بررسی مطبوعات چاپ کابل ۲۷ دلو ۱۳۹۸

"صلح با طالبان باید مشروط باشد" ، " آیا جنگ در کشور پایان می یابد" و "افغانستان و تاریخ جنگ؛از ورود تا خروج نیروهای شوروی " ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

صلح با طالبان باید مشروط باشد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است:

پیشرفت مذاکرات صلح برای مردم دل‌گرم‌کننده و خبر خوشی است. اما این به معنای پایان نگرانی مردم افغانستان نیست. روشن نیست کاهش خشونت که بر سر آن توافق شده، دقیقا به چه معناست؛ آیا می‌تواند قطع جنگ در افغانستان را تضمین کند؟ برخی از رسانه‌های امریکایی گزارش داده که کاهش خشونت تنها میان نیروهای امریکایی و طالبان در افغانستان خواهد بود. اگر کاهش خشونت توافق‌شده چنین ‌چیزی باشد، این مرحله‌ی روند گفت‌وگوها ناقص است که منجر به قطع جنگ نخواهد شد.

اطلاعات روز می افزاید : 

 قربانی جنگ در افغانستان مردم است. بیش‌ترین تلفات در طول چندین سال جنگ به مردم وارد شده است. پس باید این ابهام‌ها برطرف و منظور از «کاهش خشونت» روشن شود. کاهش خشونت زمانی معنا دارد که بتواند پایدار، فراگیر و منجر به آتش‌بس شود. مسأله‌ی دیگر، مدیریت گام‌های بعدی است. اگر توافق واشنگتن و طالبان امضا شود، برای طالبان این یک دست‌آورد بزرگ است که می‌تواند این‌ گروه را از یک گروه تروریستی به گروه سیاسی که با امریکا در دادوستد است، بالا ببرد. به همین دلیل مدیریت گام‌های بعدی باید حساب‌شده و روشن باشد.

و آیا جنگ در کشور پایان می یابد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی  است که در آن چنین آمده است:

در حالي که گزارش شده است طالبان و امريکائيان نزديک است تا توافق نامه صلح ميان همديگر امضا کنند، شواهدي در دست است که در چهل و هشت ساعت گذشته ميزان خشونت‌ها در افغانستان به حداقل رسيده است. اين مسأله اميدواري ها را درميان مردم بيشتر کرده که شايد به زودي جنگ در کشور پايان يابد و افغان ها گفت و گو هاي صلح را آغاز کنند.

اين اميدواري‌ها زماني افزايش يافته است که رييس جمهوري مريکا و وزيرخارجه آن از توافقاتي ميان آن کشور و طالبان خبر داده اند. چنانچه مايک پمپيو وزير امورخارجه امريکا در ديدار با اشرف غني رييس حکومت وحدت ملي تاکيد کرده است که گروه طالبان پذيرفته اند تا از جنگ و خشونت دست بردارند و به جامعه افغانستان ملحق شوند.

آرمان ملی می افزاید:

وقت آن فرا رسيده است که حکومت و سياسيون افغانستان و رهبران جهاد و مقاومت ملي مردم ما در کنار همديگر بنشينند و اجماعي براي آغاز گفت‌وگو با نماينده گان طالبان بوجود آورند. نماينده‍گان مردم افغانستان بايد گفت‌وگو با طالبان را پيش ببرند و راه را براي تأمين صلح و پايان دادن به جنگ چهل ساله در کشور هموار سازند. اين نماينده‌گان بايد همه شمول باشند و صلاحيت و ظرفيت انجام گفت‌وگو با طالبان را نيز داشته باشند.

و به سراغ روزنامه ی افغانستان ما می رویم که در مطلبی تحت عنوان افغانستان و تاریخ جنگ؛از ورود تا خروج نیروهای شوروی چنین نوشته است:

آغاز جنگ‌های خونین و ویرانگر « کودتای هفت ثور 1357 « از سیاه ترین روزها در تاریخ این کشور ثبت شده است و خاطرات تلخ و فراموش نشدنی را در این سرزمین به یادگار گذاشته است. خصوصا در روزهای سیاه و تاریک که ارتش سرخ شوروی با تمام قوا و ساز و برگ نظامی و با تمام توان وارد افغانستان شد. در همان ساعات اولیه ای اشغال و تجاوز؛ باعث سقوط و سرنگونی حکومت ظالم حفیظ الله امین شده و حکومت دست نشانده و مزدور  دیگر شان را بنام ببرک کارمل به عنوان رئیس حکومت تعیین نمودند. آثار زیانبار فاجعهی تجاوز قشون سرخ شوروی در افغانستان چنان گسترده، فراگیر و خانمانسوز بود که بعد از سال‌های سال در ذهن مردم این کشور همچنان به صورت وقایع تلخ، ناگوار و آزاردهنده باقی مانده و از خاطره های مردم این مرز و بوم محو نشده و نخواهد شد.

در پایان نویسنده می افزاید:

لازم است که تلاش همگانی صورت گیرد تا شرایط زندگی مناسب در این کشور فراهم گردد و همه شهروندان خود را متعلق به این آب و خاک دانسته و در برابر افغانستان واحد و یک پارچه؛ احساس تکلیف و وظیفه نمایند و برای ترقی، پشرفت، رشد، توسعه، آبادانی در این کشور تلاش کنند. در برابر هرنوع تجاوز و تعرض نسبت به این سرزمین؛ استادگی و از جان شان مایه بگذارند.  از انحصار طلبی، تبعیض و برتری طلبی‌های نژادی و قومی که همیشه عامل اصلی بحران و منازعه بوده است پرهیز کنند. در این صورت است که مطمئینا این جامعه بستر مناسب خواهد شد برای تنفس و زندگی همه افراد و اقوام ساکن در این کشور؛ کشوری که در آن به کرامت انسانی و حرمت ذاتی افراد احترام گذاشته شود.