بررسی مطبوعات چاپ کابل 7 جوزا 1399

"ضرورت دوام آتش بس" ، " آتش بس باید ادامه یابد" و" خطر فقر پسا کرونا" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

ضرورت دوام آتش بس عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است :

گروه طالبان سه روز عید را آتش‌بس اعلام کرد. حکومت افغانستان از آن استقبال کرد. این سه روز برای مردم افغانستان روزهای آرامی بود. یک آرامش نسبی پس از روزها خشونت و جنگ برای مردم مایه‌ی خوشحالی و امید رسیدن به صلح را نوید داد. این آتش‌بس سه روز با استقبال گرم بین‌المللی مواجه شد. مردم افغانستان نیز از جنگ خسته‌‌اند و اندک امیدواری برای پایان خشونت آن‌ها را به وجد می‌آورد. شهروندان بی‌صبرانه منتظرند که تن‌دادن طالبان به آتش‌بس و دوام این ‌کار فتیله‌ی جنگ را خاموش کند.افغانستان به‌دلیل آتش‌بس سه‌روزه‌ برای اعتمادسازی گامی بلندی را برداشته است. حکومت در پاسخ به این اقدام طالبان، روند رهایی زندانیان را دوباره آغاز کرده و دستور آزادسازی دو هزار زندانی طالب را نیز داده است. دیروز آزادی 900 زندانی طالب در دستور کار بود.

اطلاعات روز می افزاید :

برای این‌که دوباره گفت‌وگوهای صلح آغاز شود، نیاز است که آتش‌بس ادامه یابد. این خواست بسیاری از طرف‌ها است. حکومت افغانستان خواهان ادامه‌ی آتش‌بس شده ‌است. نهادهای حقوق ‌بشری افغانستان و جامعه جهانی همین نظر را دارند. مردم برای آتش‌بس و زندگی به دور از خشونت لحظه‌شماری می‌کنند. طالبان نیز باید نشان دهند که برای رسیدن به صلح اراده دارند. برای ادامه آتش‌بس فشارهای دیپلماتیک کشورهای دخیل در صلح افغانستان نیاز است. کشورهایی که در روند صلح افغانستان دخیل اند باید بر طالبان مبنی بر قطع جنگ فشار وارد کنند تا آتش‌بس ادامه یابد. طالبان اکنون تنها یک گروه جنگی نیست و با توافق امریکا و طالبان این گروه به یک گروه سیاسی تبدیل شده است. از این‌رو، طالبان نمی‌توانند در برابر فشارهای دیپلماتیک بی‌تفاوت باشند.

و آتش بس باید ادامه یابد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است :

اخیراً چند اتفاق خوب در افغانستان رخ داده است. میانجی‌گری تاثیرگذار چهره‌های پر نفوذ داخلی برای حل مشکلات سیاسی در حوزه جمهوریت که در نهایت منجر به ایجاد شورای عالی مصالحه شد و تلاش مستقیم حکومت و طالبان برای رسیدن به برخی توافقات از اتفاقات خوب سیاسی در هفته‌های اخیر برای افغانستان بوده است.

پیش از این هم از سوی حکومت و هم از سوی طالبان، پیام‌های دل‌سردکننده‌ای نشر می‌شد، به ویژه از سوی طالبان که حکومت را طرف اصلی گفت‌وگوها نمی‌دانستند. این‌که طالبان، حکومت را طرف اصلی گفت‌وگو نمی‌دانستند، راه رسیدن به صلح را ناهموار ساخته بود. چنین روی‌کردی بی‌تردید، منطق سیاسی‌ای به همراه نداشت. ‌طالبان در ماه‌های اخیر مشخص است که انعطاف نشان داده‌اند. آن‌ها باید سال‌ها پیش به این نتیجه می‌رسیدند که دست‌یابی به صلح در افغانستان با دخالت جریان‌های غیر بومی ممکن است نتایج خوبی در پی نداشته باشد.

هشت صبح می افزاید :

طالبان باید از تجربه‌های تلخ گذشته درس بگیرند. آنان باید بدانند که تهداب‌گذاری صلح و آرامش در افغانستان به وسیله‌ی جریان‌های داخلی بی‌نتیجه نیست و مردم افغانستان را نیز به دوام صلح، امیدوار می‌سازد.در سه روز عید، نیروهای امنیتی افغانستان و طالبان به مواضع یک‌دیگر حمله نکردند. علاوه بر این‌که طی این ۷۲ ساعت کم‌تر خانواده‌ای به دلیل تداوم جنگ‌ به گلیم غم نشست، کورسوی امیدی از بازگشت حکومت و طالبان به پای میز مذاکرات جهت بر قراری صلح در کشور دوباره ایجاد شده است.طالبان باید بپذیرند که ایالات متحده امریکا نقش تسهیل‌کننده گفت‌وگوها را بازی می‌کند، نه تصمیم‌گیرنده. طالبان باید انعطاف‌پذیری خودشان را باز هم افزایش دهند. آن‌ها باید بدانند که رسیدن به صلح تنها در گفت‌وگوهای بین‌الافغانی قابل دست‌یابی است.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی آرمان ملی که در سرمقاله ای تحت عنوان خطر فقر پسا کرونا چنین نوشته است :

ویروس همه گیر کرونا، اقتصاد افغانستان را، که بدون آن هم وجود نداشت، به کلی ویران خواهد کرد.

همین اکنون ۴۰درصد کارخانه های دارای توانایی اندک رقابتی در برابر کالا های خارجی،  از فعالیت بازمانده اند. بخشی از سرمایه گذاران کوچک و متوسط خیلی مایل اند افغانستان را ترک کنند.

در پایان آرمان ملی می افزاید:

امریکاییان در دو دهه حضور شان نخواستند به دولت کابل کمک نمایند تا پروژه های زیر بنایی و تولیدی ساخت شوروی سابق با حمایت مالی بازسازی و فعال شوند. پنج سیلوی افغانستان نیز در جمع آن ها بودند. در نتیجه دولت کابل در حدود ۲۰ سال راه ایجاد ذخایر استراتیژیک به خصوص گندم و نفت را نیاموخت.

ضربات اقتصادی کرونا کمی دیرتر و ممکن از فصل پاییز به بعد اقتصاد جهانی را بلرزاند. کشور های بزرگ تولید کننده گندم مثل روسیه، ایالات متحده امریکا، کانادا و حتا آلمان و فرانسه تمایل ندارند، مازاد تولید گندم شان را به بازارهای جهانی عرضه کنند.