بررسی مطبوعات چاپ کابل 16 قوس 1398

"امریکا و صلحی که باورش دشوار است" ،" الگوی انسان دوستی و ترقی خواهی" و " آیا کمیسیون انتخابات به روند صلح کمک می کند" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

امریکا و صلحی که باورش دشوار است عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

با سفر آقای خلیل‌زاد به کابل و مشوره با حکومت و چهره‌های سیاسی افغانستان، گفته می‌شود که آغاز زودهنگامِ گفت‌وگوهای بین‌الافغانی رقم خواهد خورد. وزارت خارجۀ امریکا اعلام کرده است که در این گفت‌وگوها طالبان با یک هیأتِ همه‌شمولِ افغانستان ـ که نمایندگانِ حکومت و سایر اقشار جامعه در آن شامل باشند ـ دیدار خواهند کرد. با این حساب می‌توان گفت که هدفِ واضح‌ترِ سفرِ آقای خلیل‌زاد به کابل، ایجاد این هیأتِ همه‌شمول در مشوره با حکومت و جریان‌های سیاسی کشور است. اما آنچه همچنان به‌صورتِ یک پرسشِ بزرگ باقی مانده، این است که: آیا می‌توان به این تلاش‌ها برای رسیدن به یک صلحِ پایدار اُمیـد بست؟

ماندگار می افزاید :
صلح با طالبان در معنای راستینِ کلمه، باورش بسیار سخت می‌نماید. از این‌رو می‌توان گفت که اگر برنامۀ صـلح در اراده و ادارۀ ایالات متحدۀ امریکا یک ترفند و بازیِ مقطعی نباشد و اصلِ پایداری در آن لحاظ شده باشد، باید به‌جای «آغاز زودهنگام» به تأخیری منطقی و عقلانی مواجه گردد. در این تأخیر، می‌باید سرنوشت انتخابات ۶ میزان ۱۳۹۸ افغانستان، معلوم و انتخابات ۲۰۲۰ امریکا برگزار شود و طی آن نیز بستر سیاسی مشروع و سالمی برای تصمیم‌گیری پیرامون صلح با طالبان ـ یا همان هیأت همه‌شمول ـ شکل بگیرد. در غیر آن، هر تصمیمی شکننده و هر توافقی نقض‌پذیر خواهد بود.

و روزنامه ی هشت صبح در سرمقاله ای تحت عنوان الگوی انسان دوستی و ترقی خواهی چنین نوشته است :

قتل تتسو ناکامورا وجدان جمعی را تکان داد. ترور این شهروند جاپانی‌الاصل افغانستان سوگ‌واری جمعی خلق کرد. این حادثه یک‌بار دیگر نشان داد که تمام شهروندان افغانستان به خدمت‌گزاران‌شان ارج می‌گذارند، ولی از آنانی که می‌خواهند به زور افکار خودشان را بر آنان تحمیل کنند، نفرت دارند. ناکامورا هیچ نوع آجندای سیاسی و ایدیولوژیک نداشت. به همین دلیل بود که او نمی‌توانست دشمن شخصی داشته باشد. او را نیروهایی ترور کردند که با اصل ترقی‌خواهی در افغانستان دشمنی دارند. تمام تلاش این شهروند جاپانی‌الاصل افغانستان این بود که زنده‌گی بهتر برای اهالی دهکده‌های شرقی فراهم سازد.

هشت صبح می افزاید :

ناکامورا باید در حافظه‌ی تاریخی نسل‌های آینده هم زنده بماند. بسیاری از صفحات کتاب‌های تاریخ مکاتب را معرفی امیران و امیرزاده‌گانی پر کرده است که هیچ تلاشی برای رهایی انسان این دیار انجام ندادند، تردیدی نیست که ناکامورا بیش‌تر از آنان حق دارد و باید نسل‌های آینده هم او را بشناسند. در آینده باید وزارت معارف قصه‌ی زنده‌‌گی و فعالیت‌های او را درج نصاب تعلیمی مکاتب کند. داستان زنده‌گی و حادثه‌ی ترور ناکامورا می‌تواند پند و عبرت برای سیاست‌مداران و مدعیان رهبری جامعه نیز باشد.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی اطلاعات روز که در سرمقاله ای تحت عنوان آیا کمیسیون انتخابات به روند صلح کمک می کند چنین نوشته است :

بیش از دو ماه از برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸ در کشور می‌گذرد. کمیسیون انتخابات با مشکل تخنیکی، سیاسی و حقوقی جدی در اعلام نتایج ابتدایی انتخابات روبه‌رو است. کمیسیون مسئولیت داشت که روند انتخابات را براساس تقویم انتخاباتی و مبتنی بر قوانین و لوایح انتخاباتی برگزار کند. این مسئولیت در زمان مشخص و درست انجام نشد. ناتوانی کمیسیون در برگزاری به‌موقع انتخابات یا تأخیر کاری آگاهانه، فرصت این را فراهم کرده است که همه از انتخابات دل‌زده شود؛ حتا نامزدان جدی و واقعی انتخابات ریاست‌جمهوری کشور. بنابراین، تردیدی وجود ندارد که کمیسیون انتخابات با ناتوانی مدیریتی و همچنان نبود حمایت سیاسی کافی به روند صلح کمک کرده است.

در پایان اطلاعات روز می افزاید :

 اختلافات داخلی پیچیده و علنی در کمیسیون، بی‌اعتباری مردم به عملکرد این نهاد، بی‌اعتنایی جامعه جهانی به اقدامات این نهاد و بی‌باوری ستادهای انتخاباتی به تصامیم این نهاد، همه برای دست‌شستن از انتخابات کمک کرده است. حقیقت این است که کمیسیون دیگر توانایی اعلام نتیجه‌ای بدون جنجال را ندارد و جامعه نیز توان و تحمل چند ماه آشوب سیاسی را. بنابراین، روند مجدد مذاکرات صلح تمام نتایجی را که در یک سال گذشته از کمیسیون انتخابات برجا مانده با خود خواهد برد.