروهای امنیتی، گروه طالبان ساده‌تر به فعالیت‌های خود در داخل افغانستان و متن زندگی مردم می‌پردازد. مهم‌تر از همه، زمینه‌ی سربازگیری طالبان و سایر گروه‌های تروریستی فراهم می‌شود. از این‌رو، از دست‌رفتن اعتماد مردم به نیروهای امنیتی جبران‌ناپذیر است.