بررسی مطبوعات چاپ کابل 13 حوت 1398

"حکومت روی موضعش بایستد " ،" امکان‌انسجام داخلی در گفتگوهای بین الافغانی" و " نیروهای سیاسی شرایط حساس را درک کنند" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی هشت صبح در سرمقاله ای تحت عنوان حکومت روی موضعش بایستد چنین نوشته است :

رهایی زندانیان طالب از صلاحیت‌های انحصاری حکومت افغانستان است. قوانین بین‌المللی اجازه نمی‌دهد که یک دولت دیگر به یک نیروی شورشی در مورد آزادی زندانیانش ضمانت بدهد. رهایی زندانیان شرایطی دارد که باید لحاظ شود. تردیدی نیست که در هر روند حل سیاسی مبادله‌ی زندانیان یکی از بخش‌های بسیار مهم پروسه است، اما در هیچ جایی موج بزرگی از زندانی‌ها را قبل آغاز مذاکره رها نمی‌کنند. رهایی زندانیان باید بخشی از آجندای مذاکره‌ی طالبان با جمهوری اسلامی افغانستان باشد. در مذاکرات طالبان با جمهوری اسلامی افغانستان باید موضوع رهایی زندانیان و شرایط آن مطرح شود و روی آن موافقت صورت بگیرد. رهایی زندانیان نباید پاداشی برای یک گروه شورشی باشد.

هشت صبح می افزاید : 

حکومت افغانستان در بدل هیچ، زندانیان طالبان را رها نمی‌کند. انتظار مردم افغانستان این است که دولت افغانستان وقتی امتیاز می‌دهد، ‌باید امتیاز بگیرد. ارگ هم این موضوع را درک کرده است و ناگزیر است که به خواست مردم عمل کند. اعمال فشار بیش‌تر به دولت افغانستان برای رهایی زندانیان کل روند را به نفع یک جانب منازعه مسیر می‌دهد و این امر سبب تامین صلح پایدار نخواهد شد. حکومت افغانستان باید روی موضع قانونی و مشروع خودش بایستد.

و امکان‌انسجام داخلی در گفتگوهای بین الافغانی عنوان سر مقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

اگر گروه‌های مختلف که خود را حامل ارزش‌های جدید در کشور می‌دانند، نتوانند موضع‌گیری واحد در برابر طالبان داشته باشند، احتمال این که طالبان در گفتگوهای بین الافغانی نیز خواسته‌های خود را تحمیل کنند، بالا می‌رود.

نویسنده می افزاید:

گروه‌های سیاسی و احزاب، جامعه مدنی، نهادهای مدافع حقوق بشر و نهادهای مدافع حقوق زنان باید بیشتر از همه نگران از دست رفتن نظام و افتادن به یک مسیر نیازموده شده دیگر باشند. در صورتی که نظام جمهوری اسلامی ادامه نیابد، بیشترین آسیب متوجه گروه‌های مختلف سیاسی و احزاب است که در سایه جمهوریت فعالیت دارند و از طریق انتخابات و شیوه‌های دموکراتیک برای کسب قدرت رقابت می‌کنند، ممکن است این فرصت را در نظام‌های غیر از جمهوری نداشته باشند. رسانه‌های آزاد که مساله آزادی بیان و جلوگیری از دیکتاتوری و سانسور و حذف صدای مردم نگرانی دارند و نمی‌خواهند جامعه افغانستان از جامعه چند صدایی به سمت تک صدایی برود، برای رسیدن به آزادی بیشتر و صداهای متکثر مبارزه کنند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سرمقاله ای تحت عنوان نیروهای سیاسی شرایط حساس را درک کنند چنین نوشته است:

گریزی نیست که گفت‌وگو با طالبان باید از صف واحد انجام شود. مشارکت پراکنده دولت و جریان‌های سیاسی افغانستان در نشست بین‌الافغانی چیزی است که طالبان می‌خواهد. این وضعیت به طالبان امکان می‌دهد که به‌عنوان یک نیروی فاتح به‌دنبال تشکیل نظام سیاسی برای آینده افغانستان باشد. در طول نزدیک به ۱۸ ماه مذاکرات امریکا با طالبان افغانستان در حاشیه قرار داشت. این حاشیه‌نشینی نتیجه‌ی بازی بد رهبران حکومت وحدت ملی و جریان‌های سیاسی افغانستان بود. حکومت در این مدت تلاش کرد روند صلح را به‌گونه‌ی انحصاری در اختیار داشته باشد. ایجاد وزارت دولت در امور صلح به‌عنوان یک نهاد موازی در کنار شواری عالی صلح در واقع به رفتارهای انحصاری ارگ در روند صلح برمی‌گردد. حتا در درون حکومت وحدت ملی میان ارگ و سپیدار هم‌سویی وجود نداشت.

در پایان اطلاعات روز می افزاید:

هیأتی که تشکیل می‌شود باید پشتوانه تمام جریان‌های سیاسی را داشته باشد. در این وضعیت نه کنار زدن جریان‌های سیاسی و نه دور زدن حکومت کاری درستی است. جریان‌های سیاسی افغانستان باید در دفاع از نظام ارزش‌های به‌دست‌آمده در ۱۸ سال گذشته صف واحد تشکیل دهند. این هم‌سویی و کنارگذاشتن علایق شخصی یا تیمی یک ضرورت است نه یک انتخاب.