بررسی مطبوعات کابل 11 عقرب

رییس جمهوری افغانستان،در محاصره ی مخالفان

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان غنی در محاصره ی مخالفان چنین نوشته است :بعد از اعتراض‌های شدیدِ عبدالله مبنی بر عدم تطبیق توافق‌نامۀ سیاسی ونیز خط و نشان کشیدن‌ها برای حکومت غنی، حالا دوستم و احمدضیا مسعود نیزدر عینِ موقف قرار گرفته اند و تهدیدهایی را در برابرِ غنی شکل داده اند.

در واقع اکنون یک جبهۀ جــدی از بطنِ دولت وحدت ملی در برابرِ غنی شکل گرفته که رفته‌رفته می‌تواند دردسرِ شدیدی را برای غنی فراهم کند.

البته این‌همه در کنارِ آن است که چندی پیش احمدولی مسعود بنیانگذارآجندای ملی نیز در برابرِ دولت وحدت ملی حرف و سخن راند و از رهبرانِ حکومت خواست که به خود بیایند، پیش از آن‌که یک جریانِ نیرومندِ ملی وسیاسیِ مشروعیت‌بخش برای تغییر ساختار نظام و “پایان دادن به پادشاهیِ”آنان شکل بگیرد.

ماندگار می افزاید :آقای غنی در این روزها به‌شدت تلاش دارد که از جبهۀ مخالفانش نیزسربازگیری کند؛ به این ترتیب که یکی را در برابرِ دیگری قرار دهد و باجنگاندنِ آن‌ها، بیلانسِ قدرت را به نفعِ خویش حفظ کنـد. اما از آن‌جاییکه این رویکرد و سیاستِ مبتنی بر خدعه و فریب در فضای سیاستِ افغانستان کهنه شده، به همان پیمانه موثریت آن اندک شده است. آن‌چه برای مردمافغانستان و جامعۀ جهانی یک اولویت است، تطبیق توافق‌نامۀ سیاسی است که جوهرِ اصلیِ آن نیز تغییر نظام ریاستی می‌باشد و تا زمانی که این نظام تغییر نیابد و قدرت از چنبرۀ ارگ و حلقاتِ قوم‌گرا بیرون نشود، نزاع‌ها ومطالبات ادامه خواهد یافت. زیر اصل مساله این است که مردم و جریان ها وچهره ها از انحصار قدرت در گذشته و حال دل خوشی ندارند و این انحصارگری سیاسی و اقتصادی به نفع یک حلقه، می‌تواند کل کشور را سرانجام به ستوه آورد. آقای غنی باید فکر کند و به تعهدات لازم  که در بطن توافق‌نامۀ سیاسی است عمل کند و کشور را به فلاح و رستگاری رهنمون شود؛نه با کج‌ روی‌ها راه را کور سازد.ودو صد گفته چون نیم کردار نیست عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین امده است :دولتمردان و قدرتمندان در کشورهای فقیر و عقب مانده بسیار می گویند وکمتر عمل می کنند. اگر سخنرانی های چند ساعته یک مقام عالی رتبه دولتی درطول سال که حاوی وعده های بلند و بالایی از موارد مختلف است، را کنار هم بگذاریم، رقمی حیرت آور می شود که عمل کردن به آن در توان هیچ دولت وقدرتی نیست. دولتمردان کشورهای فاسد معمولا بسیار شعار می دهند، بسیارجلسه می کنند و کمتر کار می کنند. پروژه های زیادی را افتتاح می کنند وکمتر به پایان و بهره وری می رسانند. بسیار از یکدیگر تعریف و  تمجید میکنند و کمتر انتقاد می نمایند.نویسنده می افزاید :دو تیم برنده انتخابات افغانستان ، در زمان مبارزات انتخاباتی وعده های متنوع و بزرگی را به مردم افغانستان داده اند. مبارزه با فساد مهمترین وعده ای بوده که هر دو تیم متعهد به انجام آن بودند. اما بعد از انتخابات و رسیدن هر دو تیم به قدرت، کمتر تعهدی به مبارزه با فساد در آنها دیده می شود و عملا تغییر عمده ای در مبارزه با فساد دیده نمی شود.اگر دولتمردان کشور رفتار خود را تغییر بدهند، به گونه ای که به جای سخنرانی و شعار و وعده و وعید، کار کنند و در نهایت گزارش بدهند، مطمینا اهم کاری برای مبارزه با فساد انجام خواهد یافت و هم میزان اعتماد مردم به دولت بسیار بالا خواهد رفت. در غیر آن، باید قبول کرد که دوصد گفته چو نیم کردار نیست.

و به سراغ روزنامه ی چراغ می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان قهرمانان گمنام ما نشانی بر لباس ندارند و شهادت شان هم عزای عمومی ندارد چنین نوشته است :چهار دهه جنگ داخلی جان هزاران تن از فرزندان این سرزمین را گرفته و رقم مجروح و معلول به جای مانده از آن بیش از این آمارهاست و خبرهای فرار یاتسلیم شدن سربازن بدون آگاهی از شرایط آنان، گاه قضاوت های بدی را در پیدارد.هرچند که جنگ های داخلی افغانستان نمودی دیگر از نسل کشی و جنایت است اماهمین جنگ ها به خود بزرگترین رهبران و شجاع ترین سربازان را نیز دید که در سخت ترین شرایط و درحالی که هیچ سلاحی نداشتند پیروز میدان بودند،آنان رهبرانی داشتند که "شرافت" برایشان از هر مقام و ثروتی والاتر بود،چیزی که اکنون به ندرت در رهبری دیده می شود.

در پایان چراغ می افزاید :این خاک و مردم نه به دست مقامات بلکه با جان سربازانی که هر روز درمیدان جنگ گرفته می شود تا کنون باقی بوده است، قهرمانان گمنامی که هرچندهیچ نشانی بر لباس شان نمی درخشد و پس از مرگ نیز نه روزی تعطیل می شود ونه عزای عمومی برقرار! اما روحی دارند به بزرگی یک ملت.