بررسی مطبوعات چاپ کابل ۸ سنبله 1399

"لزوم مبارزه سیستماتیک با فساد ، نه سیاسی" و "اطلاعات در مورد پروسه ی صلح صادقانه شریک نمی شود" از مهمترین مطالب نشر شده در مطبوعات چاپ کابل است.

روزنامه اطلاعات روز در سر مقاله ای تحت عنوان "لزوم مبارزه ی سیستماتیک با فساد ، نه سیاسی" چنین نوشته است:

افغانستان تا سه ماه دیگر نشست بین‌المللی برای تجدید کمک‌ها را پیش رو دارد. این نشست که قرار است در شهر ژنو برگزار شود، برای افغانستان مهم و حیاتی است. حکومت نیاز دارد برای به‌دست‌آوردن تعهدات بیش‌تر تمویل ‌کنندگان بین‌المللی برای چهار سال آینده لابی‌گری کند. در نشست ژنو مهم‌ترین چیزی که باید در کارنامه حکومت افغانستان برجسته باشد، امر مبارزه با فساد است. به ‌صورت واضح، باید حکومت برای اقناع‌ تمویل‌ کنند‌گان در راستای مبارزه با فساد اداری گزارش قابل قبولی ارائه کند؛ زیرا حکومت همیشه برای مبارزه با فساد اداری زیر فشار و توجه جامعه‌ی جهانی قرار داشته است و در سال‌های اخیر جامعه جهانی به‌طور واضح کمک‌های خود را منوط به پیشرفت حکومت افغانستان در امر مبازره با فساد کرده است.

اطلاعات روز می افزاید:

مبارزه با فساد در افغانستان به یک موضوع سیاسی فرو کاسته شده است.تا زمانی که مبارزه با فساد سیستماتیک نباشد، برخوردها گزینشی باشد و مردم در عمل مبارزه با فساد را نبینند، مبارزه با فساد یک شعار است و روزبه‌روز اراده‌ی سیاسی حکومت و به‌ویژه رییس‌جمهور غنی در امر مبارزه با فساد زیر سوال می‌رود. در عمل این رویه باعث بیشتر شدن فساد شده است. بر اساس گزارش‌ نهادهای نظارتی، آمار بلند فساد و پرداخت رشوه متعلق به حکومت وحدت‌ ملی بوده است. دلیل این امر نیز بسیار روشن است، زیرا برای موفقیت بر ضد فساد اداری در افغانستان برخوردهای غیرسیاسی، دوامدار و یکدست نیاز است. از طرف دیگر، پیامد رفتار غیرسیستماتیک با پدیده فساد در افغانستان، شکل‌گیری فرهنگ معافیت فسادپیشگان و تضعیف نیروهای تنفیذ قانون است.

"اطلاعات در مورد پروسه ی صلح صادقانه شریک نمی شود"  عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

از هجدهم اسد، زمانی که لویه ‌جرگه مشورتی صلح، رهایی ۴۰۰ زندانی باقی‌مانده طالبان را تأیید کرد، ۲۰ روز می‌گذرد. روند گفت‌وگوهای صلح طی این ۲۰ روز کوچک‌ترین پیش‌رفتی به همراه نداشته است و حکومت افغانستان و طالبان نیز مردم را به خوبی در جریان دلایل تأخیر در آغاز مذاکرات قرار نداده‌اند.

چندی پیش کشورهای فرانسه و استرالیا از حکومت افغانستان تقاضا کردند که قاتلان سربازان این کشورها را آزاد نکند. آیا این مشکل از میان برداشته شده است؟ مردم حق دارند در مورد دادوستدهایی که در مسیر آمدن صلح به افغانستان صورت می‌گیرد با خبر شوند. رییس‌جمهور غنی در هر سخنرانی‌اش از مردم می‌پرسد «از میان شما و خانواده‌های شما کسی وجود دارد که قربانی ترور و وحشت سال‌های اخیر نشده باشد؟» وقتی حکومت می‌داند که قربانی اصلی خشونت‌های چند دهه اخیر، مردم افغانستان استند، چه دلیلی وجود دارد که قربانیان جنگ از دادوستدها در مسیر صلح، بی‌خبر بمانند؟علاوه بر حکومت،‌ طالبان نیز باید با مردم افغانستان واضح و روشن صحبت کنند. آنان باید وضاحت بدهند که چرا با وصف تأیید آغاز مذاکرات صلح در این هفته، هم‌چنان به کشتار، جنگ و خشونت دوام می‌دهند. آن‌ها باید توضیح دهند که بر اساس کدام منطق، ۱۳ غیر نظامی عضو یک خانواده را در قندهار از بین بردند. طالبان باید واضح سازند که چه وجه مشترکی میان کشتن مردم و رفتن به پای میز مذاکرات وجود دارد؟

هشت صبح می افزاید:

مردم صلح صادقانه می‌خواهند. کافی است سری به شبکه‌های اجتماعی بزنید تا به دیدگاه‌های شهروندان افغانستان در مورد صلح و روندی که جریان دارد آگاه شوید. کم‌تر شهروندی باورمند است که حکومت و طالبان با هم توافق می‌رسند. ناامیدی مردم افغانستان دو دلیل عمده دارد. دلیل اول، عدم رفتاری که نشان‌دهنده تمایل حکومت و طالبان به ویژه طالبان به صلح باشد و دوم اطلاعات ناکافی‌ای که از این روند به دسترس شهروندان قرار داده می‌شود.

طالبان که پس از تفاهم با ایالات متحده تصمیم دارند، چهره‌ی مخدوش‌ شده خود را ترمیم سازند، اساساً باید برای عبور از این همه چالش، به مردم رجوع کنند. مردم افغانستان همان کسانی هستند که در لویه‌جرگه مشورتی صلح، رهایی ۴۰۰ زندانی به شدت خطرناک طالبان را هم تأیید کردند. مردمی که این همه رأفت، عطوفت و مهربانی را صرف در جهت رسیدن به صلح به همراه دارند، سزاوار کشته شدن نیستند.