بررسی مطبوعات چاپ کابل 29 جدی 1398

"ضرورت تامین آتش بس" ،"آتش بس جامع، ضرورتی جدی" و "سرمای جانسوز، افزایش فقر و چشم انداز تاریک مبارزه با آن"، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

ضرورت تامین آتش بس عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است:

برای موفقیت روند صلح اولین گام آتش‌بس و توقف جنگ است، زیرا درمیدان جنگ هیچ اعتمادی وجود ندارد. بنابراین، در روند جاری گفت‌وگوهای صلح، باید رویکردی در پیش گرفته شود که گام به گام حُسن نیت طرفین را آزمایش و اعتمادسازی کند و آغاز آتش‌بس ولو محدود اولین گام است. از طرف دیگر، کاهش خشونت تعریف مشخصی ندارد.

اطلاعات روز می افزاید: 

اکنون که به‌نظر می‌رسد طالبان در آستانه‌ی توافق با ایالات متحده قرار دارند، باید روی یک آتش‌بس فراگیر فکر کنند. در این‌که طالبان نیز از جنگ خسته شده اند، شکی وجود ندارد. از این‌رو، طالبان نگاه ساده‌لوحانه‌ی خود از جنگ افغانستان را باید بازنگری کنند. پیروزی در میدان جنگ برای هیچ‌ طرفی ممکن نیست. از یاد نبریم که یک طرف این منازعه مردم و دولت افغانستان است. نظر مردم افغانستان و همچنان دولت به صورت روشن این است که باید پیش از هر نوع توافق آتش‌بس به میان بیاید. زیرا توافق صلح در میدان جنگ و خشونت ممکن نیست. صرف کاهش خشونت نه عملی است و نه هم بسنده.

و روزنامه ی هشت صبح نیز در سرمقاله ای تحت عنوان آتش بس جامع، ضرورتی جدی چنین نوشته است:

قبل از هرنوع مذاکره‌ای، باید طالبان به آتش‌بس تن دهند. مدت آتش‌بس هرقدر بیش‌تر باشد، ‌بهتر است. آتش‌بس وحدت درون‌سازمانی طالبان را به اثبات می‌رساند و مردم افغانستان از آن استقبال می‌کنند.

اگر معنای کاهش خشونت را آتش‌بس در یک محل مشخص فرض کنیم، کسی از آن استقبال نخواهد کرد. طالبان علاقه دارند که با نیروهای ناتو آتش‌بس کنند یا به آنان فرصت خروج بدهند، ولی تا هنوز اعلام نکرده‌اند که برنامه‌ای برای آشتی با حکومت، نیروهای امنیتی و شهروندان افغانستان دارند.

هشت صبح می افزاید:

شهروندان افغانستان برای رسیدن به ثبات لحظه‌شماری می‌کنند. چهل سال است که افغانستان درگیر جنگ است و پایان خون‌ریزی آرزوی بزرگ مردم افغانستان. اما این آرزوی بزرگ وقتی به یک واقعیت عینی بدل می‌شود که در قدم اول آتش‌بس سراسری برقرار شود. در سال 2018 برای چند روز یک آتش‌بس بدون قاعده و قانون برقرار شد، ‌ولی استقبال مردم افغانستان از آن بسیار بی‌نظیر بود. حتا جنگ‌جویان عادی طالبان نیز از آن آتش‌بس استقبال کردند. مصاحبه‌های جنگ‌جویان طالبان با رسانه‌ها در آن روزها نشان‌دهنده‌ی آن بود که حتا در صفوف این گروه هم آرزوی ختم خون‌ریزی وجود دارد. تحقق این آرزو بدون تأمین یک آتش‌بس سراسری و جامع ممکن نیست. هرقدر زود که خون‌ریزی متوقف شود، مردم افغانستان از آن استقبال می‌کنند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سر مقاله ای تحت عنوان افزایش فقر و چشم انداز تاریک مبارزه با آن چنین نوشته است:

معیارهای بانک جهانی برای شناسایی فقر نشان میدهد که 54درصد از مردم افغانستان روزانه کمتر از 1.9 دالر درآمد دارد. از نظر معیارهای جهانی روزانه اگر مردمی نتوانند 1.9 دالر درآمد داشته باشند، در وضعیت فقر شکننده به سر می‌برند. در وضعیت فقرشدید آدم‌ها نمی‌توانند به غذای مصئون و سرپناه مصئون دسترسی داشته باشند.

نویسنده می افزاید: 

 برعلاوه دسترسی نداشتن به غذا و سرپناه مصئون، افراد متعلق به این بخش جامعه در برابر حوادث طبیعی و غیرطبیعی مقاومت لازم را ندارند و در معرض آسیب شدید قرار دارند. گزارش‌ها نشان میدهد که در برف‌ و باران باری‌های اخیر بیش از پنجاه نفر جان خود را از دست داده‌اند. کسانی که در این حوادث جان خود را از دست می‌دهند همان فقیرانی اند که از نداشتن سرپناه مصئون، مثل فروریختن سقف خانه یا حوادث مشابه جان خود را از دست داده‌اند.