بررسی مطبوعات چاپ کابل 5 قوس 1398

"سوءاستفاده از نابسامانی های کشور ممنوع" ، "کشور را به دهه ی هفتاد برنگردانید" و "صالح و حرف های ناصالح" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

سوءاستفاده از نابسامانی های کشور ممنوع عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

کرزی روز دوشنبه (۴ قوس) در یک نشست خبری گفت: امیدوار است که وضعیت کنونی انتخاباتی، کشور را بیشتر به سوی بحران نبرد. وی اشتراک کمرنگ مردم در انتخابات را دلیل نارضایتی مردم از اوضاع سیاسی و امنیتی کشور دانست و گفت: امیدواراست  حالا که چیزی به نام انتخابات برگزار شده است، مشکلات و بحران افغانستان را عمیق تر نسازد.

نویسنده می افزاید: کرزی به این مسأله اشاره نکرد که ریشه و عامل بسیاری از نابسامانی های امروزی حکومت گذشته است که در رأس آن خود ایشان قرار داشت. انتخابات گذشته ریاست جمهوری تحت حکومت و اداره‌ای برگزار شد که کرزی رییس جمهور آن بود. آن انتخابات به بحران کشیده شد و آن بحران به توافقنامه سیاسی و حکومت وحدت ملی منجر گردید.

و کشور را به دهه ی هفتاد برنگردانید عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

رویارویی رسانه‌ای و جنگ روانی دسته‌های انتخاباتی علیه یک‌دیگر به شکل بی‌سابقه‌ای تند شده است. دسته‌های انتخاباتی مواضع بسیار رادیکال علیه‌ هم‌دیگر می‌گیرند و یک‌دیگر را به گسترش نفرت نژادی متهم می‌کنند. این وضعیت نشان می‌دهد که بحران به مرحله‌ی خطرناک گذار کرده است و اگر همین طور ادامه یابد،‌ دو طرف به نمایش قدرت روی می‌آورند. شاید یک دسته هوادارانش را به خیابان بیاورد و دسته‌ی دیگر با استفاده از امکانات دولتی و نهادهای اجرایی تلافی کند. ولی همه‌ی سیاست‌مداران مربوط به هر دسته‌ی انتخاباتی نباید فراموش کنند که کابل در دهه‌ی هفتاد خورشیدی به دلیل همین نوع موضع‌گیری‌ها و نبود انعطاف سیاسی مثل شهرهای اروپا در جنگ جهانی دوم ویران شد. در سال ۲۰۱۴ هم وضعیت همین طوری بود. ولی در آن زمان همین رهبران درک کردند که در صورت نبود انعطاف، دهه‌ی هفتاد کابل تکرار می‌شود یا فروپاشی خطرناک سیاسی اتفاق می‌افتد. ولی به نظر می‌رسد  که این‌بار رهبران دسته‌های انتخاباتی انعطاف‌پذیری کم‌تری دارند.

هشت صبح می افزاید:

مسوولیت تاریخی برگشت به دهه‌ی هفتاد هم به دوش رهبران دسته‌های انتخاباتی و نامزدان انتخابات ریاست جمهوری خواهد بود. نامزدان انتخابات ریاست جمهوری باید مسوولیت تاریخی‌شان را درک کنند و اجازه ندهند که کشور به دهه‌ی هفتاد خورشیدی برگردد. برای رسیدن به این هدف، باید هرچه زودتر دسته‌های انتخاباتی و نامزدان انتخابات ریاست جمهوری به گفت‌وگو آغاز کنند.

و به سراغ روزنامه ی ماندگار می رویم که در سر مقاله ای تحت عنوان صالح و حرف های ناصالح چنین نوشته است:

آهسته‌آهسته دیگر آقای صالح به جاهایی دست می‌گذارد که از فهم و توانِ فکری‌اش کاملاً به دور است. بحث این روزهایِ او که در شبکه‌های اجتماعی داغ شده، کاملاً «نژادپرستانه و تفرقه‌افکنانه» است. کسی حق ندارد که به این صراحت هرچه که خواست، برای منافع شخصیِ یک جمع بگویدـ حتا اگر آن سخنان روحیۀ ملی را خدشه‌دار کند. نه چنین چیزی و چنین حقی آقای صالح ندارد. او حق ندارد که بدون اطلاع سخنانِ دیگران را شنود کند، این جرم است و باز از کجا معلوم که در آن نشست چنین حرف‌هایی زده شده باشد. آقای صالح می‌گوید که سند و شاهد دارد، چرا این سند و شاهد را رو نکرده است؟

درپایان ماندگار می افزاید: اتهام‌هایی از این دست، شیرازۀ ضعیفِ این کشور را از هم می‌پاشد و دودِ آن به چشمِ همه می‌رود. نباید به‌خاطر منافع سیاسیِ خود هرچه دلِ آدم خواست، به دیگران اتهام ببندد. حتا اگر آقای صالح از چنین حرف‌هایی خبر می‌داشت و این حرف‌ها واقعاً درست می‌بودند، باید خاموشی اختیار می‌کرد و برای رفع آن‌ها از ابزارهای دیگر استفاده می‌کرد. آقای صالح خبط بزرگی را مرتکب شد؛ خبطی که به‌ساده‌گی قابل جبران نیست و شخصیتِ او را لطمه زد.