بررسی مطبوعات چاپ کابل 24 جدی 1398

"سایه ی سنگین مداخله در نهادهای امنیتی" ،" موقف حکومت معقول است" و " اصلاحات در وزارت خارجه سیاسی نباشد" ،

سایه ی سنگین مداخله در نهادهای امنیتی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

در حالي که در طي سال‏هاي اخير ديوار بي اعتمادي ميان حکومت و مردم هر روز بالا و بالاتر رفته است اما حمايت افکار عمومي از نيروهاي امنيتي بيش از هر زمان ديگر رشد داشته است. البته اين همه حمايت و همدلي با نيروهاي امنيتي به معناي فقدان عيب و نقص در کار نهادهاي امنيتي نيست. واقعيت اين است که نهادهاي امنيتي افغانستان علي‏رغم دستاوردهاي بزرگ در مقابله با دشمنان کشور و نظام، داراي نواقصي است که نمي توان آن‏ها را ناديده گرفت و از کنار آن‏ها به سادگي گذشت. مهم‏ترين چالشي که در نهادهاي امنيتي هم‏چنان در طول سال‏هاي گذشته وجود داشته است و هنوز هم وجود دارد، سايه سنگين مداخلات ويرانگر در امور کاري پليس و تقرري‏هاي غير قانوني در اين بخش بوده است. در هفته گذشته پليس مجادله بي‏سابقه‏اي را با افراد شرور و زورگيران محلات شهر کابل آغاز کرد و ده‏ها دزد و سارق را گرفتار کرد. اين در حالي بود که به گفته سرپرست وزارت امور داخله براي رهايي دزدان در طي دو روز 18 وکيل پارلمان تنها در نزد شخص وي واسطه شده‏اند.

نویسنده می افزاید:

به همان ميزان که مداخله از بيرون نهادهاي امنيتي هم زياد و هم محکوم و غير قابل پذيرش است، به همان اندازه عملکرد غير مسلکي و رفتار مسولان عالي رتبه نهادهاي امنيتي تنها با معيارهاي قومي و سياسي بدترين مداخله از درون اين نهادها و غير قابل دفاع است. لازم است که هر گونه مداخله در بخش امنيتي به صفر برسد و تنها معيار اصلي شايستگي، تجربه، تعهد و صداقت افراد در نظر گرفته شود و سايه سنگين مداخله براي هميشه از سر نهادهاي امنيتي کشور بر داشته شود.

و موقف حکومت معقول است عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

شروع گفت‌وگو با طالبان برای آینده‌ی سیاسی افغانستان بدون آتش‌بس سراسری معنا ندارد. آتش‌بس باید مسبوق به گفت‌وگو باشد. وقتی آتش‌بس صورت بگیرد و گفت‌وگو راه بیفتد، تمام جهت‌ها تلاش خواهند که وضعیت آتش‌بس را نگهدارند. اگر آتش‌بس صورت نگیرد و هم‌زمان با تشدید جنگ، گفت‌وگوها آغاز شود، خون‌ریزی بیش‌تر اتفاق می‌افتد. 

هشت صبح می افزاید :

دوام جنگ هیچ نیروی شورشی را به پیروزی نظامی نمی‌رسانَد. تنها راهی که می‌ماند گفت‌وگو برای پایان جنگ و یک توافق سیاسی است. هر نیرویی که خواستار ثبات است باید خشونت را متوقف کند و بعد وارد مذاکره شود. وقتی خشونت متوقف شود و آتش‌بس بیاید همه‌ی جهت‌ها در میز مذاکره سعی می‌کنند که خاموشی تفنگ‌ها دایمی شود. آن زمان فشار افکار عمومی هم برای توافق و دایمی کردن آتش‌بس دوام می‌کند. موقف حکومت در مورد آتش‌بس قبل از آغاز مذاکره، معقول و منطقی است.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی اطلاعات روز که در سرمقاله ای تحت عنوان اصلاحات در وزارت خارجه سیاسی نباشد چنین نوشته است:

بربنیاد بسته‌ی اصلاحی وزارت خارجه، قرار است اصلاحات گسترده در این وزارت اعمال شود. رفع تورم تشکیلاتی یکی از کارهایی است که بر مبنای آن ۱۷۸ تشکیل لغو می‌شود. تدوین سند سیاست خارجی اقتصادمحور، بازتعریف روندهای کاری، اصلاحات در نظام مالی و اداری وزارت برای شفاف‌سازی بیش‌تر، ایجاد سیستم کنسولی معیاری آنلاین، ایجاد زیربنای تکنالوژی معلوماتی از مهم‌ترین اصلاحاتی است که در بسته تازه‌ی اصلاحی وعده‌ی آن داده شده است.

اطلاعات روز می افزاید :

تا کنون برخورد سیاسی و قومی در وزارت خارجه باعث شده دستگاه دیپلماسی افغانستان به یک نهاد غیرحرفه‌ای تنزیل پیدا کند. بخش برجسته‌ی بسته اصلاحی این وزارت برمی‌گردد به استخدام‌های سلیقه‌ای و سیاسی. اما بسته‌ی اصلاحی روی کاغذ دردی را دوا نمی‌کند. در عمل باید اصلاحات بر مبنای معیارهای حرفه‌ای تنظیم شود. روز گذشته تلویزیون طلوع گزارشی را نشر کرد که رییس‌جمهور تصمیم دارد افرادی را به نمایند‌گی‌های سیاسی معرفی کند. فهرستی که طلوع به آن دست یافته، نشان می‌دهد کسانی که قرار است به‌عنوان دیپلمات‌های بلندپایه به بیرون از افغانستان فرستاده شوند، افراد نزدیک به رییس‌جهمور است. اگر چنین‌ چیزی باشد، متأسفانه استخدام‌ها سلیقه‌ای و سیاسی صورت گرفته است.