بررسی مطبوعات چاپ کابل 12 جوزا 1399
https://parstoday.ir/dari/radio/uncategorised-i110009-بررسی_مطبوعات_چاپ_کابل_12_جوزا_1399
" گفتمان صلح و خوشبینی ها" ، " آشفتگی در میان رهبران طالبان در آستانۀ گفتگوهای صلح " "تعیین کابینه ی جدید و چشم انداز شایسته سالاری و اصلاحات" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
(last modified 2023-09-27T07:19:12+00:00 )
جوزا 12, 1399 13:30 Asia/Kabul
  • بررسی مطبوعات چاپ کابل 12 جوزا 1399
    بررسی مطبوعات چاپ کابل 12 جوزا 1399

" گفتمان صلح و خوشبینی ها" ، " آشفتگی در میان رهبران طالبان در آستانۀ گفتگوهای صلح " "تعیین کابینه ی جدید و چشم انداز شایسته سالاری و اصلاحات" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی انیس در سرمقاله ای تحت عنوان گفتمان صلح و خوشبینی ها چنین نوشته است :

داکتر عبدالله عبدالله از آغاز کار رسمی اش به عنوان رئیس شورای عالی مصالحه ملی افغانستان خبر داد و خاطرنشان نمود که در اولین نشست کاریش با هیئت مذاکره کننده حکومت دیدار و گفتگو کرده است.به عقیده داکتر عبدالله عبدالله با اعلام آتش بس در سه روز عید فطر و کاهش خشونت ها در روزهای اخیر، بیش از هر زمان دیگری ، زمینه ی آغاز مذاکرات بین الافغانی فراهم شده است که ناگفته نباید گذاشت که این انکشافات موج تازه از خوشبینی ها را در سطح ملی و بین المللی نیز ایجاد کرده، اتحادیه اروپا به تازه گی با نشر اعلامیه از کمک های ملی و پشتیبانی سیاسی این اتحادیه از افغانستان مشروط به عدم بازگشت امارت اسلامی، حفظ دستاوردهای ۱۹ سال پسین، پشتیبانی از حقوق شهروندی، حفاظت از جمهوریت، آتش بس دایمی و آغاز بی درنگ گفتگو ها میان افغانان خبر می دهد و شماری دیگری از کشورهای جهان و مردم افغانستان نیز از این روند، استقبال و این فرصت را یک فرصت طلایی خوانده اند.

انیس می افزاید :شورای عالی مصالحه باید با استفاده از فرصت، مدیریت روند صلح را به یک مدیریت جدی مبدل سازد و روند گفتگوهای صلح را نیز بی درنگ با یک میکانیزم جامع آغاز کند، زیرا بر هر اندازه که روند صلح برجسته می شود به همان پیمانه تاثیرات مثبت و منفی خود را نه تنها بر جناح های درگیر جنگ، بلکه بر کشورهای منطقه و جهان نیز دارد که باید این نهاد ملی و مستقل با درایت و مدیریت مدبرانه بتواند چالش های کنونی را به حداقل برساند و گفتگوهای بین الافغانی را نیز تسریع بخشد تا فرصت های پیش آمده از دست نرود.

و آشفتگی در میان رهبران طالبان در آستانۀ گفتگوهای صلح  عنوان تحلیلی از روزنامه ی راه مدنیت است که در آن چنین آمده است :

به‌گفته منابع طالبان و مقامات دولت افغانستان و یک آژانس اطلاعات غربی، وضعیت طالبان افغانستان در شرایطی که ویروس کرونا به کادر رهبری هم سرایت کرده، بسیار ناآرام است. شماری از مقامات ارشد را مجبور به جستجوی راه درمان نموده و راه را برای تصاحب عنوان رهبر موقت، توسط پسر بنیان‌گذار این گروه، ملا محمدعمر باز کرده است.

راه مدنیت می افزاید:

بیماری آخوندزاده و حقانی، دری را برای ملایعقوب گشود تا راهی برای احقاق جاه‌طلبی خود و به‌دست‌گرفتن کنترول کامل طالبان بیابد. مقامات رهبری شورشیان در کویته گفته‌اند که در هفته‌های اخیر، وی کنترول نظامی خود را در ۲۸ولایت گسترش داده و انتظار می‌رود که به‌زودی کنترول شش ولایت باقیمانده را نیز به‌دست بگیرد. به این ترتیب کنترول نظامی کل افغانستان در اختیارش قرار خواهد گرفت. یک مقام طالبان در کویته گفت: «یعقوب در بین فرماندهان میدان نبرد محبوب است و بنابراین آن‌ها مایل به پذیرش رهبری وی هستند.»

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان تعیین کابینه ی جدید و چشم انداز شایسته سالاری و اصلاحات چنین نوشته است :

قبل از امضای توافق‌نامه سیاسی، تنش‌های زیادی میان تیم‌های غنی و عبدالله بالا گرفته بود، به صورتی که در ظاهر امر به نظر می‌رسید که شاهد حل بحران پیش‌آمده سیاسی در کوتاه‌مدت نخواهیم بود. علت اصلی این تنش‌ها چانه‌زنی بر سر چگونه‌گی تقسیم پست‌های کلیدی حکومت بود.چانه‌زنی و تنش‌ها بر سر تقسیم قدرت تا آن‌جا پیش رفت که به یکی از بحران‌های بی‌پیشینه و مرگ‌بار صحی که جان هزاران هم‌وطن‌مان را به خطر انداخته بود، توجه چندان جدی صورت نگرفت.

در پایان هشت صبح می افزاید :

همین حالا شماری از وزیران خوش‌نام کابینه‌ی گذشته را برکنار کرده‌اند؛ همان گونه‌ای که علت موجهی برای این برکناری‌ها وجود ندارد، علت گمارش اعضای جدید نیز گروهی و سیاسی است.آن‌چه در این میان همواره فراموش می‌شود شایسته‌سالاری و مشارکت واقعی مردم در تعیینات اعضای کابینه و سایر پست‌های دولتی است. آن‌چه بیش از همه از جانب رهبران سیاسی کشور شعار داده می‌شود شایسته‌سالاری و مشارکت عادلانه در قدرت است، اما در عمل آن‌چه صورت می‌گیرد، نه شایسته‌سالاری است و نه هم تامین عدالت در گماشتن افراد، تنها وابسته‌گی‌های قومی، گروهی، سمتی و میزان وفاداری افراد به تیم‌های مشارکت‌کننده در حکومت جدید، علت اصلی گمارش افراد است.