بررسی مطبوعات چاپ کابل 11 حوت 1398

"آیا طالبان اعتماد آمریکا را به دست آوردند" ، " آشتی امریکا و طالبان پایان کار نیست " و " حالا نوبت افغانستان است" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

آیا طالبان اعتماد آمریکا را به دست آوردند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین نوشته است :

پس از هجده ماه گفت‌وگوهای نفس گیر و دشوار در دوحه، توافق‌نامه مشترک صلح میان ایالات متحده امریکا و طالبان به امضا رسید.

این توافق‌نامه را ملابرادر از جانب طالبان و زلمی خلیل زاد به نمایند گی ایالات متحده امریکا امضا کردند. هنوز متن توافق‌نامه به دسترس عموم قرار داده نشده است، ولی گفته می‌شود که طالبان و امریکا توافق کرده اند که از افغانستان علیه منافع امریکا و متحدانش حمله نخواهد شد، ایالات متحده در چهارده ماه نیروهایش را از افغانستان بیرون خواهد کرد، شرایط برای گفت‌وگوهای بین الافغانی آماده خواهد شد و زندانیان طالبان از زندان های دولت آزاد می‌شوند.

آرمان ملی می افزاید : 

 خوشبینی مردم از امضای توافقات یاد شده فراوان است، ولی بسیاری‌ها باور دارند که در این توافقات به طالبان با دید مهمتری دیده شده است و آن‌ها را بلند قامت تر جلوه داده اند. جنگ هنوز در کشور ادامه خواهد یافت، تا آغاز گفت‌وگوهای بین الافغانی و حصول نتیجه از آن. یکی از طالبان به صراحت در دوحه اعلام کرد که ما دولت کنونی افغانستان را به رسمیت نمی‌شناسیم و امریکا باید تلاش کند تا آخر ماه مارچ زندانیان شان را از زندان‌ها آزاد کند.

و آشتی امریکا و طالبان پایان کار نیست عنوان سر مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

ایالات متحده موافقت‌نامه‌ی آشتی با گروه طالبان را امضا کرد. بعد از این، امریکا با گروه طالبان نه تنها این که دشمن نیست بلکه دوست هم هست.موضع ایالات متحده در حال حاضر این است که جمهوری اسلامی افغانستان و گروه طالبان با هم‌دیگر مذاکره کنند. حل سیاسی جنگ هم وقتی تحقق می‌یابد که طالبان با جمهوری اسلامی افغانستان مذاکره کنند. 

هشت صبح می افزاید:

حوزه‌ی جمهوری باید طرح و هیات مذاکره‌کننده‌ی واحد داشته باشد. نباید یک هیات شکننده و متفرق از جانب جمهوری اسلامی افغانستان به اسلو برود. هیأتی که از جانب جمهوری اسلامی افغانستان به اسلو می‌رود، باید با صلابت، ‌یک‌دست و مورد حمایت همه‌ی اقشار جامعه باشد. اگر حوزه‌ی نظام جمهوری و قانون اساسی بتواند انسجامش را حفظ کند، ‌وضعیت را به سود خود رقم خواهد زد.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی اطلاعات روز که در سرمقاله ای تحت عنوان حالا نوبت افغانستان است چنین نوشته است :

امریکا و طالبان پس از دو دهه دشمنی و جنگ دیروز در دوحه توافق‌نامه‌ی صلح امضا کردند. توافقی که تا اجرای قدم‌های بعدی برای تحقق صلح در افغانستان مشروط اعلام شده و دست‌کم یک سال برای رسیدن به آن دو طرف تلاش‌های نظامی و دیپلماتیک انجام دادند. حالا پس از توافق صلح امریکا با طالبان، نوبت افغانستان است.

در پایان‌اطلاعات روز می افزاید :

توافق سیاست‌مداران بر سر تقسیم قدرت و نوع نظامی سیاسی که صرفا به نگرانی‌ها و ترجیحات آن‌ها پاسخ بدهد، نه یک صلح پایدار بلکه یک اجماع موقتی برای منزوی‌کردن افغانستان و افزایش ریشه‌های اختلافات ارزشی میان مردمان این کشور است. چنین توافقی نمی‌تواند نگرانی‌های همه‌ی افغان‌ها را پاسخ دهد، به رسمیت بشناسد و پشتوانه‌ی یک جامعه متکثر باشد. اما بی‌تردید نیاز ما این است که بر سر قواعد دموکراتیک و قوانین انعطاف‌پذیر و قابل اجرایی دست یابیم که بتواند به‌لحاظ داخلی تکثر قومی، فرهنگی و ارزشی ما را مجال پرورش بدهد و در سطح جهانی افغانستان را به یک عضو بااقتدار و اثرگذار منطقه و جامعه بین‌المللی تبدیل کند.