بررسی مطبوعات چاپ کابل 8 دلو 1398

" سخنی با رهبران حکومت‌وحدت ملی" ، " غور نام دیگر عدالت خواهی" و" رسانه ها خط سرخ افغانستان" ، مهمترین عناوین سرمقاله های امروز چاپ کابل است.

سخنی با رهبران حکومت‌وحدت ملی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز  است که در آن چنین آمده است:

در روزهای پایان کار حکومت وحدت ملی، اختلاف‌های دوامدار ارگ و سپیدار همچنان پررنگ است. برای مردم افغانستان پنج سال کار حکومت وحدت ملی سراسر در سختی و مشکلات گذشت. یک تجربه‌ی ناکام از حکومت‌داری که اکنون پس از گذشت بیش از پنج سال هیچ دست‌آورد ملموسی برای مردم نداشته است. در بسیاری از زمینه‌ها حکومت پس رفت داشته است. ناکامی حکومت‌داری در حکومت وحدت ملی بسیار روشن است. در طول دوران حکومت وحدت‌ملی بیش‌تر وزارت‌خانه‌ها با سرپرست اداره شد. در پنج سال هیچ‌گاهی کابینه تکمیل نشد. ثبات سیاسی همیشه متزلزل بود. در زمینه‌های مبارزه با فساد، کاهش فقر و تامین امنیت نیز حکومت پس‌رفت داشته است. این نشان می‌دهد که فهرست ناکامی‌های حکومت وحدت‌ملی بسیار بیشتر از دست‌آوردهای آن است.

اطلاعات روز می افزاید:

رییس‌جمهور غنی نمی‌تواند به تنهایی و از آدرس حکومت روند صلح را به پیش ببرد. با توجه به اختلاف عمیق سیاست‌مداران با حکومت و ضرورت حضور فراگیر تمام افغان‌ها در روند، صلح با دید انحصاری به جایی نمی‌رسد. پس نباید هیچ جناحی خود را طرد شده از میدان احساس کند. کما این‌که هیچ‌کسی حق ندارد جایگاه حکومت افغانستان را در روند صلح نادیده بگیرد. حکومت افغانستان به‌عنوان یک نهاد مشروع و مردمی نقش مرکزی و بی‌بدیل در روند صلح دارد. جناح‌های دیگر که باور دارند کاهش خشونت گامی بزرگی است  نیز در اشتباه است. رفتن  پشت میز مذاکره بدون قید و شرط و در غیاب آتش‌بس با طالبان دور با طل است.

و غور نام دیگر عدالت خواهی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگاراست که در آن چنین آمده است:

غور امروز به صدای عدالت‌خواهی در کشور تبدیل شده؛ همان‌گونه که دیروز کابل، بامیان و برخی دیگر از ولایت‌های کشور صدای اعتراضِ خود را بلند کردند. غور حقِ خود را می‌خواهد و نه بیشتر. اگر در این کشور چیزی به نام حق و عدالت وجود دارد، باید به خواست‌های عدالت‌خواهانۀ مردم غور لبیک گفته شود و یا این‌که تمام شهروندانِ کشور یک‌صدا با مردم غور در برابر بی‌عدالتی و حق‌تلفی نه بگویند. ادامۀ وضعیت فعلی برای هیچ شهروند کشور قابل تحمل نیست.

ماندگار می افزاید:

 از این‌پس هیچ زمام‌دارِ تزویرگری نمی‌تواند در برابرِ آن‌ها قد علم کند. غور را دریابید که اگر دیروز بامیان و دایکندی نام دیگرِ عدالت‌خواهی بود، امروز غور به چنین نامی نام‌بردار شده است. اگر دیروز در برابر خواست‌های برحقِ مردم هزاره بی‌تفاوتی صورت نمی‌گرفت، امروز بر غوری‌ها ستم روا داشته نمی‌شد. بی‌عدالتی در هیچ بُعد سیاسی و جغرافیایی نباید قابل پذیرش باشد. دیروز بامیان بود، امروز غور است و فردا قندهار و کنر و سراسر ولایت‌های افغانستان.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سرمقاله ای تحت عنوان آزادی رسانه ها خط سرخ افغانستان چنین نوشته است: 

دیروز افغانستان رسما با امضای متن تعهدنامه ایتلاف جهانی حمایت از آزادی رسانه ها به این ایتلاف پیوست. معاون دوم رییس جمهور در محفلی که به همین مناسبت برگزار شده بود ضمن امضای تعهدنامه به نمایندگی از دولت افغانستان، تاکید کرد که آزادی بیان و آزادی رسانه یکی از دستاوردهای دولت و مردم افغانستان است که هرگز قابل معامله نیست و به مثابه خط سرخ ما قلمداد می شود. معاون رئیس جمهور تصریح کرد که با شتاب گرفتن پروسه صلح برخی نگرانی ها در مورد محو آزادی بیان و رسانه به وجود آمده اما دولت افغانستان هم چنان متعهد به حمایت از آزادی بیان و آزادی رسانه است و هرگز به کسی اجازه نمی دهد که به این دستاورد مردم افغانستان تعرض کند. 

درپایان نویسنده می افزاید:

امضای تعهد به آزادی بیان و رسانه و پوستن افغانستان به ایتلاف جهانی حمایت از آزادی رسانه یک گام مثبت و نیک در راستای تضمین این آزادی ها و ارزش های نهفته در قانون اساسی افغانستان است و باید از آن استقبال کرد. بیش از هر قشر دیگر اهالی رسانه و مطبوعات باید از این اقدام حمایت کنند و تهدیدهای احتمالی را که ممکن است از سوی روند صلح متوجه آن ها شود، با صدای رسا منعکس کنند.