بررسی مطبوعات چاپ کابل 3حمل 1399

سالی که نیکی از بهارش پیدا نیست ، اختلافات سیاسی و آینده ی مبهم حوزه ی جمهوریت،چرا کرونا وحشتناک است،مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی  افغانستان ما در سرمقاله ای تحت عنوان سالی که نیکی از بهارش پیدا نیست چنین نوشته است :

ما اکنون با دو دشمن خطرناک و با دو هیولای خوانخوار طرف هستیم: تروریسم و کرونا. هر دو در نخستین روزهای سال جدید افغانستان را به چالش کشیده است و اینک ما هستیم که باید تصمیم بگیریم که چگونه باید با هر دو مبارزه کنیم و البته باید بر هر دو دشمن غلبه کنیم.

نویسنده می افزاید: 

 احتمالا سال سختی را در پیش رو داریم و اکنون به معنای واقعی کلمه سالی را آغاز می‌کنیم که حداقل از بهارش نیکویی نمی‌بارد. ولی ما می‌توانیم با اراده معطوف به مقاومت در برابر هر دو دشمن بر هر دو پیروز شویم.

و اختلافات سیاسی و آینده ی مبهم حوزه ی جمهوریت عنوان سر مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

طالبان در روزهای اخیر، جنگ در افغانستان را افزایش داده‌اند و در یک حمله گروهی ۲۵ سرباز ارتش و پولیس را در زابل کشتند. اختلافات سیاسی در حوزه جمهوریت منجر به هدر رفتن انرژی هر دو جریان سیاسی ارگ و سپیدار شده است. آنان در این وضعیت کم‌تر می‌توانند به منافع جمهوریت فکر کنند.

عبدالله پیش‌تر هشدار داده بود که به صورت جداگانه فهرستی را برای حضور در نشست اسلو، معرفی می‌کند. اگر هر یک از این دو، تیم‌‌های جداگانه برای مذاکرات بین‌الافغانی و توافق صلح بفرستند، اشتباه بزرگی را مرتکب می‌شوند؛ چرا که در این صورت طالبان پیروز میدان خواهند بود. 

هشت صبح می افزاید :

ظاهراً حل مشکل به پا در‌میانی‌های عمیق‌تر و گسترده‌تر نیاز دارد. تقاضای هر دو جریان سیاسی تقریباً مشخص است. غنی با تجربه‌ای که از حکومت وحدت ملی دارد، حاضر به توافق است، اما مشروط به این‌که «نهاد موازی» دیگر در کنار ریاست جمهوری عرض اندام نکند. آقای غنی که حالا بر مسند ریاست جمهوری افغانستان تکیه زده، کوشش می‌کند به تنهایی حکومت را رهبری کند و کسی مانع تطبیق برنامه‌ها و اهدافش نشود. اما تیم ثبات و هم‌گرایی، ایجاد پست نخست‌وزیری را تلویحاً خط سرخ می‌داند و ظاهراً در پی توافقی است که به دنبال آن صلاحیت‌ها در سطوح مختلف تقسیم شود و در برنامه‌ریزی کلان مملکت سهیم باشند. 

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی راه مدنیت که در سرمقاله ای تحت عنوان چرا کرونا وحشتناک است چنین نوشته است:

انسان‌ با تمام ادعاها‌یش، خورد و عاجز شده و دانش بشری مورد تحقیر قرار گرفته است. هیچ کس هیچ چیز در مورد این ویروس نمی‌داند. دیگر تسلیحات نظامی اتمی و غیر اتمی، بم‌های هوشمند و وسایط نقلیه ضد گلوله، آسمان‌خراش‌ و تانک‌های غول‌پیکر به داد بشر نمی‌رسد.همه منتظر آینده‌اند. آن هم در صورتی که آینده‌یی وجود داشته باشد.اکثر کشورها مرزهای‌شان را بسته و همه در خانه‌هایشان زندانی و قرنطین شده‌اند. از مکتب و دانشگاه تا مسجد و از ورزشگاه تا بار و قمارخانه همه مسدود و یا در حال مسدود شدنند. جریان زندگی در حال رکود و ایستایی است.کرونا دیگر یک ویروس غیر قابل دید نیست؛ هیولایی است که همه فکر می‌کنند توسط آن بلعیده خواهند شد.

درپایان نویسنده می افزاید:

کرونا همانند هر بلای طبیعی ممکن است قربانی بگیرد، اما با تشویش و اضطراب مهار نمی‌شود. حتی اگر قرار باشد که نسل بشر منقرض گردد باید با آرامش و طمانینه برخورد شود.نکته جالب دیگر این که نظام سرمایه‌داری، اخلاق سرمایه‌داران را به حدی فاسد ساخته که اگر درحال مرگ هم باشند، دست از سودجویی برنمی‌دارند. در حال مرگ نیز دستان‌شان باید به پول چسپیده باشد. اثبات این ادعا افزایش قیمت‌ها در همین کابل است. تاریخ ۲۶ حوت ۱۳۹۸ یک بوجی آرد از ۱۵۰۰ افغانی به ۳۰۰۰ افغانی صعود کرد.بدون شک کرونا مهار می‌شود و با سیستم ایمنی بشر تطابق خواهد کرد، اما تاجران و سرمایه‌داران نباید از اضطراب انسان‌ها سوءاستفاده کنند. طبقات فقیر جامعه به مواد بهداشتی پیشرفته دسترسی ندارند؛ بنابراین از هدایات صحی و وقایوی پیروی کنند و با مواد شوینده ساده، نظافت را مراعات کنند. با پیروی از هدایات صحی و احتیاط‌های لازم، کرونا به سراغ‌شان نخواهد آمد.