بررسی مطبوعات چاپ کابل 10 جدی 1398
https://parstoday.ir/dari/radio/uncategorised-i102225-بررسی_مطبوعات_چاپ_کابل_10_جدی_1398
"صلح امریکایی و پیشمرگه های افغانستانی " ، " بن بست انتخاباتی آزار دهنده در آستانه ی توافق امریکا و طالبان " و" در گفتگوهای صلح اول قفل های زندان ها می شکند" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
(last modified 2023-09-27T07:19:12+00:00 )
جدی 10, 1398 07:31 Asia/Kabul
  •  بررسی مطبوعات چاپ کابل 10 جدی 1398

"صلح امریکایی و پیشمرگه های افغانستانی " ، " بن بست انتخاباتی آزار دهنده در آستانه ی توافق امریکا و طالبان " و" در گفتگوهای صلح اول قفل های زندان ها می شکند" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

صلح امریکایی و پیشمرگه های افغانستانی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

بامداد روز گذشته، طالبان با حمله بر یک پاسگاه نیروهای خیزشِ مردمی در ولایت جوزجان، ۱۴ نفر از این نیـروها را به شهادت رساندند. یک روز قبل از آن نیز در حمله‌ای مشابه، طالبان ۱۷ سرباز خیزش مردمی را در ولایت تخار به شهادت رساندند و در هفتۀ گذشته هم در حمله به یک پایگاه اردوی ملی در ولایت بلخ، ۶ سرباز اردو را به شهادت رساندند.
این نوع حملات که شمارشان در ۳۴ ولایت افغانستان در هفته‌های اخیر افزایش یافته؛ سربازان و نیروهای دولتی را به پیشمرگه‌هایِ توافق صلحی تبدیل کرده که قرار است میان امریکا – طالبان امضا شود. گویا افزایش تلفات سربازان دولتی، جزیی از شرایط امضای این توافق و ایجاد فضای تفاهم و اعتمادِ متقابل میان دو طرف است. در این معادله آنچه مهم است، رسیدن امریکایی‌ها به توافقِ صلحی‌ست که در آن اهداف و راهبردهایِ فراوانی مستتر است و این اهداف چنان باارزش‌اند که می‌توان در پای آن، دولت و سربازانِ افغانستان را قربانی کرد.

ماندگار می افزاید :

سربازانی که در روزها و هفته‌های اخیر در ولایت‌های مختلفِ کشور جان می‌دهند، در نهایت بی‌خبری، نقش پیشمرگه‌های بازیِ صلحِ امریکا را بازی می‌کنند. شاید این روند روز به روز تشدید شود و رقم تلفاتِ نیروهای دولتی و به عبارتی شکارگریِ طالبان بزرگ و بزرگ‌تر شود، اما این رقم در معادلۀ صلحِ امریکا که ابعاد منطقه‌یی و جهانی دارد، متأسفانه چنان کوچک می‌نماید که می‌توان بر آهنگ و ضریبِ آن تا مدت‌هایِ مدید افزود!

و روزنامه ی هشت صبح در سرمقاله ای تحت عنوان بن بست انتخاباتی آزار دهنده در آستانه ی توافق امریکا و طالبان چنین نوشته است :

در وضعیتی که گفت‌وگوهای امریکا و طالبان ادامه دارد، بن‌بست انتخاباتی برای کل حوزه‌ی جمهوری و قانون اساسی مشکل آفریده است. از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سه ماه می‌گذرد اما نتایج نهایی آن هنوز روشن نیست و کسی نمی‌داند که بررسی شکایات چند ماه را در بر می‌گیرد. کمیسیون شکایات انتخاباتی مدعی است که میزان شکایات بالاتر از حد انتظار این کمیسیون بود. معنایش این است که کمیسیون شکایات انتخاباتی به موقع نمی‌تواند به همه‌ی شکایت‌ها برسد. طالبان و حامیان خارجی‌شان می‌خواهند که هرچه زودتر سند پایان جنگ را با امریکا امضا کنند تا به حوزه‌ی جمهوری یک شوک جدی وارد شود. آنان می‌خواهند که حوزه‌ی جمهوری بیش‌تر از این بشکند.

 هشت صبح می افزاید :

مردم افغانستان از نیروهای سیاسی و نامزدان انتخابات ریاست جمهوری انتظار دارند که هرچه زودتر به بن‌بست انتخابات پایان دهند. بن‌بست انتخابات ریاست جمهوری یک معضل سیاسی است. این معضل سیاسی با گفت‌وگو حل خواهد شد. در وضعیتی که طالبان با امریکا در حال مذاکره هستند،‌ هیچ منطقی نیست که کابل درگیر بن‌بست انتخابات ریاست جمهوری باشد. کابل باید هرچه زودتر از این بن‌بست عبور کند. هر نوع جنجال سیاسی باید خاتمه یابد. 

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سرمقاله ای تحت عنوان در گفتگوهای صلح اول قفل های زندان ها می شکند چنین نوشته است :

خبرگزاری اسوشیتدپریس در گزارشی که به تازگی منتشر کرده مدعی است که هزاران زندانی گروه طالبان در زندان‌های افغانستان در انتظار نتایج گفت‌وگوهای صلح نشسته‌اند تا از زندان رهایی یابند. این رسانه همچنان یادآور شده که یکی از ‌شرط‌های گروه طالبان در گفت‌وگوهای صلح با آمریکا، آزادی پنج هزار زندانی این گروه از زندان‌های افغانستان است. از موضوعات دیگری که در این گزارش آمده نشان می‌دهد که لیست پنج هزار زندانی گروه طالبان به جانب آمریکا سپرده شده تا در مورد آزادی آنان تصمیم گرفته شود. 

در پایان نویسنده می افزاید :

هرچند طالبان تلاش کرده‌اند که دولت افغانستان را نادیده بگیرند و به صورت مستقیم با ایالات متحده آمریکا وارد گفت‌وگو شود اما به نظر می‌رسد که بدون حضور دولت نمی‌توانند به نتیجه مطلوب دست یابند. دولت افغانستان به صورت کل و مخصوصا نظر و گزارش مسئولان امنیتی باید در گفت‌گوهای صلح جدی گرفته شود و اگر زندانی قرار است آزاد شود همراه با ضمانت‌های اجرایی از سوی طالبان و موافقت دولت افغانستان باشد. وقتی جنگ طالبان با دولت و نیروهای امنیتی افغانستان است پس صلح آن نیز-باید - با دولت –این کشور-  باشد.