بررسی مطبوعات چاپ کابل 25 سنبله 1399

قانون اساسی قابل معامله نیست، لزوم گفتگوی معنا دار و همدلانه،عناوین مهم امروز مطبوعات چاپ کابل است

قانون اساسی قابل معامله نیست عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است :

شماری از اعضای گروه طالبان در حاشیه‌ی مذاکرات صلح گفته‌اند که باید تعدیلاتی در قانون اساسی افغانستان آورده شود و این موضوع یکی از موضوعات مورد بحث در اجلاس دوحه خواهد بود، طالبان تأکید دارند که قانون اساسی افغانستان همه‌اش با شریعت اسلام سازگار نیست و تعدیلات می‌تواند این قانون را اسلامی‌تر سازد. طالبان قبلاً هم گفته بودند که قانون اساسی افغانستان مانع فراروی صلح است. هر چند بعداً مشخص شد که این قانون هیچ نوع مانعی در مقابل آغاز گفت‌وگوهای صلح ایجاد نکرده بود. واضح است که طالبان اول باید ثابت سازند که این قانون مغایر شریعت اسلام است. زیر چتر همین قانون، صدها هزار عالم دین و شهروندان مسلمان زنده‌گی می‌کنند. قانون اساسی افغانستان تأمین‌کننده کرامت انسانی، ارزش‌های ملی، عدالت اجتماعی و حقوق بشری است. 

هشت صبح می افزاید :

اگر هدف طالبان از تغییر در قانون اساسی، نوعیت نظام و پیدا کردن جایی برای رهبران گروه‌های سیاسی است، باز هم اشتباه است. نظامی که در آن شخص و یا اشخاصی به صورت میراثی، رهبری کشور را بر عهده بگیرند در جهان امروز جایی ندارد. تنها برخی از کشورهایی که هیچ خوش‌نامی‌ای در عرصه بین‌المللی ندارند و میراث‌داران نظام‌های دیکتاتوری لقب گرفته‌اند، نظام‌هایی از این دست را پذیرفته‌اند. اگر هدف طالبان این باشد که قانون اساسی افغانستان نتوانسته، آرامش و امنیت به ارمغان بیاورد و یا نتوانسته فساد را از جامعه دور بسازد، تردیدی نیست که ضعف حکومت‌داری در دوران جنگ و نابسامانی، تقصیر قانون اساسی نیست. واقعیت این است که قانون اساسی افغانستان مظلوم‌ترین سند مکتوب در سال‌های اخیر در افغانستان بوده است. خیلی‌ها آن را دور زدند و به آن اهمیتی ندادند. این خواست مردم افغانستان نیست و نبوده است.

و لزوم گفتگوی معنا دار و همدلانه عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است :

در سه روز گذشته رویکرد در مذاکرات بین‌الافغانی تا حدودی به دور از هیاهو و صمیمانه پیش رفته است. اما این دلیل نمی‌شود که فکر کنیم روزهای آینده نیز وضعیت به همین صورت خواهد بود. اختلاف‌ها عمیق است. چشم‌انداز کلان این است که یک طرف جمهوریت می‌خواهد و طرف دیگر امارت. خطوط سرخی که دو طرف در روز آغاز مذاکرات ترسیم کردند، پرده از اختلاف عمیق برمی‌دارد. تقابل خط‌سرخ‌ها به این سناریو دامن می‌زند که ممکن است مذاکرات جاری ‌عنوان یکی از نفس‌گیرترین و پیچیده‌ترین نمونه‌های مذاکرات صلح را به خود بگیرد. در این وضعیت نگرانی از این‌که میز مذاکرات به میدان جنگ تبدیل شود و گفت‌وگوها پرتنش شود، کم نیست.

اطلاعات روز می افزاید :

واقعیت این است که میان حکومت افغانستان و طالبان گسست‌های زیادی وجود دارد. حقوق اساسی شهروندان، حقوق‌بشر، آینده زنان و سرنوشت نظام سیاسی افغانستان از مواردی است که میان طالبان و حکومت افغانستان در مورد آن هیچ‌گونه همسویی وجود ندارد. برعکس کم‌ترین پیوست و نقظه‌ی مشترکی وجود دارد که دو طرف می‌تواند بر آن تکیه کنند. یکی از این پیوست‌ها رسیدن هر دو طرف به این نتیجه است که جنگ افغانستان راه حل نظامی ندارد و مردم افغانستان خسته از جنگ است. بنابراین، پرهیز از تنش، صبر و شکیبایی و در گفت‌وگوهای معنادار می‌تواند متضمن موفقیت در مذاکرات جاری باشد