بررسی مطبوعات چاپ کابل 14 حوت 1398

"طالبان جنگ را از سرگرفتند ؛ موضع ایالات متحده چیست ؟" طالبان هنوز متکی به خشونت اند "، "تفاهم نامه ی صلح و آینده ی مکتوم مردم ما "مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

 "طالبان جنگ را از سرگرفتند ؛ موضع ایالات متحده چیست ؟"عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

موضع طالبان در مورد دوام جنگ با نیروهای امنیتی افغانستان به اثبات می‌رساند که نمی‌خواهند جنگ از طریق یافتن یک راه حل سیاسی به پایان برسد. عده‌ای گمانه‌زنی می‌کنند که هدف طالبان اعمال فشار بر دولت افغانستان برای رهایی زندانیان این گروه است، اما این امر منطق ندارد. رهایی زندانیان طالب باید در مذاکره‌ی جمهوری اسلامی افغانستان و گروه طالبان جا داده شود. رهایی زندانیان، امتیاز بزرگی است که گروه طالبان باید در برابر آن به شهروندان جمهوری امتیاز بدهند. امتیازخواهی یک‌جانبه، آن هم قبل از آغاز گفت‌وگوهای با مفهوم، منطق ندارد.

هشت صبح می افزاید:

نیروهای امنیتی افغانستان ناگزیر اند علیه طالبان مقاومت کنند. پیش از این‌ طالبان حضور نیروهای بین‌المللی و امریکایی را بهانه‌ی دوام جنگ قرار داده بودند، حال که این نیروها جدول زمانی خروج‌شان را در توافق با رهبران طالبان اعلام کرده‌اند، ‌برای این گروه دیگر پوششی برای دوام جنگ باقی نمانده است. هیچ رهبر مذهبی و حتی مفتی‌های ظالم پاکستانی هم جرأت نمی‌کنند که به قتل نیروهای امنیتی افغانستان فتوا بدهند. نیروهای امنیتی از پشتیبانی مردم افغانستان برخودارند و در برابر طالبان خواهند جنگید. طالبان قادر نخواهند بود که از سد این نیروها بگذرند. روشن است که دوام خون‌ریزی امکان راه افتادن روند حل سیاسی جنگ را از بین می‌برد. حال بر ایالات متحده و کشورهای عضو ناتو است که موضع‌شان را روشن کنند.

و طالبان هنوز متکی به خشونت اند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است:

پیروزی در میدان جنگ برای هیچ‌ طرفی ممکن نیست. نیروهای امینتی افغانستان این توان را دارند که در مقابل جنگ‌جویان طالب از افغانستان دفاع کنند. همیشه طالبان در جنگ‌های رودررو به نیروهای امنیتی افغانستان باخته‌اند. افغانستان اکنون دارای ارتش ملی و پولیس ملی قدرتمند است. در میدان جنگ ثابت شده است که طالبان توان رویارویی با نیروهای امنیتی افغانستان را ندارند، برای همین طالبان به حربه‌ی انتحار و انفجار روی آورده‌اند.

اطلاعات روز می افزاید:

نیروهای امنیتی افغانستان از پشتوانه وسیع مردمی برخوردار است. نیروهای امنیتی افغانستان، از مهم‌ترین سرمایه‌ها و دست‌آوردهای تمامیت کشور پس از سقوط طالبان است. مردم همواره مواجهه‌ی احترام‌آمیز و ستایش‌برانگیز به نهادها و نیروهای امنیتی کشور داشته‌اند و این نهادها و نیروها همواره در میان مردم از محبوبیت و حمایت برخوردار بوده‌اند. پس اگر طالبان بخواهند با زور و خشونت در مذاکرات امتیاز بیش‌تر به‌دست آورند، خیال باطل است. نتیجه‌ی این ‌کار جز صدمه دیدن روند صلح نیست.

طرف دیگر این ماجرا هم‌پیمانان بین‌المللی افغانستان به‌شمول ایالات متحده است. کشورهایی که طالبان را در صلح با واشنگتن مجبور کردند به کاهش خشونت تن دهند، باید این گروه را در مرحله دوم صلح که هم گسترده است و هم پیچیده، مجبور کند دست از خشونت بردارد.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی صبح کابل  که در مطلبی تحت عنوان تفاهم نامه ی صلح و آینده ی مکتوم مردم ما چنین نوشته است:

صلح موجود در افغانستان ارتباط مستقیم با انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده‌ی امریکا دارد، این روزها انتخابات مقدماتی در امریکا، وارد مراحل جدی‌تر خود شده است. ترامپ، تلاش فراوان دارد تا همچنان در قصر سفید باقی بماند. برای تغییر افکار عامه و مردم امریکا، پروسه‌ی صلح و خارج کردن نیروهایش از افغانستان، یکی از استراتژی‌های مهم برای ترامپ به حساب می‌آید. در این میان، ما چی باید انجام دهیم؟ 

در پایان نویسنده می افزاید:

می‌توان بر اهمیت یک اجماع بزرگ ملی بر سر گفتمان صلح تأکید کرد تا بر ترویج فرهنگ صلح و پیش‌گیری از خشونت در تمام سطوح زندگی مردم و بر ضرورت آن، برای ملت واحد شدن و صلح پایدار دست یابیم وگرنه، مهندسی صلح امریکا و طالبان، آینده‌ی مکتوم را برای مردم کشور ترسیم می‌کند. در فرجام، اصل اولیه برای ملت مظلوم ما صلح است و جنگ راه‌حل نیست، همه‌ی مردم تشنه‌ی صلح و هم‌زیستی مسالمت‌آمیز، دوستانه و شرافتمندانه در کشوراند.