بررسی مطبوعات چاپ کابل ۱۲ میزان 1399
"اعلامیه های وزارت خارجه نباید تند و صریح باشد"و" آلوده ترین پایتخت جهان در انتظار کرونا و زمستان " عناوین مهمترین سرمقالات نشریات امروز چاپ کابل است.
"اعلامیه های وزارت خارجه نباید تند و صریح باشد" عنوان سر مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:
افغانستان در جنگ میان آذربایجان و ارمنستان، از آذربایجان به شکل علنی و واضح اعلام حمایت کرد. پیشینه حمایتهای افغانستان از آذربایجان به دهه هفتاد بر میگردد؛ سالهایی که احزاب بر سر قدرت از جمله حزب اسلامی و حزب وحدت اسلامی در اوج درگیریهای ذاتالبینی احزاب جهادی، برای حمایت از شهروندان آذری در مقابل شهروندان ارمنستانی به آذربایجان رفتند. داستانها و روایتهایی که از آن سالها هنوز دست به دست میشود، نشان میدهد که برخلاف توقع، مردم آذربایجان خاطرات تلخی از آن روزگار از حضور افغانها در آذربایجان دارند.
اطلاعات روز می افزاید:
اعلام حمایت افغانستان از آذربایجان، احتمالاً دلایل دیگری نیز دارد. از جمله روابط نسبتاً خوبی که میان رییس جمهور غنی و الهام علیاَف، رییس جمهور آذربایجان، ایجاد شده، بیتردید در این تصمیمگیری تأثیرگذار بوده است. همچنان راه لاجورد، که بخشی از آن از خاک آذربایجان میگذرد. هیچ یک از این دو مورد، دلیلی بر صراحت لهجه در سیاستهای خارجی نمیتواند باشد. تا اکنون از مسیر راه لاجورد یک محموله باری افغانستان گذشته است. این راه هیچ تاثیر اقتصادی کلانی تا اکنون برای افغانستان برجای نگذاشته است و علاوه بر آن، اگر اعلامیه وزارت خارجه کشور مبتنی بر استانداردهای دیپلماتیک میبود، نیز منجر به انسداد این مسیر نمیشد.
" آلوده ترین پایتخت جهان در انتظار کرونا و زمستان " عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است:
کابل در زمستان سال گذشته آلودهترین پایتخت جهان بود. میزان آلودگی هوا در فصل زمستان بهگونهی بیپیشینهای افزایش یافته بود. نگرانیهای زیادی در خصوص آلودگی هوای پایتختی که چندین میلیون باشنده دارد، هر روز شدت میگرفت. سیما سمر، وزیر دولت در امور حقوق بشر افغانستان در آن زمان آلودگی هوای کابل را «کشنده» خوانده و گفته بود که درجهی آلودگی هوای پایتخت از حد خطر نیز فراتر رفته است.
اطلاعات روز می افزاید:
حکومت و نهادهای مسئول باید از همین امروز دست به کار شوند و پیش از آنکه فصل همزمانی مرگبار فرا رسد، از افزایش آلودگی هوای کابل جلوگیری کنند. تنها با جلوگیری از سوختاندن زغال یا خاموش کردن موتور کارخانههای بزرگ تولیدی که زغال سنگ مصرف میکنند، نمیتوان پاکی هوای شهر را تضمین کرد. مردم نیز در ناچاری بسر میبرند که برای گرمشدن مجبورند زغال سنگ، تایر و پلاستیک یا هرآنچه خانههایشان را گرم کند، آتش کنند. نهادهای مسئول دستکم سه ماه فرصت دارند تا چارهای بیندیشند که هم ممکن باشد و هم مفید.