بررسی مطبوعات کابل 10 عقرب

تنوع بازیگران ، سرعتگیر حل بحران سوریه

روزنامه ی انصار در سرمقاله ای تحت عنوان تنوع بازیگران ، سرعتگیر حل بحران سوریه چنین نوشته است :

نشستهای متعدد کشورهای تأثیرگذار در روند مذاکرات صلح سوریه از جمله نشست مسکو و حضور فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در تهران و گفتگو با مسئولان بلندپایه ایران  درباره سوریه در حالی برگزار می شود که تحولات این کشور را باید در یک زمینه تاریخی تحلیل کرد.

تأثیرگذاری قدرتهای مداخله گر در ترسیم مرزهای کشورهای خاورمیانه و تعیین هویت دولتهای ملی  بسیاری از این کشورها در یک شرایط شکننده و متزلزل باعث شده تا حل بحران و مناقشات دامنگیر این منطقه، بدون مداخله قدرتهای منطقه و بین المللی دشوار شود.

انصار می افزاید :

نشست لوزان  و نشستهای قبلی آن بهانه‌ای بود که شاید بحران سوریه از طریق یک راه حل سیاسی و از طریق مذاکره به نتیجه برسد اما مواردی از جمله عدم همسانی در مواضع و اشتراک در خواستها، ابهام در مدلهای جانشین و سماجت بازیگران در به حداکثر رساندن خواسته‌هـا منجر به شکست مذاکرات شده است.

از این رو هر یک از طرفین برای رسیدن به مطالبات خود، حمایت خود را ازنیروهایشان در عرصه میدانی ادامه داده اند. بر همین اساس است که فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا  نیز بعد از برگزاری نشست بی نتیجه لوزان و غیبت بازیگران اروپایی در این دور از مذاکرات، برای تحرک بخشیدن به روند مذاکرات صلح سوریه راهی تهران و ریاض شد تا با آغاز دور جدید رایزنیها و گرفتن راه میانه، میان کشورهایی که در دو طیف حامیان و مخالفان دولت بشار اسد هستند، ایفاگر نقشی سازنده باشد.

وچرا تلفات نیروهای امنیتی افزایش یافته است عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین آمده است :

دفتر بازرس ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان (سیگار) گزارش داده که شمار کشته شدگان نیروهای مسلح افغانستان در سال جاری به 5523 نفر رسیده است.

بر اساس این گزارش آمار کشته شدگان نیروهای امنیتی در ده ماه نخست امسال در مقایسه با کل کشته شدگان سال 2015 بیانگر آن است که این نیروها در این مدت 9 درصد بیشتر کشته داده اند.

نویسنده می افزاید :

افزایش تلفات نیروهای نظامی در کشور به دو عامل عمده بستگی دارد: یکی تشدید و گستردگی جنگ ها و دیگری ضعف در رهبری و مدیریت جنگ با آمدن فصل بهارگروه طالبان عملیات عمری را در سراسر کشور راه اندازی کرد و در هفت ماه گذشته حملات گسترده ای را بر مراکز ولسوالی ها و ولایت ها انجام داده است.

بدون شک جنگ های پیاپی، شدید و گسترده که در بسیاری موارد به نبرد تن به تن و خانه به خانه می انجامید، تلفات بیشتری را نسبت به جنگ های دیگر به دنبال دارد. با این حساب افزایش تلفات نیروهای امنیتی امر معمول و قابل پیش بینی به نظر می رسد.

و روزنامه ی ماندگار نیز در سرمقاله ای تحت عنوان تلفات یک‌ سالۀ نهادهای امنیتی چندین‌برابر کُلِ تلفات نیروهای مقاومت در برابر طالبان است  چنین نوشته است :

دفتر بازرس ویژۀ امریکا برای بازسازی افغانستان یا سیگار گزارش داده که شمارِ کشته‌شدگانِ نیروهای مسلح افغانستان در سالِ جاری به ۵۵۲۳ نفر رسیده است و نیز ۹۶۶۵ نفرِ دیگر زخمی شده‌اند. این گزارش در شرایطی اعلان می‌شود که جنگ و ناامنی در سراسرِ کشور اوج گرفته و نیروهای امنیتی هم سرگرمِ مبارزه در برابر دشمنانِ وطن اند.

از جانب دیگر، یک نگاهِ تاریخی به بحثِ جنگ در برابرِ طالبان نشان می‌دهد که میزانِ افزایش تلفاتِ نیروهای امنیتی تنها در یک سال گذشته، بیشتر از کُلِ تلفاتی‌ است که نیروهای مقاومتِ ملیِ دولت استاد ربانی در برابرطالبان داشته‌اند.

این در حالیست که آنان در نبودِ امکاناتِ امروزی و شاید با پنج درصد امکاناتِ امروزی، به‌تنهایی در برابر دشمنانی می‌رزمیدند که امروز تمامِ جهان در برابر آنان قرار گرفته است.

در آن زمان، یعنی در کُلِ دوران مقاومت که شاملِ چند سال نبرد و ایستاد‌گی‌ می‌شود، بیش از سه‌صد نفر در برابرِ طالبان کشته نشدند و تعداد زخمی‌ها نیز به مراتب کمتر از آن چیزهایی‌ست که امروز اتفاق می‌افتـد. اما در برابر، طالبان بیشترین تلفات را در تقابل با نیروهای مقاومت داشتند و ازشدتِ تلفاتِ زیاد به ستوه آمده بودند.

در پایان نویسنده می افزاید :

مسلماً اصلی‌ترین دلیل پایین بودنِ تلفاتِ کشور در دورۀ مقاومت، ارادۀ راسخ برای مبارزه با تروریسم و ساختار و سنجشِ درستِ نظامی‌  بود که قهرمان ملیِ کشور آن را سامان ‌داده بود. در آن زمان، همه یک‌دل و یک‌صـدا در برابرِ یک دشمنِ خطرناک قرار گرفته بودند و به مددِ مدیریتِ درستِ شهید مسعود و صداقتِ فرماندهان و سربازان، در برابر یک لشکرِ بزرگِ چندملیتی می‌رزمیدند و حماسه می‌آفریدند.

اما متأسفانه امروز دیگر آن رهبری وجود ندارد و آن اخلاص و پاکیزگی نیز رخت بسته است. اکنون نسبت به بلندترین مقام‌ها نیز ظن و گمانِ همکاری با دشمن مطرح است و این یعنی: اوج و عمقِ فاجعه!