بررسی مطبوعات چاپ کابل 8 میزان 1399

"سفر عبدالله به پاکستان، وقتی همه چیز در دست اشرف غنی نیست" ،" جغرافیای قاتل،افزایش خشونت ها علیه زنان تکان دهنده است" و" آیا طالبان در پی ایجاد توتالیتاریزم دینی هستند" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی اطلاعات روز در سر مقاله ای تحت عنوان سفر عبدالله به پاکستان، وقتی همه چیز در دست اشرف غنی نیست چنین نوشته است :

دو روز قبل رییس‌جمهور غنی در دیدار به خبرنگارانی که از دوحه برگشته‌اند، ضمن ابراز نارضایتی آشکار از عملکرد ایالات متحده در پروسه‌ی صلح کشور، یکی از سرسختانه‌ترین مواضع‌اش در مخالفت با طرح حکومت مؤقت را اعلام کرده است. رییس‌جمهور غنی گفته در صورت شکست پروسه، آمادگی دفاع و ادامه‌دادن جنگ در برابر طالبان را دارد و «برپایی حکومت مؤقت تنها با خارج‌کردن جنازه‌ی او از ارگ ریاست‌جمهوری ممکن است»

اطلاعات روز می افزاید:

فارغ از ظواهر اتوکشیده‌ی دیپلماتیک و آرایش‌های صوری، در عمل آنچه در حوزه‌ی جمهوری اسلامی افغانستان در رابطه به پروسه‌ی صلح جریان دارد، ریتم جنگ در ارگ ریاست‌جمهوری و ساز صلح در قصر سپیدار است. ارگ ریاست‌جمهوری اگرچه در شکلیات و تشریفات در پروسه مشارکت کرده اما مواضع مستقیم و تلویحی تیم سیاسی رییس‌جمهور غنی و پیش‌شرط‌های انعطاف‌ناپذیرش، شواهدی‌ست که نشان می‌دهد در موضع جنگ قرار دارد و به آمادگی‌ برای شدت‌گرفتن جنگ اذعان دارد. دلیل این تضاد میان دو قصر قدرت در کابل، اختلاف نظری ‌است که ساکنان ارگ و سپیدار نسبت به پروسه دارند.

و جغرافیای قاتل،افزایش خشونت ها علیه زنان تکان دهنده است  عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

به گفته وزارت امور زنان، در جریان نیمه‌ی اول سال جاری بیش از ۶۰ زن به قتل رسیده‌اند. در این میان، در دو هفته‌ی اخیر بیش از ۱۰ زن به دلایل مختلف به قتل رسیده‌اند. آمار کمیسیون مستقل حقوق بشر نیز حکایت از افزایش تکان‌دهنده خشونت علیه زنان دارد. بر‌اساس گزارش‌های این نهاد، در جریان نیمه‌ی اول سال میلادی ۱۰۰ زن در افغانستان به قتل رسیده‌اند.

هشت صبح می افزاید:

با وجود آن‌که در دو دهه اخیر سطح سواد و آگاهی، درامد و زندگی مردم افغانستان تغییر کرده است، اما فرهنگ خشونت علیه زنان مانند یک بیماری مزمن و علاج‌ناپذیر هم‌چنان در تار و پود این جامعه تنیده است.جای تعجب است که میان افزایش سواد و آگاهی، سطح زنده‌گی و میزان اشتغال زنان با افزایش خشونت تناسبی معکوس حکم‌فرما است.حقیقت در جامعه افغانستان نشان می‌دهد که خشونت ریشه‌های عمیق فرهنگی دارد. اگر فرهنگ را بازتاب واقعیت اجتماعی بدانیم، این خشونت‌های علاج‌ناپذیر در کنار ارزش‌های ناپسند ریشه در محرومیت‌های اجتماعی‌ای چون فقر، کم‌سوادی و جنگ دارد.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی راه مدنیت که در سرمقاله ای تحت عنوان آیا طالبان در پی ایجاد توتالیتاریزم دینی هستند چنین نوشته است:

تاکید طالبان مبنی بر پایه بودن مذهب حنفی، مبتنی بر اِشراف آن‌ها بر مسایل دینی نیست، بل همان طوری که گفته شد آن‌ها از مذهب به عنوان سپر در برابر هراس از دست دادن اعتبار و امتیازها استفاده می‌کنند و ایمان و مذهب را در جایگاه مسوول گناه قرار می‌دهند. به این معنی که مذهب مسوول و چماقی در دست آن‌ها برای سرکوب و حذف دیگران به اتهام گناه‌کار و دیگراندیش است.

درپایان راه مدنیت می افزاید :

طالبان با ترجیح و قراردادن خود در جایگاه ممتاز به دنبال برتری‌طلبی و تمامیت‌خواهی نیز است. اینکه آن‌ها می‌گوید تنها یک مذهب مرجع حل اختلاف‌ها باشد، اکنون فرصت شنیده شدن دیگر صداها نیست و بعدا می‌شود درباره‌اش حرف زد، حکایت از نابردباری آن‌ها در برابر پلورالیزم و چندنوعی جامعه افغانستان است.