بررسی مطبوعات چاپ کابل 2 سنبله 1399
https://parstoday.ir/dari/radio/uncategorised-i114290-بررسی_مطبوعات_چاپ_کابل_2_سنبله_1399
"معرفی کابینه معضلی که پایانش مشخص نیست" ، "ناکامی حکومت در تامین امنیت با راه اندازی برنامه های نمایشی "و" آیا ممکن است پاکستان‌دست از شیطنت بردارد" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است
(last modified 2023-09-27T07:19:12+00:00 )
سنبله 02, 1399 07:18 Asia/Kabul
  • بررسی مطبوعات چاپ کابل 2 سنبله 1399
    بررسی مطبوعات چاپ کابل 2 سنبله 1399

"معرفی کابینه معضلی که پایانش مشخص نیست" ، "ناکامی حکومت در تامین امنیت با راه اندازی برنامه های نمایشی "و" آیا ممکن است پاکستان‌دست از شیطنت بردارد" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است

 

معرفی کابینه معضلی که پایانش مشخص نیست عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

در ماه جوزای سال روان زمانی که اعضای کابینه از رییس‌جمهور غنی خواستند تا به معضل سرپرستی در حکومت پایان داده شود،‌ آقای غنی گفته بود، «به این معضل به زودی پایان خواهد داد.»

واقعیت این است که افغانستان فعلی برای رسیدن به صلح، عبور از موانع امنیتی، رفع مشکلات اقتصادی مردم و سر و سامان‌دادن به حکومت‌داری، نیازمند برخورداری از قابلیت‌ها و کارآمدی‌های یک کابینه توان‌مند است. کابینه به عنوان نهاد اجرایی حکومت می‌تواند مشکلات موجود در جامعه را کاهش دهد. 

هشت صبح می افزاید :

در مواردی، برخی از اعضای بلندرتبه حکومت افغانستان گفته‌اند که تمرکز اصلی حکومت عمدتاً روی مسأله صلح است و به همین دلیل معرفی کابینه در ماه‌های اخیر برای حکومت افغانستان، اولویت نبوده است. واقعیت این است که پروسه صلح را یک هیأت ۲۱ نفره به پیش می‌برَد، کابینه مسوولیت‌های مهم دیگری دارد. کابینه باید به دنبال راه‌کارهای عملی برای مهار فقر در کشور باشد. اعضای کابینه بر اساس حکم قانون اساسی افغانستان، مکلف‌اند که برای حفظ استقلال، دفاع از تمامیت ارضی و صیانت منافع و حیثیت افغانستان در جامعه بین‌المللی تلاش کنند. در  تأمین نظم و برای مبارزه با فساد اداری تلاش کنند. بودجه ترتیب کنند. وضعیت مالی دولت را نظم ببخشند، از دارایی‌های عامه حفاظت کنند. 

و ناکامی حکومت در تامین امنیت با راه اندازی برنامه های نمایشی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است:

حکومت افغانستان حملات اخیر تروریستی را به گروه طالبان و «شبکه‌های ترور» این گروه نسبت می‌دهد. ارگ استدلال می‌کند که جامعه جهانی باید این «جنایات هولناک» را محکوم کند. اما آنچه مهم است این است که حکومت با حواله کردن این حملات به گروه طالبان یا گروه‌های دیگر، از گرفتن مسئولیت شانه خانه خالی می‌کند. وظیفه حکومت تأمین امنیت مردم است اما در پی وقوع حوادث مرگبار حکومت پشت واژه‌هایی چون «محکوم کردن به شدیدترین الفاظ» پنهان شده است. اخیرا دو مسئول پولیس در کابل به‌دلیل حملات راکتی در روز استقلال از وظیفه برکنار شده‌اند. در گذشته نیز حکومت مسئولان حوزه‌های پولیس را برکنار کرده است اما این کار هیچ‌گونه تأثیری در جلوگیری از حوادث مشابه نداشته است.

اطلاعات روز می افزاید :

اگر حکومت اراده‌ی جدی برای مهار حملات و رسیدگی به عاملان آن دارد، نیاز است فراتر از حرف در عمل نیز اثبات کند. هنوز کسی ندیده است که یک مقام پولیس یا یک عامل حمله‌ی تروریستی به‌گونه‌ی علنی محاکمه شده و یا پشت میله‌های زندان فرستاده شده باشد. حتا در خصوص بازداشت دزدان و مجرمان در شهرهای مختلف چنین رویه‌ای وجود داشته است. این برخورد حکومت حتا مردم را نسبت به عملکرد حکومت بی‌اعتماد ساخته است. مردم به این باورند که دست پولیس و عاملان جرایم جنایی در یک کاسه‌اند و اگر چنین نباشد، دست‌کم می‌توانستند مجرمی را پشت میله‌ی زندان یا میز محاکمه ببینند.

و به سراغ روزنامه ی آرمان ملی می رویم که در سر مقاله ای تحت عنوان آیا ممکن است پاکستان‌دست از شیطنت بردارد چنین نوشته است:

رسانه‌های پاکستانی گزارش کرده اند که حکومت آن کشور برملابرادر معاون سیاسی طالبان و سراج‌الدین حقانی، رهبر شبکه حقانی و برخی دیگر از رهبران طالبان تعزیرات وضع کرده است.

سخنگوی وزارت خارجه پاکستان درهمین رابطه به رسانه‌ها گفته است: «حکومت پاکستان بر اساس قطع‌نامه شورای امنیت بر سفر این رهبران طالبان محدودیت وضع کرده وجایدادهای ملابرادر و سراج حقانی درپاکستان، ضبط می‌شوند و آنان حق نگهداری اسلحه را هم نخواهد داشت.»

این درحالی‌است که نظامیان پاکستانی همواره گروه‌های تروریستی را حمایت و سازماندهی کرده اند و در سطح جهان حکومت پاکستان حامی هراس‌افگنان تلقی می‌شود.

درپایان آرمان ملی می افزاید:

باید در برابر تعزیرات پاکستان به رهبران طالبان از احتیاط کار گرفته شود و زود قضاوت نگردد تا روشن شود که هدف پاکستان از این تعزیرات، شیطنت است و یا پالیسی آن کشور نسبت به رهبران طالبان تغییر یافته است.