بررسی مطبوعات چاپ کابل 3 سنبله 1399

"تنها جابجایی افراد امنیت نمی آورد" ، " خواستن توانستن است" و " از چاله به چاه" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی اطلاعات روز در سرمقاله ای تحت عنوان تنها جابجایی افراد امنیت نمی آورد چنین نوشته است:

فرمانده پولیس کابل از وظیفه‌اش برکنار شد. برکناری او به افزایش ناامنی‌های پایتخت مرتبط است. کابل در روزهای اخیر شاهد ناامنی‌های گسترده بوده است. دو روز پیش تنها در یک روز شهر کابل شاهد چهار انفجاری ناشی از ماین مقناطیسی بود. یک روز پیش از آن نیز یک دگروال ارتش در مرکز شهر کابل کشته شد. به‌صورت عموم اخیرا ناامنی‌ها و استفاده از ماین‌های مقناطیسی و کنارجاده‌ای در شهر و ولسوالی‌های کابل افزایش بی‌پیشینه‌ی یافته است. پیش‌تر نیز در روز استقلال افغانستان، ۱۴ راکت در مناطق سبز امنیتی کابل شلیک شد. رویدادی که شوک‌آور و نگران‌کننده بود. بنابراین، دیگر برای کسی پوشیده نیست که کابل ناامن است. حکومت و نهادهای امنیتی نمی‌توانند این ناامنی را توجیه و پنهان کنند.

اطلاعات روز می افزاید:

دست‌هایی تلاش دارند به‌صورت سازمان‌یافته اقتدار نظام امنیتی را خدشه‌دار کند. بنابراین، برخورد حکومت با ناامنی‌ها باید حرفه‌ای و مبتنی بر شناخت درست از وضعیت باشد. افرادی که در وظایف‌شان کوتاهی و فساد می‌کند، باید مواخذه و مورد بازپرس قرار گیرند. تعیینات هم باید مسلکی و مبتنی بر ظرفیت افراد باشد، وگرنه صرف جابه‌جایی افراد خودفریبی و ریختن آب به آسیاب دشمن است.

و خواستن توانستن است عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

حکومت پاکستان علیه گروه‌های تندرو در این کشور تعزیراتی را وضع کرده است. این تعزیرات شامل برخی از رهبران طالبان نیز می‌شود. وضع این تحریم‌‌ها ثابت ساخت که پاکستان دست‌کم در سال‌های گذشته در مورد طالبان با حکومت افغانستان و مردم این کشور صادقانه رفتار نکرده است.

هشت صبح می افزاید :

باری در سال ۱۳۹۵ وزارت خارجه کشور، فهرست ۳۲ مرکز تروریستی که در پاکستان هستند و علیه افغانستان فعالیت‌های تروریستی انجام می‌دهند را به اسلام‌آباد تحویل داد و از این کشور خواست که علیه این مراکز اقدام کند. این مراکز در شهرهای کویته، کراچی و پیشاور پاکستان موقعیت دارند که با تمام جزئیات و مشخصات آن به مقام‌های پاکستانی سپرده شد. علاوه بر این مراکز، نام ۸۵ نفر از مقام‌های ارشد طالبان و سایر گروه‌های تروریستی به شمول شبکه حقانی نیز به پاکستان داده شد که براساس نامه وزارت خارجه، از این کشور خواسته شد تا برای دست‌گیری آن‌ها اقدام شود. اما پاکستان همواره موضوع حضور طالبان در خاک خود و حمایت تسلیحاتی از طالبان را رد کرده بود. حالا مشخص شود که تعزیرات اخیر، چه‌قدر صادقانه است و چه تاثیری بر جنگ و صلح در افغانستان می‌گذارد.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی راه مدنیت که در تحلیلی  تحت عنوان "از چاله به چاه"  چنین نوشته است:

با اطمینان می‌توان ‌گفت که طرح حکومت موقت تسهیل‌کنندۀ شرایط صلح نیست و در صورت استقرار چنین حکومتی، راه عبور افغانستان از جنگ به صلح هموار نمی‌گردد.

استقرار حکومت موقت در واقع یک گسست فاجعه‌بار است که دست‌کم برای نیم قرن افغانستان را به هرج و مرج ساختاری گرفتار کرده و مسیر حرکت به سوی توسعه را مسدود می‌کند.

نظام جمهوری انتخاب مردم است و هیچ‌گونه مغایرت با آموزه‌های دینی ندارد. مخالفت با نظام جمهوری در واقع تمثیل نیت دشمنان افغانستان است و برای رفتن به‌سوی تاریک‌اندیشی ویرانگر طرح‌ریزی شده است.

در پایان راه مدنیت می افزاید:

طالبان اگر هوای حکومت در سر دارند، ساده‌ترین و کم‌هزینه‌ترین راه این است که کشتار مردم را متوقف کنند و با اشتراک در انتخابات ریاست جمهوری، پارلمان و شورای ولایتی بخت‌آزمایی کرده و با کسب رای مردم بر کرسی قدرت بنشینند.بنابراین طرح حکومت موقت بخشی از توطیه‌های بیرونی‌ست که برای استمرار بحران در اشکال دیگر، طرح و تدوین شده است.